Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Flashway. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Flashway. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2025

Γκρίζος ουρανός


Κατέβασε την εφημερίδα The Boxhaller και ήπιε λίγο από τον καφέ του. Κοίταξε από το παράθυρο του καφέ Χρυσάνθεμο που οι πρώτες στάλες βροχής έκαναν την εμφάνιση τους. Οι περαστικοί αρχικά κοίταζαν ψηλά να βεβαιωθούν αν βρέχει και έπειτα έτρεχαν να καλυφθούν.


 Χαμογέλασε με την εικόνα. Σηκώθηκε ίσιωσε το παντελόνι γνήσιο Τζίτζι Ντε Φέρο και πήγε κατευθείαν στο μπαρ να πληρώσει. Έβγαλε από την τσέπη του ένα χαρτονόμισμα, το πέταξε μπροστά στη κοπέλα και έκανε να φύγει.
-Τα ρέστα σας…. Του είπε εκείνη αλλά της έκανε ένα νόημα ότι είναι εντάξει. Μα είναι πάρα πολλά…! Επέμενε η κοπέλα έκπληκτη μα εκείνος δεν έδωσε σημασία. Βγήκε έξω και πήρε μια βαθιά ανάσα. Ακόμα και με τόσο πολλά κτίρια τριγύρω, μπορούσε ακόμα να φτάσει στη  μύτη του η μυρωδιά της βροχής. Λάτρευε αυτή την μυρωδιά. Του έφερνε τόσες πολλές αναμνήσεις. Καθώς δυνάμωνε η βροχή, έβαλε τα χέρια στις τσέπες του και άρχισε να περπατά. Κοίταξε ψηλά τον γκρίζο ουρανό και θυμήθηκε την γειτονιά του Garden που μεγάλωσε: Τα κτίρια δεν είχαν σοβαδιστεί και οι γκρίζοι τσιμεντόλιθοι έπαιρναν χρώμα μονάχα όταν υπήρχαν σχοινιά με απλωμένα ρούχα, χρώματα ξεθωριασμένα από την πολλή χρήση. Όταν βράδιαζε, ο δρόμος γέμιζε με αστέγους και διάφορους dealer, οπότε όλη η οικογένεια κλεινόταν από νωρίς στο σπίτι. 
Σταμάτησε μπροστά από το Πανεπιστήμιο. Το νερό της βροχής έσταζε από τα μαλλιά του στα μάτια του μα δεν έκανε καμιά κίνηση να το τινάξει. Όταν κατάφερε να πάρει υποτροφία για να σπουδάσει στο Χημικό, ήταν ένα μικρό θαύμα. Σε τέτοιες συνθήκες που ζούσαν, θα ήταν ο πρώτος της οικογένειας που θα είχε την ευκαιρία να σπουδάσει, να γίνει κάτι σημαντικό. Εκεί την είχε γνωρίσει, σε κάποια τάξη. Μόλις την είδε να μπαίνει μέσα, έμεινε άναυδος από την ομορφιά της. Με τα μακριά μαύρα μαλλιά της και τα γκρίζα μάτια της, κάθε κίνηση της έμοιαζε αέρινη. Τον πλησίασε και τον ρώτησε αν θα μπορούσε να κάτσει δίπλα του. Δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη εκείνη την στιγμή, απλώς κούνησε καταφατικά το κεφάλι. Με λένε Ελίζα, του είπε. Και κάπως έτσι ξεκίνησε ο πρώτος έρωτας. Μαζί ζήσανε τα πρώτα φιλιά, τους πρώτους περιπάτους πιασμένοι χέρι-χέρι, το άγχος για την πρώτη φορά στο κρεβάτι, τα αναμαλλιασμένα πρωινά και τα πρώτα Σ’ αγαπώ. Δεν μπορούσε να πιστέψει πόσο τυχερός ήταν. Kάπου στο τρίτο έτος αποφάσισε η Ελίζα να δοκιμάσει την τύχη της σαν μοντέλο. Αρχίσαν να γνωρίζουν ανθρώπους της μόδας, να κάνουν παρέα μαζί τους, να βγαίνουν στο Flashway. Εκείνη άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά σε φήμη και εκείνος να δουλεύει σε περιοδικό μόδας. Τα χρήματα έγιναν άφθονα αλλά δεν υπήρχε πια χρόνος για το πανεπιστήμιο. Το εγκατέλειψαν. Άλλωστε τα είχαν όλα.
Κάθισε σε ένα παγκάκι με θέα τον ποταμό Riverstone που διαπερνούσε το Boxhall. Κοίταξε τις στάλες της βροχής που χτυπούσαν το νερό. Τα ρούχα του πια είχαν βραχεί τόσο που κολλούσαν στο σώμα του. Η Ελίζα από την πίεση άρχισε να έχει κρίσεις πανικού. Τα βράδια μετά βίας κοιμόταν. Ένιωθε μόνιμα εξαντλημένη. Τον παρακαλούσε να την βοηθήσει κάπως και έκλαιγε. Δεν μπορούσε να την βλέπει έτσι. Αποφάσισε να το κάνει χρησιμοποιώντας τις σπουδές του. Στην αρχή όλα πήγαιναν υπέροχα. Η Ελίζα είχε αρχίσει πάλι να βρίσκει την αυτοπεποίθηση της. Άρχισαν πάλι να βγαίνουν, να ξαναβρίσκουν την ζωή τους. Μέχρι που ένα απόγευμα, η Ελίζα Ντιν έπεσε νεκρή κατά την διάρκεια μιας επίδειξης. 
Είχε δημιουργήσει το Gloire D’ Or. Και η πρώτη του αγάπη ήταν το πρώτο θύμα του.

