Η Χριστουγεννιάτικη δεξίωση του Βίνσεντ Μπρουκ ήταν η πιο θρυλική στην πόλη : Κάθε χρόνο ο παρουσιαστής καλούσε τις μεγαλύτερες διασημότητες του Boxhall στο σπίτι του και κάθε χρόνο τα tabloids είχαν να ασχοληθούν με το ποιος πήρε την πολυπόθητη πρόσκληση και ποιος όχι.
Η Τατιάνα Μος ήταν κάθε χρόνο καλεσμένη. Άλλωστε ήταν πολλά χρόνια φίλοι, από τότε που έκαναν και οι δύο τα πρώτα βήματα τους, εκείνη στο τραγούδι και εκείνος στην παρουσίαση.
Σήκωσε το ποτήρι της με την σαμπάνια και έκανε νόημα απέναντι στην Νταϊάνα Φίσερ. Ο Τζίτζι Ντε Φέρο πλησίασε την Τατιάνα.
-Καλά Χριστούγεννα γλυκιά μου! είπε και την φίλησε στον αέρα σταυρωτά.
-Καλά Χριστούγεννα καλέ μου! Πώς φαίνομαι με το φόρεμα σου; Ρώτησε η Τατιάνα και έκανε ένα κύκλο γύρω από τον εαυτό της. Το χρυσό μακρύ φόρεμα με πολύτιμα πετράδια ήταν φτιαγμένο από τον ίδιο τον Τζίτζι.
-Είσαι εκθαμβωτική όπως πάντα! Αλήθεια, άκουσα πως χωρίσατε με τον Παύλο, πως είσαι;
-Είμαι μια χαρά… απάντησε με ένα ψεύτικο χαμόγελο.
-Λοιπόν, θα σε δω σε λίγο, πάω να μιλήσω… Καταλαβαίνεις…
Η Τατιάνα έκανε ένα νόημα κατανόησης και κοίταξε τον Τζίτζι να απομακρύνεται. Έμεινε μόνη. Χάιδεψε λίγο τον λαιμό της για να κατέβει ο κόμπος που είχε δημιουργηθεί. Όλα την πνίγανε, η μουσική, ο κόσμος, τα στολίδια. Ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν στην δεξίωση χωρίς τον Παύλο. Κατευθύνθηκε προς το μέρος του Βίνσεντ.
-Εγώ πρέπει να φύγω, σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση!
-Από τόσο νωρίς; Είναι όλα καλά; Ρώτησε με ανησυχία ο Βίνσεντ Μπρουκ.
-Ναι ναι, απλώς λίγο πονοκέφαλο έχω…
Η Τατιάνα πήρε την γούνα της και βγήκε έξω όπου την περίμενε ο σοφέρ της. Δεν αντάλλαξε ούτε κουβέντα. Κοιτούσε από το παράθυρο το Boxhall που είχε ντυθεί στα λευκά. Είχε σταματήσει να χιονίζει τώρα το βράδυ και ο κόσμος έκανε βόλτες έξω. Έβλεπε παρέες να παίζουν χιονοπολεμο σε ανοιχτούς χώρους, ζευγάρια να περπατάνε χέρι χέρι στο πεζοδρόμιο. Τα φαναρακια Κύβου έλαμπαν στις πόρτες των σπιτιών και από τα στολισμένα παράθυρα οικογένειες να δίνουν δώρα. Όσο έφταναν στο σπίτι της, ο κόσμος στους δρόμους αραιωνε μέχρι που έφτασαν στη βίλα της στο Mountain Hills. Φέτος το δικό της σπίτι ήταν περισσότερο στολισμένο από ποτέ. Κάθε γωνιά του είχε φωτάκια και χριστουγεννιάτικα στολίδια. Μπαίνοντας μέσα στο σπίτι της, ο μπάτλερ της την κοίταξε με απορία.
-Νωρίς γυρίσατε Κυρία…
-Ναι, έχω ψιλοπονοκεφαλο… Μπορείς να φύγεις, θα αναλάβει η ασφάλεια από εδώ… είπε η Τατιάνα Μος και άφησε αδιάφορα την γούνα της πάνω στον καναπέ.
-Καλά Χριστούγεννα κυρία…
-Καλά Χριστούγεννα και σε σένα…
Έμεινε μόνη μέσα στο τεράστιο σαλόνι της. Κοίταξε το τζάκι που έκαιγε δίπλα από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μονάχα ο ήχος του ξύλου που καίγεται ακουγόταν. Και έβαλε τα κλάματα.
