Boxhall Fashion Week 2026

H λιμουζίνα σταμάτησε μπροστά στο κόκκινο χαλί και οι φωτογράφοι μαζεύτηκαν γύρω από αυτή. Η πόρτα άνοιξε και βγήκε ο Μαξ Μπελ φορώντας μαύρα γυαλιά ηλίου και ένα κουστούμι Τζίτζι Ντε Φέρο. Κούμπωσε το σακάκι του, έκανε ένα γρήγορο χαιρετισμό στον κόσμο και προχώρησε στον τοίχο φωτογράφισης όπου έγραφε με μεγάλα γράμματα Boxhall Fashion Week 2026 – Τζίτζι. 

Ο ήχος από τα κλικ των φωτογραφικών μηχανών κατέκλεισαν τον χώρο, τα αμέτρητα φλας αναβόσβηναν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο πρόσωπο του Μαξ. Μια δημοσιογράφος τον πλησίασε.

-Κύριε Μπελ! Ήρθατε να δείτε την επίδειξη του Τζίτζι Ντε Φέρο;

-Φυσικά, άλλωστε ο Τζίτζι είναι πολύ καλός μου φίλος, δεν θα μπορούσα να λείπω από το Boxhall Fashion Week...

-Βλέπω ότι φοράτε και κουστούμι ραμμένο από τον ίδιο…

-Ραμμένο πάνω μου αποκλειστικά για σήμερα. Άλλωστε μόνο τον Τζίτζι εμπιστεύομαι…

Ένας άνθρωπος της διοργάνωσης του έκανε νόημα να προχωρήσει και ο Μαξ ευχαρίστησε την δημοσιογράφο και κατευθύνθηκε προς το μέρος του. 

-Κύριε Μπελ, αρχίζει η επίδειξη, σας έχουμε κρατήσει θέση στην πρώτη σειρά…

Μπήκε στην αίθουσα την στιγμή που η μουσική ξεκινούσε και τα πρώτα μοντέλα έβγαιναν στην πασαρέλα. Κατευθύνθηκε στην μοναδική άδεια καρέκλα και πλησιάζοντας είδε πως δίπλα του καθόταν ο δήμαρχος, ο Αλεξάντερ Κάιν. Μόλις κάθισε στην καρέκλα που του είχαν κρατήσει, ο Αλεξάντερ του έκανε ένα αμήχανο χαιρετισμό με το κεφάλι του. 

Στην πασαρέλα ένα εντυπωσιακό μοντέλο έκανε την εμφάνιση του φορώντας ένα λευκό δερμάτινο κολλητό catsuit με γεωμετρικούς όγκους στο κεφάλι και στα παπούτσια. 

-Δεν το ήξερα ότι ενδιαφέρεστε για την μόδα… είπε ο Μαξ στον Αλεξάντερ χωρίς να πάρει το βλέμμα του από το μοντέλο.

-Ξέρετε, στα καθήκοντα του δημάρχου είναι να στηρίζει και το Fashion Week... απάντησε με τον ακριβώς ίδιο τρόπο ο Αλεξάντερ.

Τα επόμενα δυο μοντέλα που βγήκαν, φορούσαν κάτι δερμάτινα πολύχρωμα ρούχα σε σχήμα κύβου, με λευκό κολλάν και κόκκινα παπούτσια. 

-Απλώς νόμιζα ότι θα έχετε πιο σοβαρά καθήκοντα να φροντίσετε…

-Όλα είναι υπό έλεγχο, μην ανησυχείτε κύριε Μπελ… είπε αδιάφορα ο Αλεξάντερ και σηκώθηκε όρθιος να χειροκροτήσει τα μοντέλα που περνούσαν όλα μαζί από μπροστά τους. Σηκώθηκε και ο Μαξ Μπελ.

-Δεν ανησυχώ κύριε Κάιν. Δεν είμαι εγώ αυτός που είπε ψέματα στους πολίτες του Boxhall για την πτώση της πτήσης BH2602... 

Ο Αλεξάντερ πάγωσε αλλά έκανε τον αδιάφορο. Συνέχισε να χειροκροτά τον Τζίτζι Ντε Φέρο που έκανε υπόκλιση στην πασαρέλα. 

-Κάτι μου λέει ότι την επόμενη φορά που θα έρθω στο Δημαρχείο, θα είναι όλες οι πόρτες ανοιχτές… έτσι δεν είναι δήμαρχε; Είπε ο Μαξ Μπελ, έφτιαξε το σακάκι του και αποχώρησε για τα παρασκήνια.