Πέμπτη 29 Μαΐου 2025

Η Κυρία Καμέλια



-Θέλεις να σου βάλω λίγο γλυκό του κουταλιού; Το έχω φτιάξει με τα χεράκια μου! Είπε η κυρία Καμέλια Λεβάν με ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό της.

-Όχι, όχι, σας ευχαριστώ! Απάντησε ο Τζόνας Έβανς και κάθισε στην καρέκλα του καθιστικού.

-Θα φτιάξω όμως ένα υπέροχο τσάι να πιούμε! Είναι από τον κήπο μου! Η κυρία Καμέλια κατευθύνθηκε προς την κουζίνα.

Ο Τζόνας έτριψε τα ιδρωμένα χέρια του στο παντελόνι του. Κοίταξε από το τεράστιο παράθυρο που έβλεπε στον κήπο της κυρίας Καμέλια, ο ήλιος έλουζε με φως όλο το Plain Fields.

-Είναι η πρώτη συνέντευξη που παίρνεις αγόρι μου; Ρώτησε η κυρία Καμέλια. Ο Τζόνας έτρεξε να βοηθήσει την ηλικιωμένη κυρία να μεταφέρει το τσάι. Η κυρία Καμέλια κάθισε με δυσκολία στην απέναντι καρέκλα. Και μένα είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνω... Και μάλιστα για το The Boxhaller!

Ο Τζόνας έστησε το ραδιοφωνάκι πάνω στο τραπέζι. Πάτησε την εγγραφή.

-Κυρία Καμέλια Λεβάν, κερδίσατε τον διαγωνισμό ζωγραφικής με τίτλο «Boxhall: Ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι». Ένα πολύ διαφορετικό έργο απ’ όλες τις άλλες συμμετοχές. Πείτε μας πρώτα δυο πράγματα για εσάς.

-Ήθελα από μικρή να σπουδάσω Τέχνη. Αλλά βλέπετε, πριν σχεδόν 70 χρόνια, αυτό ήταν ανήκουστο για τα κορίτσια. Αντίθετα, ο πατέρας μου φρόντισε να με παντρέψει από τα 16 μου. Βλέπετε, ήμασταν μια φτωχή οικογένεια και ο μακαρίτης ο άντρας μου ήταν τότε ανερχόμενος δικηγόρος. Όμως τον αγάπησα πολύ.

-Παιδιά, έχετε;

-Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να κάνουμε… Η κυρία Καμέλια ήπιε λίγο από το τσάι της.


