Τα Κίτρινα Παπούτσια

Ο ανοιξιάτικος ήλιος ίσα ίσα που έμπαινε 

από τα μικρά παράθυρα της αποθήκης. Ο Φράνκ Κάρτερ είχε ακουμπήσει πάνω στο γραφείο και κρατούσε ένα παλιό σταθερό τηλέφωνο που συνδεόταν με γυμνά καλώδια στην πρίζα του τηλεφώνου. 

Χτύπησε με δύναμη πάνω στο γραφείο :

-Πρέπει να πουληθούν όλα τα “δαχτυλίδια”! Δεν με ενδιαφέρει σε ποιον θα τα πουλήσεις! 

Τα “δαχτυλίδια” ήταν η κωδική ονομασία του Gloire D'or. O Φράνκ, δεδομένου ότι ήταν ο πρώην αρχηγός της αστυνομίας, ήταν πάντα προσεκτικός στο τι έλεγε. Προτιμούσε ακόμα και τα παλιά τηλέφωνα όταν έκλεινε δουλειές γιατί ήταν πιο δύσκολο να το παρακολουθήσουν. 

-Τώρα μπαίνουν στο κουτί τους και σε μια ώρα θα έρθει η “κούριερ”. Να είσαι εκεί. Με προσοχή πάντα. 

Έκλεισε το ακουστικό με δύναμη. Πήρε μια βαθιά ανάσα για να ηρεμήσει. Άνοιξε ένα ξύλινο κουτί που βρισκόταν πάνω στο γραφείο, έβγαλε ένα πούρο και το άναψε. Σήκωσε πάλι το τηλέφωνο και σχημάτισε έναν εσωτερικό αριθμό. 

-Έλα, να φορτώσετε και να φύγει. Θα τον περιμένει. 

Ξεμπλεξε το καλώδιο του ακουστικού και το έκλεισε. Κάθισε στην καρέκλα του και πήρε μια βαθιά τζούρα. Οι δουλειές με το Gloire D'Or είχαν μείνει στάσιμες τον τελευταίο μήνα. Κάτι έπρεπε να κάνει για να πάρει μπροστά. Τουλάχιστον οι εργασίες στο εργοτάξιο Apex του Άλαν Τρέντ είχαν παγώσει. Δεν ήθελε να χάσει τον τίτλο του ψηλότερου κτιρίου το Bird, του ανήκε σχεδόν ολόκληρο μέσα από ανθρώπους-βιτρίνα CEO σε 4 εταιρείες φαντάσματα που έλεγχε ο ίδιος. 

Πήρε άλλη μια τζούρα. Καθώς εξέπνευσε, ο πυκνός καπνός γέμισε το μικρό δωμάτιο που βρισκόταν. Και μόλις καθάρισε η ατμόσφαιρα, τα μάτια του Φράνκ είχαν γυρίσει ανάποδα, τα βλέφαρά του ανοιγόκλειναν με ταχύτητα. 

Ένα όραμα, ένα χέρι να κρατάει ένα όπλο με σιγαστήρα και να πυροβολεί. Δεν μπορούσε να δει πρόσωπο, ούτε κάποιο άλλο χαρακτηριστικό, μόνο κάτι κίτρινα παπούτσια. 

Μόλις συνήλθε, ο Φράνκ έμεινε ακίνητος. 

-Ενδιαφέρον και αυτό… Μονολόγησε. 

Σι ύφεση Ματζόρε

Κάθισε στο λευκό πιάνο με την τεράστια ουρά που βρισκόταν στο κέντρο του σαλονιού της. Είχε φροντίσει λίγο νωρίτερα να ανάψει όλα τα κεριά και να σβήσει τον πανάκριβο πολυέλαιο από κρυστάλλους που κρεμόταν από το κέντρο του δωματίου. Και ας ήταν μόνη. Η Τατιάνα Μος χαίδεψε με την άκρη των δαχτύλων της τα πλήκτρα. Πήρε μια βαθιά ανάσα. Η αίσθηση των πλήκτρων πάντα την ηρεμούσε, οτιδήποτε και να της συνέβαινε στην ζωή της. Σήκωσε τα χέρια της με πολλή χάρη και άρχισε να παίζει απαλά ένα τραγούδι της. Οι νότες γέμισαν ολόκληρο το δωμάτιο σαν ψίθυροι και έμοιαζαν να έχουν διάλογο ανάλογα με τις δυναμικές του κομματιού. Και όσο περνούσαν τα δευτερόλεπτα, τόσο πιο δυναμικό και γινόταν το κομμάτι, ακόμα και οι φλόγες από τα κεριά ξεκίνησαν να χορεύουν στον ρυθμό. Πότε στακάτο, πότε λεγκάτο, τα χέρια της έμοιαζαν να χορεύουν γρήγορα πάνω στα πλήκτρα με απόλυτη ακρίβεια. Έκλεισε τα μάτια της να απολαύσει τον ήχο του πιάνου. Αυτό ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα της κομμάτια της και το είχε γράψει σε Σι ύφεση ματζόρε στην αρχή της καριέρας της. Το κομμάτι γινόταν όλο και πιο δυνατό, με τα χέρια της να ανεβοκατεβαίνουν τις οκτάβες όλο και πιο γρήγορα μέχρι που πατάει μια συγχορδία, πατάει το sustain πετάλι και έμειναν οι νότες να αιωρούνται. 