Μεσάνυχτα με τον Μπρουκ

-Η επόμενη καλεσμένη, έχει στο ενεργητικό της πλατινένιους δίσκους, γεμάτα στάδια και πολλά ρεκόρ! Παρακαλώ υποδεχτείτε στο πλατό του «Μεσάνυχτα με τον Μπρουκ» την καλή μου φίλη, Τατιάνα Μος! 

Το πλήθος στο στούντιο άρχισε να φωνάζει και να χειροκροτεί όρθιο καθώς η Τατιάνα έμπαινε στο πλατό της εκπομπής, χαιρέτησε τους θεατές και κάθισε στην πολυθρόνα. 

-Τατιάνα! Πέρασαν 8 μήνες από την τελευταία φορά που ήρθες! Είπε ο Βίνσεντ Μπρουκ 

-Σας έλειψα; Απευθύνθηκε στο κοινό και αυτό άρχισε να φωνάζει. 

-Έχω να σε δω όμως από την Χριστουγεννιάτικη δεξίωση μου, ετοιμάζεις κάτι; 

Η Τατιάνα συνέχισε να χαμογελάει. Με όλα όσα είχαν συμβεί τελευταία, είχε σταματήσει να σκέφτεται τον χωρισμό της με τον Παύλο Μιτρόφ. 

-Ναι, ετοιμάζω καινούριο δίσκο… Το πρώτο single θα κυκλοφορήσει αρχές Αυγούστου!  

Ένα κύμα ενθουσιασμού κατέκλεισε ολόκληρο το πλατό. Στα παρασκήνια όμως η ασφάλεια της Τατιάνας ήταν σε επαγρύπνηση. Σε όλη την διάρκεια της συνέντευξης, παρατηρούσε πολύ προσεκτικά το κοινό για οποιαδήποτε περίεργη κίνηση. 

-Ευχαριστούμε Τατιάνα που ήσουν κοντά μας! Κυρίες και κύριοι, το πιο θερμό χειροκρότημα στη Τατιάνα Μος! 

Η ορχήστρα της εκπομπής άρχισε να παίζει μουσική καθώς ο Βίνσεντ και η Τατιάνα βγήκαν στα παρασκήνια.

-Τατιάνα, συμβαίνει κάτι; Ρώτησε ο Βίνσεντ δείχνοντας την ασφάλεια. Τόσα χρόνια φίλοι, δεν την είχε δει ποτέ να έχει τόσους πολλούς ανθρώπους μαζί της. 

-Ίσως σου εξηγήσω κάποια άλλη στιγμή… 

-Με κάνεις και ανησυχώ… 

-Όχι βρε, αφού ξέρεις τι πρόβλημα υπάρχει με τους stalkers... είπε η Τατιάνα προσπαθώντας να αποφύγει την συζήτηση. Άλλωστε τι να του έλεγε; Ότι είχε δει ένα όραμα πως κάποιος θα την σκοτώσει;

-Είμαστε έτοιμοι να βγούμε από την πλαϊνή πόρτα… διέκοψε Ο Κόνορ, ένας 50αρης με κουστούμι και μαύρα γυαλιά, ο επικεφαλής από την ασφάλεια της. 

-Σε ευχαριστώ Βίνσεντ για όλα! Είπε η Τατιάνα και ακολούθησε τον Κόνορ.

Ο Βίνσεντ της έριξε ένα χαμόγελο. Δεν είχε όμως πειστεί από τις απαντήσεις της. 

Η λιμουζίνα περίμενε την Τατιάνα ακριβώς στην πόρτα. Μπροστά και πίσω της, υπήρχαν δυο ίδια ακριβώς αυτοκίνητα, αλλά ήταν της ασφάλειας. Κλείνοντας η Τατιάνα την πόρτα της λιμουζίνας, ένιωσε επιτέλους ασφάλεια. Καθώς φεύγανε από το Στούντιο 14, χάζεψε από το παράθυρο το φεγγάρι πάνω από το West Side. Μερικούς δρόμους πιο κάτω γυρίζανε μια σκηνή από ταινία. Πιο πέρα κάποιοι μεταφέρανε ολόκληρες γκαρνταρόμπες, ενώ σε 3 τετράγωνα πιο κάτω στήνανε ένα εξωτερικό πλατό. Πολλοί κάτοικοι του Boxhall δεν είχαν ιδέα πόσο μεγάλο ήταν το West Side. 

-Κοίτα Κόνορ, εδώ γύρισα το πρώτο μου βιντεοκλίπ! Είπε γεμάτη χαρά η Τατιάνα στον επικεφαλή που καθόταν δίπλα της. Εκείνος γύρισε το κεφάλι του να δει, όταν ακούστηκε ο ασύρματος από την ζώνη του.

