Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

Το φωτογραφικό κάδρο



Μπήκε στο ασανσέρ από τον τελευταίο όροφο του κτιρίου Bird και πάτησε το ισόγειο. Έβγαλε έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Επιτέλους τελείωσε και αυτό. Δεν είχε καμία πρόθεση να βρεθεί στο φιλανθρωπικό gala εκείνη την μέρα, όμως έπρεπε να καλύψει έναν συνάδελφο που ήταν άρρωστος. Είχε εδώ και χρόνια αποφασίσει να απέχει από την φωτογραφική κάλυψη των κοινωνικών εκδηλώσεων. Είχε κουραστεί αφάνταστα από την ίντριγκα των διάσημων της πόλης. Τώρα πια ως φωτογράφος στο Boxhaller, προτιμούσε να καλύπτει το πολιτικό και αστυνομικό ρεπορτάζ. Όμως πάντα έλεγε ότι το Flashway του είχε μάθει να βλέπει τα πράγματα μέσα από την φωτογραφική μηχανή του αλλιώς. Για παράδειγμα απόψε μπορούσε να δει τον προηγούμενο δήμαρχο Χέκτορ Θόρν να προσπαθεί να κερδίσει πίσω την κοινωνική του θέση με μια μεγάλη δωρεά και τον Μαξ Μπελ να προσπαθεί να πάρει αποστάσεις από εκείνον στην άλλη μεριά της αίθουσας. Ή ο Αλεξάντερ Κάιν που μιλούσε με τον Φρανκ Κάρτερ. Κοίταξε σε ποιον όροφο βρισκόταν. Είχε ακόμα αρκετά μέχρι να φτάσει στο ισόγειο. Κοίταξε στην μηχανή του τις φωτογραφίες που τράβηξε. Ο Άλαν Τρεντ χαμογελαστός με τον Τζίτζι Ντε Φέρο με ένα ποτήρι σαμπάνιας στο χέρι. Έπειτα η άβολη φωτογραφία του Άλαν Πρικ, από το πρόσωπο του μπορούσε κάποιος να καταλάβει ότι είναι η πρώτη φορά βρίσκεται σε τέτοιες εκδηλώσεις. Κατέβασε την φωτογραφική του μηχανή καθώς έφτανε στο ισόγειο. Οι πόρτες άνοιξαν και βλέπει μπροστά του την Τατιάνα Μος

-Πίτερ! Φώναξε με έκπληξη στα μάτια της.

Ο Πίτερ Χέιλ χαμογέλασε. 

-Δεσποινίς Τατιάνα Μος, τα σέβη μου…

-Βρε άσε τις τυπικότητες με μένα, θέλω να έρθεις από το σπίτι να τα πούμε. 

-Τατιάνα ξέρεις ότι δεν είμαι πια παπαράτσι και… 

Η Τατιάνα του έκλεισε το στόμα με το χέρι της. 

-Μην λες βλακειες. Θέλω να σε δω. Το υπόσχεσαι; 

-Το υπόσχομαι. 

Η Τατιάνα Μος μπήκε στο ασανσέρ και τον κοίταξε στα μάτια μέχρι να κλείσουν οι πόρτες.