Τα μάτια της γύρισαν και έγιναν άσπρα. Τα βλέφαρα της άρχισαν να τρεμοπαίζουν πολύ γρήγορα. Το σώμα της Τατιάνας ακίνητο. Οι νότες παρέμεναν κρεμασμένες στον αέρα. Μονάχα εκείνες είχαν βάρος στην ξαφνική σιωπή. 

Συνήλθε ταραγμένη. Σηκώθηκε γρήγορα από το πιάνο και σήκωσε το τηλέφωνο της. 

-Σας παρακαλώ πολύ, μπορούμε να αυξήσουμε την ασφάλεια μου; Όλο το 24ωρο. Ευχαριστώ.

Data Analysis

Το μοναδικό φως στο γραφείο, ήταν η οθόνη του υπολογιστή που άλλαζε ένταση με ταχύτητα. Τα κατακόκκινα από την κούραση μάτια του Άλαν Πρικ παρατηρούσαν προσεκτικά όλα τα δεδομένα που κυλούσαν με ταχύτητα μπροστά του. Από τότε που ανέλαβε εθελοντικά την ανάλυση των δεδομένων πλοήγησης από την πτήση BH-2602, δεν είχε κοιμηθεί καθόλου. Έπρεπε να βρει μια απάντηση.

Η πόρτα του γραφείου του χτύπησε και μπήκε μέσα η κυρία Γούντμαν, καθαρίστρια της εταιρείας. 

-Αγόρι μου, ακόμα εδώ είσαι; Έχουν πάει μεσάνυχτα. 

-Ναι κυρία Γούντμαν… απάντησε ο Άλαν και έτριψε τα μάτια του. Πήρε τον καφέ του και ήπιε μια γουλιά.  

Η κυρία Γούντμαν άφησε την σκούπα και πήγε κοντά του. 

-Τα μάτια σου είναι κατακόκκινα από την κούραση… Έχεις μέρες να κοιμηθείς… Έχεις φάει τίποτα; Ρώτησε με μεγάλη στοργή. 

-Εχμμμ… δεν θυμάμαι… σταμάτησε να κοιτάει την οθόνη για να σκεφτεί. Ίσως χθες το πρωί… 

-Πρέπει όμως να φας κάτι… Ξέρω ότι σου έχει στοιχίσει ο θάνατος του Χένρι Κάλντγουελ αλλά πρέπει να φας, να ξεκουραστείς… 

-Ο Χένρι δεν ήταν μονάχα προγραμματιστής στην Phoenix Cube Systems Μαζί μεγαλώσαμε. Ήμασταν αδέρφια. Του χρωστάω μια απάντηση.  

Τα μάτια του Άλαν βούρκωσαν. Η κυρία Γούντμαν του έπιασε τρυφερά τον ώμο.

-Με το να καταστρέφεις τον εαυτό σου, δεν τον φέρνεις πίσω. Άκου με και μένα που έχασα τον σύζυγο μου στο Sea Monster. Δεν κερδίζεις τίποτα έτσι. Έλα, κλείσε τον υπολογιστή, πήγαινε στο σπίτι να φας κάτι, να κοιμηθείς και αύριο θα συνεχίσεις με καθαρότερο μυαλό. 

-Έχετε δίκιο… 

Ο Άλαν σηκώθηκε από την καρέκλα του για να ανάψει το φως του γραφείου του. Εκείνη ξαναπήρε την σκούπα της και όπως έκλεινε την πόρτα πίσω της, την σταμάτησε η φωνή του Άλαν.

