Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026

Ο Σιγαστήρας


Metropolitan 10 το βράδυ. Η ήσυχη γειτονιά είχε γεμίσει από τα φώτα περιπολικών και κάποιοι περίεργοι γείτονες είχαν βγει στα μπαλκόνια τους να δουν τι συμβαίνει. Ο επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν ανέβασε το χειρόφρενο και βγήκε από το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του. Κατευθύνθηκε προς την είσοδο της πολυκατοικίας που βρισκόταν οι συνάδελφοι του και πέρασε τις κορδέλες με τις οποίες είχαν κλείσει τον χώρο. 
-Επιθεωρητή Ντιν! Φώναξε ένας αστυνομικός και έτρεξε προς το μέρος του.
-Τι έχουμε εδώ; Ρώτησε ο Βίκτορ παρατηρώντας τα αίματα στα σκαλιά. 
-Σάιμον Ντρέικ, 42 ετών. Πωλητής σε κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών. Τον πυροβόλησαν στα σκαλιά τη πολυκατοικίας του. Τον βρήκε νεκρό ένας περαστικός στις 21:15. Η κυρία Μελ Μπόνι μένει στο ισόγειο, περιμένει για κατάθεση. 
Ο Βίκτορ χτύπησε στην πλάτη τον αστυνομικό και μπήκε στην είσοδο της πολυκατοικίας. Μια κυρία γύρω στα 70 είχε την γάτα της αγκαλιά και την χάιδευε. 
-Καλησπέρα σας, η κυρία Μπόνι;
-Μάλιστα.
-Επιθεωρητής Ντιν. Που ήσασταν όταν έγινε το περιστατικό;
-Παιδί μου, εδώ ήμουν. Καθόμουν στην πολυθρόνα και έβλεπα τηλεόραση. 
-Ακούσατε κάποιο πυροβολισμό;
-Όχι. Το μόνο που άκουσα γύρω στις 21:10 ήταν ένας γδούπος. Αλλά δεν έδωσα σημασία γιατί νόμιζα ότι ήταν η γάτα μου. 
-Τον Σάιμον Ντρέικ τον γνωρίζατε;
-Φυσικά! Εξαιρετικός κύριος! Ζούσε μόνος του στον 4ο όροφο. Δεν ήταν παντρεμένος και οι γονείς του έχουν πεθάνει. Ευγενέστατος, γλυκομίλητος, εάν με έβλεπε στον δρόμο να κουβαλάω ψώνια, με βοηθούσε πάντα
-Ξέρετε αν είχε διαφορές με κάποιον; 
-Ο Σάιμον; Με ποιον να έχει διαφορές; Όποιον και να ρωτήσετε στο κτίριο θα σας πουν τα καλύτερα!
-Μήπως είχατε δει περίεργες επισκέψεις; Περίεργες φάτσες; Περίεργες συμπεριφορές;
-Όχι, καμιά φορά χανόταν στον εαυτό του και έλεγε ασυνάρτητα πράγματα. Αλλά ποτέ δεν είχαμε δει κάτι περίεργο. Καμία περίεργη επίσκεψη, ούτε περίεργη φάτσα. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί να θέλει κάποιος να τον σκοτώσει. 
-Βίκτορ να σου μιλήσω; Διέκοψε ένας αστυνομικός. Ο Βίκτορ έγνεψε στην κυρία Μπόνι και οι δυο άντρες πήγαν κάπου παράμερα. 
-Είναι ο ίδιος που σκότωσε τους άλλους 3…είπε ο αστυνομικός. Ίδιο εννιάρι όπλο, με σιγαστήρα, μια σφαίρα στο μέτωπο. Ο Βίκτορ κούνησε απλά το κεφάλι του. 
-Θα είμαι στο γραφείο μου… Θέλω να με ενημερώνεις για τα πάντα…
Πίσω στο γραφείο του, ο Βίκτορ καρφίτσωνε σε ένα πίνακα το χαρτάκι με το όνομα του θύματος. Έβαλε τα χέρια στις τσέπες του και τον παρατήρησε καλά. 
5 Φεβρουαρίου, Ίζαμπελ Μουρ, 32 ετών, νεκρή στο Garden κατά την διάρκεια του Blackout. 
21 Φεβρουαρίου, Έλιοτ Γκρέιπ, 54 ετών, νεκρός στο Plain Fields.
25 Φεβρουαρίου Λόρα Βαν 39 ετών, νεκρή σε πάρκο του Downtown. 
19 Μαρτίου Σάιμον Ντρέικ 42 ετών, νεκρός στο Metropolitan.
Όλοι δολοφονήθηκαν με το ίδιο εννιάρι όπλο, με σιγαστήρα, μια σφαίρα στο μέτωπο.  
Ο Βίκτορ κάθισε πάνω στο γραφείο του. Όλοι απλοί καθημερινοί φιλήσυχοι άνθρωποι. Κανένα προφανές κοινό στοιχείο μεταξύ τους. Ούτε ίδιο γεωγραφικό διαμέρισμα.
Έβγαλε από την τσέπη του το σπρέι για το άσθμα και πήρε μια βαθιά εισπνοή. Κάποιος εκτελεί ανθρώπους τυχαία. Αν το μάθουν οι πολίτες, θα επικρατήσει πανικός. Κάτι πρέπει να κάνει άμεσα. Ξανακοίταξε το πίνακα του.
-Δεν μπορεί, κάποιο κοινό στοιχείο θα υπάρχει… μονολόγησε.