Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026
Η Ομίχλη του Κύβου - Β' Μέρος
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026
Gambit - Α' Μέρος
Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026
Ανθισμένες Πετούνιες
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026
Ασθενής 0
Πέμπτη 23 Απριλίου 2026
Επανασύνδεση
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026
Το Πόρισμα
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026
Το φωτογραφικό κάδρο
Μπήκε στο ασανσέρ από τον τελευταίο όροφο του κτιρίου Bird και πάτησε το ισόγειο. Έβγαλε έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Επιτέλους τελείωσε και αυτό. Δεν είχε καμία πρόθεση να βρεθεί στο φιλανθρωπικό gala εκείνη την μέρα, όμως έπρεπε να καλύψει έναν συνάδελφο που ήταν άρρωστος. Είχε εδώ και χρόνια αποφασίσει να απέχει από την φωτογραφική κάλυψη των κοινωνικών εκδηλώσεων. Είχε κουραστεί αφάνταστα από την ίντριγκα των διάσημων της πόλης. Τώρα πια ως φωτογράφος στο Boxhaller, προτιμούσε να καλύπτει το πολιτικό και αστυνομικό ρεπορτάζ. Όμως πάντα έλεγε ότι το Flashway του είχε μάθει να βλέπει τα πράγματα μέσα από την φωτογραφική μηχανή του αλλιώς. Για παράδειγμα απόψε μπορούσε να δει τον προηγούμενο δήμαρχο Χέκτορ Θόρν να προσπαθεί να κερδίσει πίσω την κοινωνική του θέση με μια μεγάλη δωρεά και τον Μαξ Μπελ να προσπαθεί να πάρει αποστάσεις από εκείνον στην άλλη μεριά της αίθουσας. Ή ο Αλεξάντερ Κάιν που μιλούσε με τον Φρανκ Κάρτερ. Κοίταξε σε ποιον όροφο βρισκόταν. Είχε ακόμα αρκετά μέχρι να φτάσει στο ισόγειο. Κοίταξε στην μηχανή του τις φωτογραφίες που τράβηξε. Ο Άλαν Τρεντ χαμογελαστός με τον Τζίτζι Ντε Φέρο με ένα ποτήρι σαμπάνιας στο χέρι. Έπειτα η άβολη φωτογραφία του Άλαν Πρικ, από το πρόσωπο του μπορούσε κάποιος να καταλάβει ότι είναι η πρώτη φορά βρίσκεται σε τέτοιες εκδηλώσεις. Κατέβασε την φωτογραφική του μηχανή καθώς έφτανε στο ισόγειο. Οι πόρτες άνοιξαν και βλέπει μπροστά του την Τατιάνα Μος.
-Πίτερ! Φώναξε με έκπληξη στα μάτια της.
Ο Πίτερ Χέιλ χαμογέλασε.
-Δεσποινίς Τατιάνα Μος, τα σέβη μου…
-Βρε άσε τις τυπικότητες με μένα, θέλω να έρθεις από το σπίτι να τα πούμε.
-Τατιάνα ξέρεις ότι δεν είμαι πια παπαράτσι και…
Η Τατιάνα του έκλεισε το στόμα με το χέρι της.
-Μην λες βλακειες. Θέλω να σε δω. Το υπόσχεσαι;
-Το υπόσχομαι.
Η Τατιάνα Μος μπήκε στο ασανσέρ και τον κοίταξε στα μάτια μέχρι να κλείσουν οι πόρτες.
Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015
Κεφάλαιο 1.10
-Ήρθε η ώρα να εξηγηθούμε μια και καλή.
-Ναι, θα ήθελα να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία.
-Κατ’ αρχάς πως βρήκες το σπίτι μου; Το μαχαίρι; Το όπλο; Είσαι τόσο μικρή για να είσαι τόσο σκληρή.
Η Ντεμπόρα χαμογέλασε.
-Ξεχνάς ποια είναι η δουλειά μου. Έχω και εγώ τις διασυνδέσεις μου για να μπορώ να μαθαίνω πράγματα. Όσο για την σκληρότητα μου… κάπως πρέπει να προστατεύομαι τις νύχτες, δεν νομίζεις;
-Έχεις τόσο γερό στομάχι; Ρώτησε ξανά ο Πίτερ
-Το αποκτάς. Είναι θέμα ζωής και θανάτου.