-Ας περάσουμε καλύτερα στον πίνακα. Τι σας ενέπνευσε;

-Επέλεξα την αφαιρετική οδό, ο Κύβος, τα γεωμετρικά σχήματα που τον απειλούνε, το μάτι. Ξέρεις αγαπητέ μου, ο κύβος εκπροσωπεί κάθε πολίτη του Boxhall που έχει μέσα του την τάξη. Όμως κάποιοι το βλέπουν αυτό και θέλουν να το διαταράξουν. Επιβουλεύονται τον Κύβο.

-Θέλετε να μου δώσετε κάποια παραδείγματα;

-Βλέπετε την χυδαιότητα παντού γύρω σας. Στον τρόπο που μιλάνε οι άνθρωποι. Στα ήθη που χαλαρώνουν μέρα με την μέρα. Στο New Town οι πόρνες έχουν πολλαπλασιαστεί. Βλέπεις τις τραγουδίστριες στο Flashway να φωτογραφίζονται με τα οπίσθια έξω και οι υπόλοιπες γυναίκες να μιμούνται αυτά που βλέπουν στα περιοδικά. Όμως πάντα έτσι ήταν. Έβαζες την γειτόνισσα στο σπίτι σου και εκείνη κουνιόταν στον άντρα σου γιατί ένιωθε ότι θέλει απόγονο. Και ο κύβος; Ο κύβος μπερδεμένος… Όμως κάποια στιγμή και αυτός βρίσκει την λύση… Και τα προβλήματα… τελειώνουν. Μια για πάντα….

Η Κυρία Καμέλια ήπιε μια γουλιά από το τσάι της. Κοιτάχτηκαν στα μάτια. Σιωπή.

-Σας ευχαριστούμε κυρία Καμέλια… είπε ο Τζόνας σταματώντας το μαγνητοφωνάκι.





Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Κεφάλαιο 1.10

Ο Πίτερ και η Ντεμπόρα κάθισαν στο «Μωβ Κοχύλι» στο Palm Beach. Στο μικρό τραπεζάκι με τα κόκκινα τραπεζομάντιλα υπήρχαν γιασεμί και ένα μικρό λυχναράκι. Αφού παράγγειλαν μερικά τοπικά εδέσματα, έμειναν μόνοι. Δεν μιλούσε κανείς από τους δυο. Σιωπή. Δεν ήξεραν από πού να ξεκινήσουν. Τελικά πήρε ο Πίτερ την απόφαση.
-Ήρθε η ώρα να εξηγηθούμε μια και καλή.
-Ναι, θα ήθελα να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία.
-Κατ’ αρχάς πως βρήκες το σπίτι μου; Το μαχαίρι; Το όπλο; Είσαι τόσο μικρή για να είσαι τόσο σκληρή.
Η Ντεμπόρα χαμογέλασε.
-Ξεχνάς ποια είναι η δουλειά μου. Έχω και εγώ τις διασυνδέσεις μου για να μπορώ να μαθαίνω πράγματα. Όσο για την σκληρότητα μου… κάπως πρέπει να προστατεύομαι τις νύχτες, δεν νομίζεις;
-Έχεις τόσο γερό στομάχι; Ρώτησε ξανά ο Πίτερ
-Το αποκτάς. Είναι θέμα ζωής και θανάτου.
-Μα πραγματικά δεν θες να τα αλλάξεις όλα αυτά;
Τα φαγητά ήρθανε και η συζήτηση διακόπηκε. Η Ντεμπόρα έκανε λίγο στην άκρη για να αφήσει ο σερβιτόρος τα πιάτα στο τραπέζι. Ο Πίτερ δεν την άφηνε από τα μάτια του. Είχε καρφωθεί στο πρόσωπο της. Ο Σερβιτόρος έφυγε και αρχίσανε να τρώνε.
-Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί επιμένεις να κάνω κάτι που δεν θέλω. Συνέχισε η Ντεμπόρα
-Να γίνεις τραγουδίστρια δεν ήταν το όνειρο σου; Μπορώ να σε βοηθήσω να το πραγματοποιήσεις. Μπορείς να αφήσεις ότι κάνεις τώρα και το Flashway είναι εκεί και σε περιμένει να το κατακτήσεις.
Η Ντεμπόρα άφησε το πιρούνι στο πιάτο  και τον κοίταξε λοξά.
-Τώρα πραγματικά, εσύ που γνωρίζεις καλύτερα το Flashway, πιστεύεις ότι είναι λιγότερο επικίνδυνο από αυτό που κάνω; Πιστεύεις ότι είναι τόσο λαμπερό όσο το φλας της φωτογραφικής μηχανής σου;






