Η νύχτα έπεσε στο Boxhall και το σκοτάδι αγκάλιασε το Garden για τέταρτη μέρα λόγω του blackout της περιοχής. Μονάχα κάποια περιστασιακά αυτοκίνητα περνούσαν και φώτιζαν για λίγα δευτερόλεπτα τους δρόμους που είχαν γίνει ακόμα πιο επικίνδυνοι. Εγκληματίες και ναρκομανείς που μέχρι τώρα κρυβόντουσαν, έκαναν βόλτες στους κεντρικούς δρόμους. Ακόμα και οι φιλήσυχοι άστεγοι της περιοχής, είχαν χωθεί ακόμα πιο βαθιά στα σοκάκια για να νιώσουν πιο ασφαλείς. Κάποιοι μάλιστα προτίμησαν να μετακομίσουν στα χωράφια του Plain Fields μέχρι να αποκατασταθεί η ζημιά. Ο αέρας ήταν αποπνικτικός: κρέατα και φαγητά που είχαν χαλάσει εκτός ψυγείου και κατάψυξης, στοιβάζονταν στους κάδους απορριμμάτων. Τα γκρίζα κτίρια είχαν εξαφανιστεί στο σκοτάδι. Το μόνο που μαρτυρούσε πως κατοικούνταν ήταν το πορτοκαλί φως από τα κεριά που έβλεπες από τα παράθυρα. Μα ακόμα πιο απόκοσμη ήταν η ησυχία που επικρατούσε. Είναι απίστευτο το πόσο θόρυβο κάνει το ηλεκτρικό ρεύμα. Χωρίς αυτό, μπορούσες να ακούσεις τα πάντα: Τα βαριά βήματα έξω από την πόρτα, τις συνομιλίες από το πάνω διαμέρισμα. Τα βογγητά πάθους ή τους τσακωμούς από ζευγάρια που μέχρι τώρα νόμιζες πως ήταν αγαπημένοι. Κάποιοι έπαιζαν κιθάρα ή πιάνο ενώ κάπου στο βάθος μπορούσες να ξεχωρίσεις τις κραυγές από το ψυχιατρικό άσυλο του Garden View. Και όσο προχωρούσε το βράδυ, τόσο η σιωπή έπεφτε βαριά ανάμεσα στις γειτονιές. Μπορούσες να ακούσεις ξεκάθαρα τις γάτες που πηδούσαν αριστοτεχνικά πάνω στους κάδους για να βρουν φαγητό. Τις νυχτερίδες που πετούσαν κάνοντας ακροβατικά ανάμεσα στα κτίρια.
Και ξαφνικά, ένας δυνατός πυροβολισμός κομμάτιασε την ησυχία του Garden.