-Μα πραγματικά δεν θες να τα αλλάξεις όλα αυτά;
Τα φαγητά ήρθανε και η συζήτηση διακόπηκε. Η Ντεμπόρα έκανε λίγο στην άκρη για να αφήσει ο σερβιτόρος τα πιάτα στο τραπέζι. Ο Πίτερ δεν την άφηνε από τα μάτια του. Είχε καρφωθεί στο πρόσωπο της. Ο Σερβιτόρος έφυγε και αρχίσανε να τρώνε.
-Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί επιμένεις να κάνω κάτι που δεν θέλω. Συνέχισε η Ντεμπόρα
-Να γίνεις τραγουδίστρια δεν ήταν το όνειρο σου; Μπορώ να σε βοηθήσω να το πραγματοποιήσεις. Μπορείς να αφήσεις ότι κάνεις τώρα και το Flashway είναι εκεί και σε περιμένει να το κατακτήσεις.
Η Ντεμπόρα άφησε το πιρούνι στο πιάτο και τον κοίταξε λοξά.
-Τώρα πραγματικά, εσύ που γνωρίζεις καλύτερα το Flashway, πιστεύεις ότι είναι λιγότερο επικίνδυνο από αυτό που κάνω; Πιστεύεις ότι είναι τόσο λαμπερό όσο το φλας της φωτογραφικής μηχανής σου;
Ο Πίτερ κόλλησε. Ήξερε πολύ καλά ότι η Ντεμπόρα είχε δίκιο σε αυτό. Τα φώτα απλά σε τυφλώνουν για να μην βλέπεις την σαπίλα που υπάρχει.
-Άκου λοιπόν. Συνέχισε η Ντεμπόρα βλέποντας την σιωπή του Πίτερ. Ξεκίνησα για να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα όπως λες. Όμως στην πορεία μπήκαν άλλες προτεραιότητες. Η μητέρα μου εξαφανίστηκε και έχω τον πατέρα μου.
Ο Πίτερ πήγε να μιλήσει αλλά η Ντεμπόρα του έβαλε το χέρι στο στόμα και συνέχισε:
-Ανακάλυψα λοιπόν ότι αυτό που θέλω είναι να είμαι με τους ανθρώπους που αγαπώ. Τον πατέρα μου, τους φίλους μου. Κάτι πιο σημαντικό από την διασημότητα είναι να μπορώ να κυκλοφορώ ελεύθερη και να ζω στο έπακρο τις στιγμές χωρίς να καραδοκούν παντού, και συγνώμη που στο λέω, παπαράτσι. Αποδέξου λοιπόν τις επιλογές μου και σταμάτα όλη αυτή την τρέλα που δημιούργησες. Σταμάτα να θες να με φυλακίσεις μπροστά σε έναν φωτογραφικό φακό.
Ο Πίτερ κατέβασε το βλέμμα. Για πρώτη φορά ένιωσε πιο ανώριμος απ’ ότι το κορίτσι απέναντι του. Θυμήθηκε πως κυνηγώντας τα δικά του όνειρα, έχασε τις μικρές στιγμές της χαράς. Συνειδητοποίησε ότι καμιά φορά τα μεγάλα όνειρα πεθαίνουν μπροστά στην μεγαλειότητα της απλότητας. Όπως εκείνη η παρέα που τραγουδούσε στον δρόμο την νύχτα που γνώρισε την Ντεμπόρα. Άλλωστε αυτό έψαχνε εκείνη την νύχτα, την απλότητα της στιγμής. Αυτό ερωτεύτηκε στην Ντεμπόρα.
Η Ντεμπόρα σκούπισε το στόμα της και σηκώθηκε για να φύγει. Ο Πίτερ πετάχτηκε κατευθείαν και της έπιασε το χέρι.
-Μείνε! Την παρακάλεσε. Η Ντεμπόρα γύρισε και τον κοίταξε στα μάτια. Ήθελα να σου πω πως….
Η Ντεμπόρα έβαλε για μια ακόμα φορά το χέρι της στο στόμα για να τον κάνει να σιωπήσει.
-Μην το πεις. Μην ζητήσεις πράγματα που δεν μπορώ να σου δώσω εγώ.