Ο Πίτερ κόλλησε. Ήξερε πολύ καλά ότι η Ντεμπόρα είχε δίκιο σε αυτό. Τα φώτα απλά σε τυφλώνουν για να μην βλέπεις την σαπίλα που υπάρχει.
-Άκου λοιπόν. Συνέχισε η Ντεμπόρα βλέποντας την σιωπή του Πίτερ. Ξεκίνησα για να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα όπως λες. Όμως στην πορεία μπήκαν άλλες προτεραιότητες. Η μητέρα μου εξαφανίστηκε και έχω τον πατέρα μου.
Ο Πίτερ πήγε να μιλήσει αλλά η Ντεμπόρα του έβαλε το χέρι στο στόμα και συνέχισε:
-Ανακάλυψα λοιπόν ότι αυτό που θέλω είναι να είμαι με τους ανθρώπους που αγαπώ. Τον πατέρα μου, τους φίλους μου. Κάτι πιο σημαντικό από την διασημότητα είναι να μπορώ να κυκλοφορώ ελεύθερη και να ζω στο έπακρο τις στιγμές χωρίς να καραδοκούν παντού, και συγνώμη που στο λέω, παπαράτσι. Αποδέξου λοιπόν τις επιλογές μου και σταμάτα όλη αυτή την τρέλα που δημιούργησες. Σταμάτα να θες να με φυλακίσεις μπροστά σε έναν φωτογραφικό φακό.
Ο Πίτερ κατέβασε το βλέμμα. Για πρώτη φορά ένιωσε πιο ανώριμος απ’ ότι το κορίτσι απέναντι του. Θυμήθηκε πως κυνηγώντας τα δικά του όνειρα, έχασε τις μικρές στιγμές της χαράς. Συνειδητοποίησε ότι καμιά φορά τα μεγάλα όνειρα πεθαίνουν μπροστά στην μεγαλειότητα της απλότητας. Όπως εκείνη η παρέα που τραγουδούσε στον δρόμο την νύχτα που γνώρισε την Ντεμπόρα. Άλλωστε αυτό έψαχνε εκείνη την νύχτα, την απλότητα της στιγμής. Αυτό ερωτεύτηκε στην Ντεμπόρα.
Η Ντεμπόρα σκούπισε το στόμα της και σηκώθηκε για να φύγει. Ο Πίτερ πετάχτηκε κατευθείαν και της έπιασε το χέρι.
-Μείνε! Την παρακάλεσε. Η Ντεμπόρα γύρισε και τον κοίταξε στα μάτια. Ήθελα να σου πω πως….
Η Ντεμπόρα έβαλε για μια ακόμα φορά το χέρι της στο στόμα για να τον κάνει να σιωπήσει.
-Μην το πεις.  Μην ζητήσεις πράγματα που δεν μπορώ να σου δώσω εγώ.
Του δίνει αργά ένα φιλί στο μάγουλο και άρχισε να κατευθύνεται προς την έξοδο. Σκούπισε με τρόπο τα μάτια της για να μην φανούν τα δάκρυα. Και ο Πίτερ έμεινε εκεί σιωπηλός να την βλέπει να απομακρύνεται. Με τα μάτια του καρφωμένα πάνω της προσπαθούσε να κρατήσει στο μυαλό του τον τρόπο που κινούταν… τον τρόπο που μιλούσε… το πρόσωπο της… εκείνη….

