Ο Ραφαέλ Κρεστ έβαλε τα μαύρα γυαλιά του για να μην τον τυφλώνει ο ήλιος. Για όλους ήταν μεσημέρι μα εκείνος μόλις είχε ξυπνήσει και χρειαζόταν επειγόντως καφέ γιατί έπινε την προηγούμενη νύχτα μέχρι τα ξημερώματα. Μπήκε στο Καφέ Χρυσάνθεμο και κάθισε στο μπαρ.
-Να σας φέρω κάτι; Τον ρώτησε η κοπέλα που δούλευε.
-Ναι, έναν καφέ. Σκέτο. Απάντησε ο Ραφαέλ με βραχνή φωνή. Και ένα σάντουιτς! Πρόσθεσε καθώς η κοπέλα του γύριζε την πλάτη. Το στομάχι του ήταν χάλια, είχε πιει τόσο πολύ αλκοόλ που ανακατευόταν και είχε καούρα. Ούτε τα γυαλιά του έβγαλε, το φως έκανε χειρότερο τον πονοκέφαλο του. Ακόμα και ο μικρός ήχος από το φλιτζάνι καφέ που άφησε η κοπέλα μπροστά του, έμοιαζε σαν να βαράνε ντραμς στο κεφάλι του.
Η πόρτα άνοιξε και μπήκαν 3 εργάτες. Κάθισαν στο μπαρ λίγο πιο πέρα. Μιλούσαν μεταξύ τους δυνατά και έκαναν αστειάκια.
-Αυτό μου έλλειπε τώρα… μονολόγησε ο Ραφαέλ πιάνοντας το κεφάλι του.
-3 μπύρες παρακαλώ! Φώναξε ο ένας από τους τρεις στην κοπέλα.
Και μόνο στο άκουσμα της μπύρας, ήρθε αναγούλα στον Ραφαέλ. Έφαγε μια μπουκιά από το σάντουιτς. Οι εργάτες συνέχιζαν να μιλάνε δυνατά και να τσουγκρίζουν τα μπουκάλια με την μπύρα. Και με κάθε ήχο το κεφάλι του ήταν έτοιμο να σπάσει. Είχε αρχίσει να εκνευρίζεται. Πήγε να τους κάνει παρατήρηση.
-…φύγουμε από το εργοτάξιο Apex... είπε ένας από τους εργάτες. Ο Ραφαέλ πάγωσε.
-Συγνώμη, δουλεύετε στο εργοτάξιο του Άλαν Τρέντ; Ρώτησε ο Ραφαέλ διακόπτοντας την συζήτηση τους.
-Ναι ναι! Απάντησε ο πιο ψηλός από τους 3.
-Κέρασε τα παιδιά από μένα άλλη μια γύρα μπύρες! Φώναξε ο Ραφαέλ στην κοπέλα.
-Σας ευχαριστούμε ρε φίλε! Είπαν και οι εργάτες με ένα στόμα.
-Το αξίζετε μετά από τόση κούραση! Άσε που μαθαίνω ότι περνάτε δύσκολα…
-Άστο, δεν φαντάζεσαι ρε, και δεν ακούγονται και όλα!
-Μα ποιος να θέλει να σταματήσει την κατασκευή του Apex;
-Όχι απλώς να σταματήσει την κατασκευή. Πάμε στο εργοτάξιο και δεν ξέρουμε αν θα την βγάλουμε καθαρή σου λέω, ούτε εμείς, ούτε ο κύριος Τρέντ.
Τα μάτια του Ραφαέλ άστραψαν.
-Μα ποιος μπορεί να θέλει να κάνει κάτι τέτοιο; Ρώτησε κατεβάζοντας το φλιτζάνι του καφέ του.
Ο ψηλός τον πλησίασε συνωμοτικά.
-Μεταξύ μας, λένε ότι από πίσω κρύβεται ο πρώην δήμαρχος, ο Χέκτορ Θόρν…
-Τι συμφέρον μπορεί να έχει;
-Δεν ξέρω, αλλά εγώ νομίζω πως είναι μαλακίες. Είναι τόσο περίεργα αυτά που συμβαίνουν που πιστεύω ότι από πίσω κρύβεται η…
-Αδελφέ, ώρα να φύγουμε! Τον διέκοψε ένας άλλος εργάτης κοιτώντας το ρολόι πάνω από το μπαρ.
-Ναι ναι… σε ευχαριστούμε φίλε για τις μπύρες! Είπε ο ψηλός και ήπιε την τελευταία γουλιά. Το όνομα σου;
-Δεν κάνει τίποτα, στο καλό να πάτε… είπε ο Ραφαέλ αποφεύγοντας την ερώτηση.
Καθώς τους έβλεπε να βγαίνουν από το Καφέ Χρυσάνθεμο, το κεφάλι του πήγαινε να σπάσει. Αλλά η υπόθεση του Άλαν Τρέντ, αποκτούσε ενδιαφέρον…
