Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026
Μεσάνυχτα με τον Μπρουκ
Πέμπτη 23 Απριλίου 2026
Επανασύνδεση
Πέμπτη 2 Απριλίου 2026
Σι ύφεση Ματζόρε
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026
Το φωτογραφικό κάδρο
Μπήκε στο ασανσέρ από τον τελευταίο όροφο του κτιρίου Bird και πάτησε το ισόγειο. Έβγαλε έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Επιτέλους τελείωσε και αυτό. Δεν είχε καμία πρόθεση να βρεθεί στο φιλανθρωπικό gala εκείνη την μέρα, όμως έπρεπε να καλύψει έναν συνάδελφο που ήταν άρρωστος. Είχε εδώ και χρόνια αποφασίσει να απέχει από την φωτογραφική κάλυψη των κοινωνικών εκδηλώσεων. Είχε κουραστεί αφάνταστα από την ίντριγκα των διάσημων της πόλης. Τώρα πια ως φωτογράφος στο Boxhaller, προτιμούσε να καλύπτει το πολιτικό και αστυνομικό ρεπορτάζ. Όμως πάντα έλεγε ότι το Flashway του είχε μάθει να βλέπει τα πράγματα μέσα από την φωτογραφική μηχανή του αλλιώς. Για παράδειγμα απόψε μπορούσε να δει τον προηγούμενο δήμαρχο Χέκτορ Θόρν να προσπαθεί να κερδίσει πίσω την κοινωνική του θέση με μια μεγάλη δωρεά και τον Μαξ Μπελ να προσπαθεί να πάρει αποστάσεις από εκείνον στην άλλη μεριά της αίθουσας. Ή ο Αλεξάντερ Κάιν που μιλούσε με τον Φρανκ Κάρτερ. Κοίταξε σε ποιον όροφο βρισκόταν. Είχε ακόμα αρκετά μέχρι να φτάσει στο ισόγειο. Κοίταξε στην μηχανή του τις φωτογραφίες που τράβηξε. Ο Άλαν Τρεντ χαμογελαστός με τον Τζίτζι Ντε Φέρο με ένα ποτήρι σαμπάνιας στο χέρι. Έπειτα η άβολη φωτογραφία του Άλαν Πρικ, από το πρόσωπο του μπορούσε κάποιος να καταλάβει ότι είναι η πρώτη φορά βρίσκεται σε τέτοιες εκδηλώσεις. Κατέβασε την φωτογραφική του μηχανή καθώς έφτανε στο ισόγειο. Οι πόρτες άνοιξαν και βλέπει μπροστά του την Τατιάνα Μος.
-Πίτερ! Φώναξε με έκπληξη στα μάτια της.
Ο Πίτερ Χέιλ χαμογέλασε.
-Δεσποινίς Τατιάνα Μος, τα σέβη μου…
-Βρε άσε τις τυπικότητες με μένα, θέλω να έρθεις από το σπίτι να τα πούμε.
-Τατιάνα ξέρεις ότι δεν είμαι πια παπαράτσι και…
Η Τατιάνα του έκλεισε το στόμα με το χέρι της.
-Μην λες βλακειες. Θέλω να σε δω. Το υπόσχεσαι;
-Το υπόσχομαι.
Η Τατιάνα Μος μπήκε στο ασανσέρ και τον κοίταξε στα μάτια μέχρι να κλείσουν οι πόρτες.
Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2025
Η Χριστουγεννιάτικη Δεξίωση
Η Χριστουγεννιάτικη δεξίωση του Βίνσεντ Μπρουκ ήταν η πιο θρυλική στην πόλη : Κάθε χρόνο ο παρουσιαστής καλούσε τις μεγαλύτερες διασημότητες του Boxhall στο σπίτι του και κάθε χρόνο τα tabloids είχαν να ασχοληθούν με το ποιος πήρε την πολυπόθητη πρόσκληση και ποιος όχι.