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014

Κεφάλαιο 1.4

Μέσα στην νύχτα, οι ουρές έξω από όλα τα δισκοπωλεία της πόλης είχαν γίνει τεράστιες. Μικροί και μεγάλοι είχαν στηθεί για ώρες περιμένοντας υπομονετικά να ανοίξουν έκτακτα τα μαγαζιά για το πιο μεγάλο μουσικό γεγονός της χρονιάς. Η Τατιάνα Μος έβγαζε τον  καινούριο της άλμπουμ. Τα πιο μεγάλα τηλεοπτικά συνεργεία όπως το BH News24 έκαναν ρεπορτάζ στο πιο μεγάλο δισκοπωλείο της πόλης, το Albumworld, κοντά στην πλατεία του κύβου.
-Πόσες ώρες περιμένετε στην σειρά; Ρώτησε με χαμόγελο η δημοσιογράφος του BH News 24, Μιράντα Σοββόν, τον  πρώτο στην σειρά.
-Περίπου 2 μέρες! Απάντησε ο τύπος γύρω στα 30. Φορούσε ένα μπλουζάκι από το τελευταίο τουρ της Τατιάνας και ένα καπελάκι που είχε υπογράψει πάνω εκείνη.
-Πόσο καιρό είστε φαν; Ρώτησε ξανά η Μιράντα
-Από τότε που ξεκίνησε, 10 χρόνια τώρα! Είναι απλά η καλύτερη! Απάντησε καθώς από πίσω του τον έσπρωχναν άλλοι φαν και χαιρετούσαν την κάμερα.