-Κυρία Γούντμαν; Σας ευχαριστώ. 

Σταμάτησε για λίγο και του χαμογέλασε. Είχε δίκιο η κυρία Γούντμαν, με τόση κούραση ήταν αδύνατο να αναλύσει τα δεδομένα του αεροπλάνου που επέβαινε ο Χένρι. Θα έχανε κάτι σημαντικό. 

Κάθισε στην καρέκλα του για να κλείσει τον υπολογιστή του και τότε είδε στην οθόνη κάτι παράξενο. Πάγωσε. Μα πως δεν το είδε νωρίτερα; Άρχισε να κλικάρει μανιωδώς για να επιβεβαιώσει τις υποψίες του. Ορίστε η απάντηση που έψαχνε. Έκανε πίσω την καρέκλα του και έβαλε τα χέρια του πίσω από το κεφάλι του. Το βλέμμα του απλανές. 

Λίγο πριν πέσει το αεροπλάνο, σε όλα τα δεδομένα των συστημάτων λείπουν μερικά δέκατα δευτερολέπτων….

Ο Σιγαστήρας

Metropolitan 10 το βράδυ. Η ήσυχη γειτονιά είχε γεμίσει από τα φώτα περιπολικών και κάποιοι περίεργοι γείτονες είχαν βγει στα μπαλκόνια τους να δουν τι συμβαίνει. Ο επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν ανέβασε το χειρόφρενο και βγήκε από το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του. Κατευθύνθηκε προς την είσοδο της πολυκατοικίας που βρισκόταν οι συνάδελφοι του και πέρασε τις κορδέλες με τις οποίες είχαν κλείσει τον χώρο. 

-Επιθεωρητή Ντιν! Φώναξε ένας αστυνομικός και έτρεξε προς το μέρος του.

-Τι έχουμε εδώ; Ρώτησε ο Βίκτορ παρατηρώντας τα αίματα στα σκαλιά. 

-Σάιμον Ντρέικ, 42 ετών. Πωλητής σε κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών. Τον πυροβόλησαν στα σκαλιά τη πολυκατοικίας του. Τον βρήκε νεκρό ένας περαστικός στις 21:15. Η κυρία Μελ Μπόνι μένει στο ισόγειο, περιμένει για κατάθεση. 

Ο Βίκτορ χτύπησε στην πλάτη τον αστυνομικό και μπήκε στην είσοδο της πολυκατοικίας. Μια κυρία γύρω στα 70 είχε την γάτα της αγκαλιά και την χάιδευε. 

-Καλησπέρα σας, η κυρία Μπόνι;

-Μάλιστα.

-Επιθεωρητής Ντιν. Που ήσασταν όταν έγινε το περιστατικό;

-Παιδί μου, εδώ ήμουν. Καθόμουν στην πολυθρόνα και έβλεπα τηλεόραση. 

-Ακούσατε κάποιο πυροβολισμό;

-Όχι. Το μόνο που άκουσα γύρω στις 21:10 ήταν ένας γδούπος. Αλλά δεν έδωσα σημασία γιατί νόμιζα ότι ήταν η γάτα μου. 

-Τον Σάιμον Ντρέικ τον γνωρίζατε;

-Φυσικά! Εξαιρετικός κύριος! Ζούσε μόνος του στον 4ο όροφο. Δεν ήταν παντρεμένος και οι γονείς του έχουν πεθάνει. Ευγενέστατος, γλυκομίλητος, εάν με έβλεπε στον δρόμο να κουβαλάω ψώνια, με βοηθούσε πάντα

-Ξέρετε αν είχε διαφορές με κάποιον; 

-Ο Σάιμον; Με ποιον να έχει διαφορές; Όποιον και να ρωτήσετε στο κτίριο θα σας πουν τα καλύτερα!

-Μήπως είχατε δει περίεργες επισκέψεις; Περίεργες φάτσες; Περίεργες συμπεριφορές;

-Όχι, καμιά φορά χανόταν στον εαυτό του και έλεγε ασυνάρτητα πράγματα. Αλλά ποτέ δεν είχαμε δει κάτι περίεργο. Καμία περίεργη επίσκεψη, ούτε περίεργη φάτσα. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί να θέλει κάποιος να τον σκοτώσει. 

-Βίκτορ να σου μιλήσω; Διέκοψε ένας αστυνομικός. Ο Βίκτορ έγνεψε στην κυρία Μπόνι και οι δυο άντρες πήγαν κάπου παράμερα. 