Η Τατιάνα Μος ήταν κάθε χρόνο καλεσμένη. Άλλωστε ήταν πολλά χρόνια φίλοι, από τότε που έκαναν και οι δύο τα πρώτα βήματα τους, εκείνη στο τραγούδι και εκείνος στην παρουσίαση.
Σήκωσε το ποτήρι της με την σαμπάνια και έκανε νόημα απέναντι στην Νταϊάνα Φίσερ. Ο Τζίτζι Ντε Φέρο πλησίασε την Τατιάνα.
-Καλά Χριστούγεννα γλυκιά μου! είπε και την φίλησε στον αέρα σταυρωτά.
-Καλά Χριστούγεννα καλέ μου! Πώς φαίνομαι με το φόρεμα σου; Ρώτησε η Τατιάνα και έκανε ένα κύκλο γύρω από τον εαυτό της. Το χρυσό μακρύ φόρεμα με πολύτιμα πετράδια ήταν φτιαγμένο από τον ίδιο τον Τζίτζι.
-Είσαι εκθαμβωτική όπως πάντα! Αλήθεια, άκουσα πως χωρίσατε με τον Παύλο, πως είσαι;
-Είμαι μια χαρά… απάντησε με ένα ψεύτικο χαμόγελο.
-Λοιπόν, θα σε δω σε λίγο, πάω να μιλήσω… Καταλαβαίνεις…
Η Τατιάνα έκανε ένα νόημα κατανόησης και κοίταξε τον Τζίτζι να απομακρύνεται. Έμεινε μόνη. Χάιδεψε λίγο τον λαιμό της για να κατέβει ο κόμπος που είχε δημιουργηθεί. Όλα την πνίγανε, η μουσική, ο κόσμος, τα στολίδια. Ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν στην δεξίωση χωρίς τον Παύλο. Κατευθύνθηκε προς το μέρος του Βίνσεντ.
-Εγώ πρέπει να φύγω, σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση!
-Από τόσο νωρίς; Είναι όλα καλά; Ρώτησε με ανησυχία ο Βίνσεντ Μπρουκ.
-Ναι ναι, απλώς λίγο πονοκέφαλο έχω…
Η Τατιάνα πήρε την γούνα της και βγήκε έξω όπου την περίμενε ο σοφέρ της. Δεν αντάλλαξε ούτε κουβέντα. Κοιτούσε από το παράθυρο το Boxhall που είχε ντυθεί στα λευκά. Είχε σταματήσει να χιονίζει τώρα το βράδυ και ο κόσμος έκανε βόλτες έξω. Έβλεπε παρέες να παίζουν χιονοπολεμο σε ανοιχτούς χώρους, ζευγάρια να περπατάνε χέρι χέρι στο πεζοδρόμιο. Τα φαναρακια Κύβου έλαμπαν στις πόρτες των σπιτιών και από τα στολισμένα παράθυρα οικογένειες να δίνουν δώρα. Όσο έφταναν στο σπίτι της, ο κόσμος στους δρόμους αραιωνε μέχρι που έφτασαν στη βίλα της στο Mountain Hills. Φέτος το δικό της σπίτι ήταν περισσότερο στολισμένο από ποτέ. Κάθε γωνιά του είχε φωτάκια και χριστουγεννιάτικα στολίδια. Μπαίνοντας μέσα στο σπίτι της, ο μπάτλερ της την κοίταξε με απορία.
-Νωρίς γυρίσατε Κυρία…
-Ναι, έχω ψιλοπονοκεφαλο… Μπορείς να φύγεις, θα αναλάβει η ασφάλεια από εδώ… είπε η Τατιάνα Μος και άφησε αδιάφορα την γούνα της πάνω στον καναπέ.
-Καλά Χριστούγεννα κυρία…
-Καλά Χριστούγεννα και σε σένα…
Έμεινε μόνη μέσα στο τεράστιο σαλόνι της. Κοίταξε το τζάκι που έκαιγε δίπλα από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μονάχα ο ήχος του ξύλου που καίγεται ακουγόταν. Και έβαλε τα κλάματα.






