Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026

Boxhall Fashion Week 2026


H λιμουζίνα σταμάτησε μπροστά στο κόκκινο χαλί και οι φωτογράφοι μαζεύτηκαν γύρω από αυτή. Η πόρτα άνοιξε και βγήκε ο Μαξ Μπελ φορώντας μαύρα γυαλιά ηλίου και ένα κουστούμι Τζίτζι Ντε Φέρο. Κούμπωσε το σακάκι του, έκανε ένα γρήγορο χαιρετισμό στον κόσμο και προχώρησε στον τοίχο φωτογράφισης όπου έγραφε με μεγάλα γράμματα Boxhall Fashion Week 2026 – Τζίτζι. 
Ο ήχος από τα κλικ των φωτογραφικών μηχανών κατέκλεισαν τον χώρο, τα αμέτρητα φλας αναβόσβηναν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο πρόσωπο του Μαξ. Μια δημοσιογράφος τον πλησίασε.
-Κύριε Μπελ! Ήρθατε να δείτε την επίδειξη του Τζίτζι Ντε Φέρο;
-Φυσικά, άλλωστε ο Τζίτζι είναι πολύ καλός μου φίλος, δεν θα μπορούσα να λείπω από το Boxhall Fashion Week...
-Βλέπω ότι φοράτε και κουστούμι ραμμένο από τον ίδιο…
-Ραμμένο πάνω μου αποκλειστικά για σήμερα. Άλλωστε μόνο τον Τζίτζι εμπιστεύομαι…
Ένας άνθρωπος της διοργάνωσης του έκανε νόημα να προχωρήσει και ο Μαξ ευχαρίστησε την δημοσιογράφο και κατευθύνθηκε προς το μέρος του. 
-Κύριε Μπελ, αρχίζει η επίδειξη, σας έχουμε κρατήσει θέση στην πρώτη σειρά…
Μπήκε στην αίθουσα την στιγμή που η μουσική ξεκινούσε και τα πρώτα μοντέλα έβγαιναν στην πασαρέλα. Κατευθύνθηκε στην μοναδική άδεια καρέκλα και πλησιάζοντας είδε πως δίπλα του καθόταν ο δήμαρχος, ο Αλεξάντερ Κάιν. Μόλις κάθισε στην καρέκλα που του είχαν κρατήσει, ο Αλεξάντερ του έκανε ένα αμήχανο χαιρετισμό με το κεφάλι του. 
Στην πασαρέλα ένα εντυπωσιακό μοντέλο έκανε την εμφάνιση του φορώντας ένα λευκό δερμάτινο κολλητό catsuit με γεωμετρικούς όγκους στο κεφάλι και στα παπούτσια. 
-Δεν το ήξερα ότι ενδιαφέρεστε για την μόδα… είπε ο Μαξ στον Αλεξάντερ χωρίς να πάρει το βλέμμα του από το μοντέλο.
-Ξέρετε, στα καθήκοντα του δημάρχου είναι να στηρίζει και το Fashion Week... απάντησε με τον ακριβώς ίδιο τρόπο ο Αλεξάντερ.
Τα επόμενα δυο μοντέλα που βγήκαν, φορούσαν κάτι δερμάτινα πολύχρωμα ρούχα σε σχήμα κύβου, με λευκό κολλάν και κόκκινα παπούτσια. 
-Απλώς νόμιζα ότι θα έχετε πιο σοβαρά καθήκοντα να φροντίσετε…
-Όλα είναι υπό έλεγχο, μην ανησυχείτε κύριε Μπελ… είπε αδιάφορα ο Αλεξάντερ και σηκώθηκε όρθιος να χειροκροτήσει τα μοντέλα που περνούσαν όλα μαζί από μπροστά τους. Σηκώθηκε και ο Μαξ Μπελ.
-Δεν ανησυχώ κύριε Κάιν. Δεν είμαι εγώ αυτός που είπε ψέματα στους πολίτες του Boxhall για την πτώση της πτήσης BH2602... 
Ο Αλεξάντερ πάγωσε αλλά έκανε τον αδιάφορο. Συνέχισε να χειροκροτά τον Τζίτζι Ντε Φέρο που έκανε υπόκλιση στην πασαρέλα. 
-Κάτι μου λέει ότι την επόμενη φορά που θα έρθω στο Δημαρχείο, θα είναι όλες οι πόρτες ανοιχτές… έτσι δεν είναι δήμαρχε; Είπε ο Μαξ Μπελ, έφτιαξε το σακάκι του και αποχώρησε για τα παρασκήνια.