-Είναι ο ίδιος που σκότωσε τους άλλους 3…είπε ο αστυνομικός. Ίδιο εννιάρι όπλο, με σιγαστήρα, μια σφαίρα στο μέτωπο. Ο Βίκτορ κούνησε απλά το κεφάλι του. 

-Θα είμαι στο γραφείο μου… Θέλω να με ενημερώνεις για τα πάντα…

Πίσω στο γραφείο του, ο Βίκτορ καρφίτσωνε σε ένα πίνακα το χαρτάκι με το όνομα του θύματος. Έβαλε τα χέρια στις τσέπες του και τον παρατήρησε καλά. 

5 Φεβρουαρίου, Ίζαμπελ Μουρ, 32 ετών, νεκρή στο Garden κατά την διάρκεια του Blackout. 

21 Φεβρουαρίου, Έλιοτ Γκρέιπ, 54 ετών, νεκρός στο Plain Fields.

25 Φεβρουαρίου Λόρα Βαν 39 ετών, νεκρή σε πάρκο του Downtown. 

19 Μαρτίου Σάιμον Ντρέικ 42 ετών, νεκρός στο Metropolitan.

Όλοι δολοφονήθηκαν με το ίδιο εννιάρι όπλο, με σιγαστήρα, μια σφαίρα στο μέτωπο.  

Ο Βίκτορ κάθισε πάνω στο γραφείο του. Όλοι απλοί καθημερινοί φιλήσυχοι άνθρωποι. Κανένα προφανές κοινό στοιχείο μεταξύ τους. Ούτε ίδιο γεωγραφικό διαμέρισμα.

Έβγαλε από την τσέπη του το σπρέι για το άσθμα και πήρε μια βαθιά εισπνοή. Κάποιος εκτελεί ανθρώπους τυχαία. Αν το μάθουν οι πολίτες, θα επικρατήσει πανικός. Κάτι πρέπει να κάνει άμεσα. Ξανακοίταξε το πίνακα του.

-Δεν μπορεί, κάποιο κοινό στοιχείο θα υπάρχει… μονολόγησε.

Το Πόρισμα

Στην αίθουσα τύπου του Δημαρχείου επικρατούσε αναστάτωση. Από στιγμή σε στιγμή περίμεναν τον δήμαρχο να κάνει δηλώσεις και όλος ο χώρος ήταν γεμάτος από φωτογράφους και δημοσιογράφους. Ο Πίτερ Χέιλ που είχε πάρει θέση μπροστά, έκανε νόημα στον Τζόνας Έβανς να έρθει προς το μέρος του που είχε χώρο. 

-Από εδώ είμαστε πιο κοντά, να έχεις πάντα τα μάτια σου ανοιχτά… είπε ο Πίτερ στον Τζόνας. 

Και οι δύο δούλευαν για το Boxhaller αλλά από την πρώτη στιγμή που ήρθε ο Τζόνας, ο Πίτερ έδινε πάντα συμβουλές στον νεαρό δημοσιογράφο. Ίσως επειδή του θύμιζε λίγο τον εαυτό του όταν ήταν και εκείνος νεότερος και ανυποψίαστος για την πόλη. Αλλά και ο Τζόνας εκτιμούσε ιδιαίτερα τον έμπειρο φωτογράφο, ένιωθε τον Πίτερ σαν πατέρα του. 

Ο Αλεξάντερ Κάιν μπήκε στην αίθουσα με απόλυτη σοβαρότητα και όλα τα φώτα από τα φλας άστραψαν στο πρόσωπο του. Πήρε θέση μπροστά στο μικρόφωνο και περίμενε μέχρι όλοι να κάνουν ησυχία. 

-Η έρευνα για τα αίτια πτώσης του αεροπλάνου της πτήσης BH-2602, συνεχίζεται. Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις υπήρξε βλάβη στο σύστημα πλοήγησης χωρίς όμως να μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο του ανθρώπινου λάθους. Εγώ και το δημοτικό συμβούλιο εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και η πόλη θα είναι δίπλα τους σε οτιδήποτε χρειαστούν. Ευχαριστώ.

Ξαφνικά φασαρία από τις ανεπάλληλες ερωτήσεις των δημοσιογράφων, μα ο Αλεξάντερ δεν απάντησε σε καμία, με την ίδια σοβαρότητα αποχώρησε από την αίθουσα. 