Του δίνει αργά ένα φιλί στο μάγουλο και άρχισε να κατευθύνεται προς την έξοδο. Σκούπισε με τρόπο τα μάτια της για να μην φανούν τα δάκρυα. Και ο Πίτερ έμεινε εκεί σιωπηλός να την βλέπει να απομακρύνεται. Με τα μάτια του καρφωμένα πάνω της προσπαθούσε να κρατήσει στο μυαλό του τον τρόπο που κινούταν… τον τρόπο που μιλούσε… το πρόσωπο της… εκείνη….
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015
Κεφάλαιο 1.9
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2015
Κεφάλαιο 1.8
-Ξεκόλλα λίγο επιτέλους! Κάποια στιγμή θα σταματήσουν!
-Ρε συ, δεν μπορώ ούτε να πάω για δουλειά!
-Μα τι θέλει από σένα επιτέλους αυτός ο τύπος;
-Έλα ντε… απάντησε η Ντεμπόρα και ξανακόλλησε τα μάτια της στην τηλεόραση. Η Άλισον πήρε ένα μαξιλαράκι του καναπέ και της το πέταξε στο κεφάλι παιχνιδιάρικα.
-Ξέρω πως θα σου φτιάξω το κέφι. Γνώρισα έναν τύπο χθες, και μου ζήτησε ραντεβού. Θα έρθει σε λίγο από εδώ και του είπα να φέρει κάποιον φίλο του.
-Πάλι ανακατεύεσαι; Σου έχω πει δεν θέλω κανέναν. Άσε μας κουκλίτσα μου με τα γκομενικά!
-Άντε πήγαινε να ετοιμαστείς, όπου να’ ναι φτάνουν. Η Άλισον πήρε μια σκεφτική έκφραση και συνέχισε: Φαντάζεσαι να φέρει τον τύπο που σε ψάχνει;
Η Ντεμπόρα πέταξε στην Άλισον το μαξιλαράκι πίσω, με δύναμη αυτή την φορά.
-Αν έρθει αυτός ο Πίτερ εδώ, σε έχω σκίσει!
Η Άλισον γέλασε σατανικά. Θα ήταν διαβολική σύμπτωση. Αλλά αυτά συμβαίνουν μόνο σε ταινίες και σε κάτι δευτεροκλασάτα αποτυχημένα μυθιστορήματα. Το κουδούνι χτύπησε και πήγε να ανοίξει την πόρτα.
-Δες ποιος είναι πρώτα! Της φώναξε η Ντεμπόρα.
-Λες να είναι παπαράτσι; Απάντησε η Άλισον και κοίταξε από το ματάκι της πόρτας. Και έπειτα ανοίγει την πόρτα.
-Μπιλ! Καλώς ήρθες! Περάστε μέσα!
Ο Μπιλ μπαίνει μέσα και από πίσω ακολουθεί ο φίλος του. Γυρίζει το κεφάλι της η Ντεμπόρα, βλέπει τον Πίτερ και τα χάνει. Γυρνάει προς την Άλισον.
-Ε είσαι πολύ ηλίθια!
Η Άλισον παγώνει καθώς καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Ένιωσε τα πόδια της να τρέμουν σαν να βρίσκεται όντως σε αποτυχημένο δευτεροκλασάτο μυθιστόρημα. Έσκυψε στο αυτί του Μπιλ και ψιθύρισε:
-Τουλάχιστον εσύ είσαι όντως ο Μπιλ; Εκείνος γέλασε.
-Ναι, πάμε εμείς μέσα να κάνουμε τα δικά μας. Είπε, την πήρε από το χέρι και πήγαν στο δίπλα δωμάτιο. Η Ντεμπόρα είχε μείνει ακίνητη και ο Πίτερ την κοιτούσε και χαμογελούσε.
-Μπορώ να κάτσω και εγώ; Είπε ο Πίτερ διστακτικά και πήγε να κάτσει στον καναπέ.
-Βλέπω δεν φοβήθηκες από χθες. Θα μου πεις επιτέλους τι θέλεις από μένα;
Ο Πίτερ έπιασε ένα ποτήρι από το τραπεζάκι δίπλα στον καναπέ, και το γέμισε με ουίσκι από το μπουκάλι που βρισκόταν δίπλα.
-Θέλω να σου δώσω μια ευκαιρία να κάνεις αυτό που ήθελες. Απάντησε πίνοντας μια γουλιά από το ποτό του.
-Κάνω ήδη αυτό που θέλω.