-Ένα ύποπτο αυτοκίνητο μας ακολουθεί εδώ και ώρα…

-Δώσε στοιχεία… απάντησε ο Κόνορ με απόλυτη σοβαρότητα.

-Μαύρο αυτοκίνητο, έχουν αφαιρεθεί τα διακριτικά της μάρκας και έχουν ξεβάψει επίτηδες την πινακίδα. 

Η Τατιάνα έπαιρνε συνεχώς βαθιές ανάσες και ένιωθε να πλησιάζει η κρίση πανικού. 

-Λίγο πιο κάτω υπάρχει μια μεγάλη σήραγγα… Σχέδιο Τριφύλλι… έπειτα στράφηκε προς την Τατιάνα: Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά…

Μπαίνοντας στην σήραγγα οι τρεις ίδιες λιμουζίνες έπιασαν όλες τις λωρίδες αλλάζοντας μεταξύ τους θέση. Κατά την έξοδο, η μία προχώρησε ευθεία, η δεύτερη έστριψε δεξιά και η τρίτη αριστερά. 

Η αναπνοή της Τατιάνας γινόταν όλο και πιο βαριά και είχε πέσει στην αγκαλιά του Κόνορ ο οποίος είχε γυρίσει το κεφάλι του και κοιτούσε προς τα πίσω.

-Νομίζω μας έχασε… είπε τελικά μετά από 2 λεπτά και έσφιξε την Τατιάνα πάνω του.

Δούρειος

Όταν έπεφτε η νύχτα, το New Town μεταμορφωνόταν σε πολύχρωμο ψηφιδωτό, δικαιώνοντας έτσι τις καταβολές του: Χρώματα παντού και μουσικές, άνθρωποι του πνεύματος να πίνουν αψέντι στα μπαρ, γυναίκες που φοράνε εκκεντρικά φορέματα του Τζίτζι Ντε Φέρο και Velmont και αυτοκίνητα που σταματάνε μπροστά στα κορίτσια που κάνουν πεζοδρόμιο. Τίποτα δεν κάνει εντύπωση στο New Town. Ίσως γι’ αυτό κανείς από τους θαμώνες του Cube Grid, ένα υπόγειο κλαμπ με ηλεκτρονική μουσική, δεν έδινε σημασία στην σκιά με την μηχανική μάσκα λύκου που κινούνταν ανάμεσα τους. Ίσως δεν βοηθούσαν το σκοτάδι, τα λέιζερ, και οι ξέφρενοι χοροί. Η σκιά με την μάσκα λύκου κινήθηκε στο βάθος που υπήρχε μια πόρτα και οδηγούσε σε έναν άλλο χώρο. Ένας τεράστιος πορτιέρης με πράσινα μαλλιά και piercing παντού, του άνοιξε την πόρτα να περάσει. Περπατώντας το σκοτεινό διάδρομο, ο ήχος από την ηλεκτρονική μουσική έγινε πιο μουντός. Άνοιξε μια πόρτα και μπήκε μέσα. 

-Δούρειε, με ζήτησες… είπε η σκιά με την μάσκα λύκου. 

Ο Δούρειος, που φορούσε μάσκα ενός μηχανικού αλόγου, καθόταν σε ένα γραφείο με πολλές οθόνες υπολογιστών και κοιτούσε με προσοχή. 

-Έχουμε σοβαρό πρόβλημα, πέρασε μέσα… είπε ο Δούρειος και η φωνή του ακουγόταν σχεδόν ηλεκτρονική. Ο Λύκος στάθηκε πάνω από τις οθόνες των υπολογιστών που έτρεχαν έναν κώδικα. 

-Αστυνομία; Τι παίζει; Δεν φάνηκε να του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, αλλά με τις ηλεκτρονικές φωνές ήταν σχεδόν αδύνατο να καταλάβεις τι συναίσθημα έκρυβαν οι μάσκες από πίσω. 

-Κάποιος από εκεί μπήκε να ελέγξει τα Box Files που έχουμε αναρτήσει… Αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι πήγε κατευθείαν στα ονόματα των Εκλεκτών… 

-Τι μπορεί να θέλανε;

-Έσπασα το σύστημα και το τσέκαρα. Σύμφωνα με τα αρχεία της αστυνομίας, κάποιος είναι εκεί έξω και δολοφονεί τους Εκλεκτούς του Κύβου… 

-Έβγαλες την λίστα με τα ονόματα;

-Ξέρεις ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό… Το Boxhall θέλει να περάσει στην λήθη η Χαμένη Δεκαετία… Τα Box Files είναι η μνήμη της πόλης… Αν την αποκρύψουμε, θα γίνουμε σαν το Σύστημα που πολεμάμε…

-Τι θες να κάνουμε Δούρειε; 

-Όλος ο Κύκλος των Χαμένων Κυβιστών πρέπει να προστατέψει τους Εκλεκτούς του Κύβου. Αυτό δεν είναι η εντολή μου. Είναι χρέος μας. 