Λίγο αργότερα στο αυτοκίνητο, ο Τζόνας καθόταν στην θέση του συνοδηγού και περίμενε τον Πίτερ να βάλει την φωτογραφική μηχανή του στο πορτμπαγκάζ. Άκουγε και ξανάκουγε την ηχογράφηση των δηλώσεων «βλάβη στο σύστημα πλοήγησης… ανθρώπινο λάθος…». Ο Πίτερ μπήκε στη θέση του οδηγού και έκλεισε με δύναμη την πόρτα. 

-Σε πάω σπίτι; 

-Ναι.. απάντησε ο Τζόνας αφηρημένος. 

Στον δρόμο, επικρατούσε σιωπή μέσα στο αυτοκίνητο. Ο Τζόνας κοιτούσε από το παράθυρο τα φώτα της πόλης και κουνούσε νευρικά το δεξί του πόδι. 

-Σταμάτα το πόδι, μου αποσπάς την προσοχή… παρατήρησε ο Πίτερ. Με το ένα χέρι έβγαλε ένα τσιγάρο και το άναψε. Άνοιξε λίγο το παράθυρο του οδηγού και φύσηξε το καπνό. 

-Δεν μπορώ να βλέπω απέναντι το γραφείο της Άννας άδειο, δεν μπορώ να το πιστέψω… είπε ο Τζόνας.

Ο Πίτερ δεν απάντησε. Πήρε μονάχα μια τζούρα. 

-Μα πως μπορείς να είσαι τόσο ήρεμος; Πως; Ξέσπασε ο Τζόνας. 

Ο Πίτερ σταμάτησε στο φανάρι και τον κοίταξε στα μάτια. 

-Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν… Μα η απάντηση αυτή εξόργισε περισσότερο τον Τζόνας.

-Συμβαίνουν; Το ξέρεις ότι είναι η μεγαλύτερη τραγωδία μετά το Sea Monster; Και ξέρεις τι άλλο έχουν κοινό; Και στα δύο υπάρχουν αναφορές ότι ο Κύβος άργησε να γυρίσει για λίγο. 

-Αυτά είναι αηδίες… 

-Αηδίες; Πως μπορείς να είσαι τόσο κυνικός; Τόσες απώλειες είχαμε με την πτήση BH-2602 και το Sea Mon.... 

-Άκου μικρέ! διέκοψε με μια έκρηξη ο Πίτερ. Δεν μπορείς να ξέρεις πως νιώθω! Εγώ ένιωσα στο πετσί μου την απώλεια! Ήταν ο πατέρας μου στο Sea Monster! Μη μου κάνεις λοιπόν μαθήματα σε μένα! 

Ο Τζόνας τρόμαξε με την αντίδραση του και σιώπησε. Ποτέ δεν είχε δει τον Πίτερ να χάνει την ψυχραιμία του. 

-Συγνώμη… 

Ο Πίτερ δεν απάντησε. Πέταξε το τσιγάρο του από το ανοιγμένο παράθυρο.

ΒΗ2602

Οι μεγάλες βαριές κουρτίνες ήταν ερμητικά κλειστές, μονάχα ένα φωτιστικό δαπέδου και η τηλεόραση έδιναν φως στο δωμάτιο. Πάνω στο βαρύ ξύλινο γραφείο από μαόνι ήταν ένα βουνό από έγγραφα και φακέλους. Στο γεμάτο από γόπες τασάκι, ένα τσιγάρο έκαιγε μόνο του. Ο Χέκτορ Θόρν έβαλε ένα ουίσκι και κάθισε στην καρέκλα του. Κοίταξε στην τηλεόραση τις εικόνες από την συντριβή του αεροπλάνου και ήπιε μια γουλιά. Δεν είχε βάλει ήχο. Στο γραφείο του η απόλυτη σιωπή. Είχε απενεργοποιήσει ακόμα και το κινητό του. Άνοιξε ένα καινούριο πακέτο με τσιγάρα και αφού άναψε ένα, το άφησε στο τασάκι δίπλα στο τσιγάρο που καιγόταν ήδη. Υπέγραψε ένα έγγραφο που ήταν μπροστά του χωρίς καν να το διαβάσει. Κοίταξε τον καπνό από τα τσιγάρα που έπεφτε πάνω σε μια κορνίζα με μια οικογενειακή φωτογραφία. Το βλέμμα του κενό και αφηρημένο. Η μυρωδιά από την γόπα που καιγόταν τον επανέφερε. Ήπιε άλλη μια γουλιά από το ουίσκι του και κοίταξε την τηλεόραση. Ο υπεύθυνος της αεροπορικής εταιρείας έκανε δηλώσεις. Έσβησε και τα δυο τσιγάρα που ήταν αναμμένα γιατί το γραφείο είχε μια ομίχλη καπνού. Η πόρτα χτύπησε, μπήκε η γραμματέας του μέσα και του άφησε ένα χαρτί μπροστά του. Ο Χέκτορ περίμενε να φύγει η γραμματέας από το γραφείο και άρχισε να διαβάζει. Τα μάτια του έτρεχαν πάνω στο χαρτί.

