Με τον αντίχειρα του άνοιξε τα κλειστά χαρτιά μπροστά του. Έκανε μια τζούρα από το τσιγάρο του και πέταξε μερικές μάρκες στο κέντρο του τραπεζιού. Άλλο ένα χαρτί προσγειώθηκε μπροστά του. Ήπιε μια γουλιά από το ποτό του. Ένας υπάλληλος του “Le Lac Noir “ μπήκε στο δωμάτιο και έσκυψε στο αυτί του.
-Κύριε Κρεστ, μόλις ήρθε εκείνος που περιμένατε… του ψιθύρισε. Περιμένει στο γραφείο σας.
Το υπόλοιπο τραπέζι κοίταξε διερευνητικά μια και είχε φτάσει πάλι η σειρά του. Εκείνος σηκώθηκε αμέσως από την καρέκλα του.
-Πάσο. Συγνώμη κύριοι, πρέπει να αποχωρήσω… Είπε και ακολούθησε τον υπάλληλο του. Να μην μας ενοχλήσει κανείς.
Κατευθύνθηκε στο γραφείο του και άνοιξε την πόρτα.
-Κύριε Φρανκ Κάρτερ, πόσο χαίρομαι που σας βλέπω…
Ο Φρανκ καθόταν στην διευθυντική καρέκλα του Ραφαέλ καπνίζοντας την πιπα του.
-Κατάφερες να εισπράξεις τα τελευταία χρήματα από τον Ρίτσαρντ Χόλντεν; Ρώτησε με αυστηρό τόνο ο Φρανκ.
-Όχι κύριε Κάρτερ… Απάντησε με τρεμάμενη φωνή ο Ραφαέλ. Ο Φρανκ χτύπησε με οργή το χέρι του πάνω στο γραφείο.
-Είναι η δεύτερη φορά που αποτυγχάνεις να εκτελέσεις διαταγές μου. Πρώτα την δολοφονία του Άλαν Τρεντ και τώρα τα χρήματα του Χόλντεν. Ο Ραφαέλ Κρεστ κατέβασε το κεφάλι.
-Φρόντισα να εξαφανιστεί το όνομά σου και το “Le Lac Noir “ από την
έρευνα της αστυνομίας για την αυτοκτονία του.
-Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Κάρτερ.
Ο Φρανκ σηκώθηκε και κατευθύνθηκε στην πόρτα. Βάζει το χέρι του στο πόμολο της πόρτας και γυρίζει το κεφάλι του.
-Ραφαέλ, είναι η δεύτερη φορά που σε σώζω. Δεν θα υπάρξει τρίτη. Έγινα κατανοητός;
-Μάλιστα κύριε Κάρτερ.
-Υπάρχει και κάποιος άλλος που θέλει τον Άλαν Τρέντ νεκρό. Θέλω να μάθεις ποιος και γιατί. Μη με απογοητεύσεις… Είπε ο Φρανκ Κάρτερ, άνοιξε την πόρτα και έφυγε.
Ο Ραφαέλ Κρεστ έβγαλε μια ανάσα ανακούφισης