Ο Λύκος υποκλίθηκε μπροστά στον Δούρειο και αποχώρησε.

Πλήρης Αναφορά

Ο παρκαδόρος του καζίνο “Le Lac Noir” έτρεξε κατευθείαν στο αυτοκίνητο που μόλις είχε φτάσει.  

-Καλησπέρα σας…

-Καλησπέρα… είπε ξεφυσώντας ο Ραφαέλ Κρέστ και του έδωσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου στο χέρι.

-Κύριε Κρέστ! Δεν σας αναγνώρισα με αυτό το αμάξι, τι έγινε το δικό σας; 

-Πολλά ρωτάς… απάντησε κουρασμένα μέσα από τα δόντια του.

Ο Παρκαδόρος ξεροκατάπιε, δεν ήθελε να φανεί αδιάκριτος, αλλά ο Ραφαέλ ούτε που έδωσε σημασία. Ανέβηκε αργά τα σκαλιά. 

-Καλησπέρα σας κύριε Κρέστ, έχετε επισκέψεις στο γραφείο σας… είπε ο πορτιέρης, ένας τεράστιος τύπος με ξυρισμένο κεφάλι και κουστούμι.

-Είναι ο…. ρώτησε ο Ραφαέλ με νόημα και ο πορτιέρης του κούνησε θετικά το κεφάλι.

Ο Ραφαέλ μπήκε μέσα και κατευθύνθηκε στο γραφείο του. Στάθηκε έξω από την πόρτα, πήρε μια πολύ βαθιά ανάσα και την άνοιξε. 

-Ραφαέλ! Με έχεις στεναχωρήσει, να το ξέρεις… είπε ο Φρανκ Κάρτερ, καθισμένος στην καρέκλα του Ραφαέλ, με τα πόδια πάνω στο γραφείο και ένα πούρο στο στόμα. 

-Καλησπέρα σας κύριε Κάρτερ…

-Σου είχα αναθέσει μια αποστολή πριν από μήνες… και από τότε δεν μου έχεις δώσει καμία αναφορά.

-Έχετε δίκιο… αλλά να ξέρετε, δουλεύω πάνω στην υπόθεση… 

-Περιμένω λοιπόν αναφορά…

-Λίγες μέρες μετά την επίσκεψη σας, έπεσα τυχαία σε κάτι εργάτες του εργοταξίου Apex... Ένας από αυτούς υποψιαζόταν ότι ο πρώην Δήμαρχος θέλει τον Άλαν Τρεντ νεκρό…

-Ο Χέκτορ Θόρν; Τι κίνητρο μπορεί να έχει ο Χέκτορ εναντίον του Άλαν Τρεντ; Είπε με ενδιαφέρον ο Φρανκ κατεβάζοντας τα πόδια από το γραφείο και γέρνοντας μπροστά το σώμα του. 

-Το έψαξα αρκετά το θέμα. Δεν βρήκα απολύτως κανένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό. Όμως αν κάποιος γνωρίζει κάτι, σίγουρα θα είναι ο αρχιτέκτονας του Apex. Εδώ και εβδομάδες μελετώ κάθε κίνηση του, μαθαίνω τα πάντα γι’ αυτόν. Μάλιστα τώρα μόλις γύρισα από παρακολούθηση… 

-Τι γνωρίζουμε για εκείνον;

-Όσκαρ Βέιλ. Αρχιτέκτονας, παιδικός φίλος του Άλαν Τρεντ που του έχει αναθέσει την σχεδίαση του Apex, άρα οι δυο τους έχουν κάτι παραπάνω από επαγγελματική σχέση. Παντρεμένος με 3 παιδιά, συχνάζει στο κωλόμπαρο Red Silk του New Town και έχει αδυναμία στις γυναίκες, στο αλκοόλ και στο Gloire D’Or...  

-Μπράβο Ραφαέλ…. Καλή δουλειά… ξέρεις τώρα τι πρέπει να κάνεις… είπε ο Φρανκ Κάρτερ και σηκώθηκε από την καρέκλα. Μην με απογοητεύσεις… θα το μετανιώσεις… πρόσθεσε με νόημα στο τέλος. 

-Δεν θα σας απογοητεύσω… να είστε σίγουρος…

-Να με κρατάς ενήμερο… είπε ο Φρανκ και έφυγε.