Λίστα επιβεβαιωμένων θυμάτων πτήσης ΒΗ2602

Τζόρτζ Κάλαχαν, 66 - Eκπαιδευτικός

Κέλι Νορθ, 28 - Tραπεζικός υπάλληλος

Σοφία Μαρίν, 48 - Δικηγόρος

Χένρι Κάλντγουελ, 27 - Προγραμματιστής

…

Άννα Μπέλμοντ, 42 - Δημοσιογράφος.

Ντάνιελ Κόβατς, 31 - Εργολάβος

Σούζαν Μπένετ, 54 - Εισοδηματίας.

Μαρία Ντελγκάδο, 41 - Δημόσιος Υπάλληλος

Τόμας Γκρέισον, 34 - Αστυνομικός

Νέιτ Θόρν

Ο Χέκτορ Θόρν κατέβασε το χαρτί, ήπιε ολόκληρο το ουίσκι μονομιάς και πέταξε το ποτήρι στον τοίχο.

Άνοιξη προ των πυλών

Ο γαλανός ουρανός θύμιζε σε όλους πως η άνοιξη στο Boxhall ήταν προ των πυλών. Οι άνθρωποι είχαν κάνει πιο αργό το βήμα τους παρ’ ότι το κρύο ήταν τσουχτερό ακόμα. Στην πλατεία του Κύβου, καθόντουσαν στα παγκάκια, κάποιοι έκαναν τσιγάρο κοιτώντας τους περαστικούς, άλλοι διάβαζαν την εφημερίδα Τhe Boxhaller, κάποια ζευγαράκια εφήβων ήταν ξαπλωμένα ο ένας στα πόδια του άλλου και άκουγαν από το κινητό τους τραγούδια στο ραδιόφωνο. Οι αχτίδες του ήλιου έπεφταν πάνω στον Κύβο κάνοντας τα χρώματα του να λαμπυρίζουν πιο έντονα. Ένα γκρουπ με τουρίστες βγήκε από τον γοτθικό ναό της πλατείας, έβγαλαν μερικές φωτογραφίες και κατευθύνθηκαν προς το σύμβολο του Boxhall. Kαι άλλοι περαστικοί στάθηκαν δίπλα στον Κύβο: Εντός λίγων δευτερολέπτων θα γύριζε όπως κάθε μια ώρα. Και ήταν κάτι που κανείς δεν ήθελε να χάσει εάν βρισκόταν κοντά. Η καμπάνα άρχισε να χτυπάει, μα ο Κύβος καμία κίνηση. Ο κόσμος που ήταν παρόν γούρλωσε τα μάτια του και κράτησε την αναπνοή του. Γιατί δεν γύρισε ταυτόχρονα με την καμπάνα;  Λίγα κλάσματα δευτερολέπτου αργότερα ένας θόρυβος ακούστηκε και ο Κύβος άρχισε σιγά σιγά να γυρίζει την μια πλευρά του. Μόλις την ολοκλήρωσε, όλοι πήραν μια μεγάλη ανάσα. Οι τουρίστες άρχισαν να βγάζουν φωτογραφίες μπροστά στον Κύβο, οι περαστικοί συνέχισαν να πάνε στις δουλειές τους, κάποιος που κάπνιζε έσβησε το τσιγάρο στο δρόμο και ζήτησε από τον διπλανό του την άδεια να διαβάσει την εφημερίδα. Ένα ζευγαράκι εφήβων γελούσαν με ένα αστείο που είπαν και δώσανε ένα φιλί στο στόμα. Από το ραδιόφωνο στο κινητό τους ακούστηκε:

-«Έκτακτο, πτώση αεροπλάνου σημειώθηκε πριν από λίγο. Λεπτομέρειες μόλις μάθουμε περισσότερα».