-Είσαι πολύ μικρή ακόμα για να με ξεγελάσεις. Μπορείς να ξεγελάς τον εαυτό σου όσο θέλεις αλλά όχι εμένα.
-Μα γιατί επιμένεις τόσο για κάτι που δεν θέλω;
-Γιατί… Ο Πίτερ κόλλησε. Πλησίασε με το σώμα του λίγο πιο κοντά. Γιατί….
Ξαφνικά ακούστηκαν από το δίπλα δωμάτιο κάποιοι σεξουαλικοί ήχοι. Η Ντεμπόρα κούνησε το κεφάλι της και στριφογύρισε τα μάτια της. Σηκώθηκε από τον καναπέ απότομα.
-Πάμε να φύγουμε από εδώ. Κέρδισες. Ήρθε η ώρα για εξηγήσεις.
Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015
Κεφάλαιο 1.7
-Μάλλον λάθος κάνετε, ποιον ζητάτε; Είπε ο Πίτερ αλλά πριν προλάβει να τελειώσει την φράση του η άγνωστη ξανθιά του ρίχνει ένα δυνατό χαστούκι.
-Καλά, είσαι πολύ μεγάλος μαλάκας! Φώναξε εκείνη και μπήκε με τσαμπουκά στο σπίτι. Ο Πίτερ έμεινε άναυδος να κρατάει το μάγουλο του.
-Γνωριζόμαστε; Κατάφερε να ψελλίσει. Εκείνη τον τράβηξε μέσα στο σπίτι και έκλεισε την πόρτα. Με μια κίνηση έβγαλε την ξανθιά περούκα της μένοντας με το πολύ κοντό μαύρο μαλλί της. Ο Πίτερ την κοίταξε καλύτερα.
-Ντεμπόρα;;;; Μα… πως….
-Τι σκατά θες από μένα; Τι θέλει η φωτογραφία μου σε όλα τα εξώφυλλα εφημερίδων;
-Ήθελα να σε ξαναδώ. Μα πως με βρήκες; Είπε ο Πίτερ κρατώντας ακόμα το μάγουλο του. Προφανώς ήταν τόσο δυνατό χαστούκι που είχαν αποτυπωθεί τα δάχτυλα της επάνω.
-Έχω και εγώ τα δικά μου μέσα. Άλλωστε μπορώ να μεταμορφώνομαι σε όποια θέλω. Λοιπόν, πάρε τα σκυλιά σου και πες τους να σταματήσουν να με ψάχνουν. Πες τους να τελειώνουν την ιστορία εδώ.
-Αλλιώς… τι; Ρώτησε ο Πίτερ και την πλησίασε περίεργος να δει τι θα ακούσει. Η Ντεμπόρα τον πλησίασε ακόμα περισσότερο, και έβαλε τα χείλια της μερικά χιλιοστά μακριά από τα δικά του. Ο Πίτερ ένιωσε μια απίστευτη ένταση και μια έλξη σαν την μύγα σε υπεριώδεις λυχνίες.
-Παίζεις με την φωτιά μικρή… είπε και έκανε την κίνηση να ακουμπήσει τα χείλια της όταν ένιωσε μια παγωμένη λεπίδα στο λαιμό του και σταμάτησε.
-Μην ανησυχείς, είμαι καλή στους εμπρησμούς. Δεν με γνωρίζεις καθόλου.
-Αυτό μπορεί να λυθεί πολύ εύκολα… ο Πίτερ με μια απότομη κίνηση την αφοπλίζει πετώντας το στιλέτο στο πάτωμα.
-Δεν νομίζω. Είπε ξανά και του έβαλε ένα όπλο στον κρόταφο με το άλλο χέρι. Το όπλισε και ο Πίτερ αυτή την φορά πάγωσε. Η Ντεμπόρα χαμογέλασε, κατέβασε το όπλο και έπιασε το στιλέτο από το πάτωμα.
-Έχεις 48 ώρες για να σωπάσουν όλες οι εφημερίδες να μιλάνε για μένα… Είπε βγαίνοντας από την πόρτα και βάζοντας πάλι την ξανθιά περούκα της.
-Είσαι άγρια και μ’ αρέσεις… μονολόγησε ο Πίτερ καθώς την έβλεπε να εξαφανίζεται στον διάδρομο.