Πίσω στο αμάξι του Πίτερ, δεν είχε ανταλλάξει ούτε κουβέντα με την Ντεμπόρα. Το μόνο που ακουγόταν ήταν το ραδιόφωνο συντονισμένο στο Beatbox. Καθώς περνούσαν έξω από το Albumworld η Ντεμπόρα κοίταξε όλο αυτό τον κόσμο που είχε μαζευτεί.
-Μα τι γίνεται εδώ; Ρώτησε γεμάτη περιέργεια.
-Σήμερα βγαίνει το καινούριο άλμπουμ της Τατιάνας Μος. Απάντησε ο Πίτερ αδιάφορα.
-Σταμάτα λίγο!
Ο Πίτερ σταμάτησε το αμάξι και κοίταξαν μαζί το πλήθος που είχε μαζευτεί. Υπήρχε μια ανησυχία στον κόσμο, μια ανατάραξη, και ξαφνικά μια μαύρη λιμουζίνα σταμάτησε μπροστά. Ξαφνικά έσπευσαν από παντού φωτογράφοι καθώς η Τατιάνα κατέβαινε από την λιμουζίνα και χαιρετούσε το πλήθος, συνοδευόμενη πάντα από τον Παύλο Μιτρόφ. Έσκασε έτσι «μη προγραμματισμένα» για να υπογράψει σε μερικούς τυχερούς το νέο της άλμπουμ.
-Δεν το πιστεύω! Είναι η Τατιάνα Μος! Αναφώνησε με έκπληξη η Ντεμπόρα.
-Σου αρέσει η Τατιάνα;  
-Ναι, τραγουδούσα, γι’ αυτό και μετακόμισα στο New Town, ήθελα να γίνω σαν και εκείνη.
-Τραγουδούσες; Δεν τραγουδάς πια; Και πως βρέθηκες να…
-Κάποια πράγματα δεν μπορούν να γίνουν. Διέκοψε τον Πίτερ απότομα η Ντεμπόρα. Ξεκίνα τώρα! Συνέχισε και τράβηξε μια τζούρα από την πίπα της.
Ο Πίτερ ήξερε πολύ καλά τι εννοούσε. Δεν ήταν η μόνη που ήθελε να γίνει σαν την Τατιάνα Μος. Ο δρόμος για το Flashway δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Πρέπει να έχεις τις σωστές γνωριμίες και να είσαι έτοιμος να πουλήσεις την ψυχή σου στον διάβολο. Που να βρει ένα νέο κορίτσι τα μέσα για να πραγματοποιήσει αυτό που θέλει; Ο Πίτερ άρπαξε την φωτογραφική μηχανή από το πίσω κάθισμα.
-Κατέβα. Είπε στην Ντεμπόρα ανοίγοντας βιαστικά την πόρτα να βγει έξω.
-Μα τι λες; Είσαι τρελός; Μπες μέσα!
Ο Πίτερ πήγε από την μεριά της Ντεμπόρα και της άνοιξε την πόρτα τραβώντας την έξω.
-Σήμερα θα γνωρίσεις την Τατιάνα Μος!
-Μα πως… πήγε να ρωτήσει η Ντεμπόρα αλλά ήδη την είχε τραβήξει μέσα στο πλήθος από το χέρι.
Η Τατιάνα είχε μπει ήδη στο κατάστημα και οι πόρτες άνοιξαν. Το πλήθος μπούκαρε με πανικό και έτρεξαν κατευθείαν στα ράφια και στην Τατιάνα που γύρω της είχε σταθεί η προσωπική της ασφάλεια. Μέσα στο στριμωξίδι, ο Πίτερ έψαχνε τρόπο να φτάσει κοντά στην πόρτα κρατώντας σφικτά από το χέρι την Ντεμπόρα. Ξαφνικά πρόσεξε τον Παύλο στην πόρτα.
-Παύλο! Φώναξε ο Πίτερ σηκώνοντας το χέρι. Ο Παύλος, που άκουσε το όνομα του, κοίταξε γύρω στο πλήθος. Είδε το σηκωμένο χέρι του Πίτερ και σήκωσε το χέρι του σαν απάντηση να περιμένει. Δεν περνάει πολύ ώρα και έρχεται ο Παύλος με την βοήθεια μερικής προσωπικής ασφάλειας στον Πίτερ.
-Πίτερ! Τι χαρά! Τι σε φέρνει από εδώ; Φώναξε στο αυτί του Πίτερ
-Η κοπέλα θέλει να γνωρίσει την Τατιάνα!
Ο Παύλος κοίταξε την Ντεμπόρα, χαμογέλασε και έσκυψε πάλι στο αυτί του Πίτερ
-Ωραία επιλογή, πόσα παίρνει; Τελοσπάντων, ακολουθήστε!
Με την βοήθεια πλέον της ασφάλειας, οι τρεις τους έφτασαν μπροστά στην Τατιάνα που τελείωνε την υπογραφή σε ένα άλμπουμ. Μόλις είδε τον Πίτερ σηκώθηκε όρθια.
-Πίτερ! Τι ωραία έκπληξη! Είπε φιλώντας τον στον αέρα. Βλέπεις τι γίνεται; Θα σκίσει το άλμπουμ! Συνέχισε βλέποντας την Ντεμπόρα που κρατούσε σφιχτά το χέρι του Πίτερ. Φαινόταν χαμένη, γινόταν όλα τόσο γρήγορα για εκείνη. Η Κοπέλα; Ρώτησε η Τατιάνα.
-Από εδώ η Ντεμπόρα, είναι θαυμάστρια σου, τραγουδούσε κι’ όλας!
-Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω! Είπε η Ντεμπόρα απλώνοντας το χέρι της. Η Τατιάνα την κοίταξε με ένα σνομπ ύφος από πάνω μέχρι κάτω. Χαμογέλασε υποκριτικά, όπως σε όλους άλλωστε, και της έδωσε το χέρι της. Έσκυψε στο αυτί του Πίτερ.
-Σοβαρά Πίτερ; Πουτάνα πολυτελείας; Εγώ είμαι πολυτελείας και δεν θα σου πάρω χρήματα…
-Η Ντεμπόρα ήθελε να σε γνωρίσει. Να σας βγάλω μια φωτογραφία μαζί;

-Μα φυσικά… Είπε η Τατιάνα και πόζαρε μαζί με την Ντεμπόρα στον φακό του Πίτερ. Και αφού είσαι φίλη του Πίτερ, θα σου κάνω δώρο το νέο μου άλμπουμ… 

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

Kεφάλαιο 1.1

Ξημερώματα στο Boxhall. Όλα τα φώτα  στους δρόμους και στις πινακίδες ήταν ακόμα αναμμένα, όμως και αυτά θα έσβηναν σε λίγη ώρα. Ο Πίτερ μέσα στο αυτοκίνητο, περίμενε μπροστά στο κόκκινο φανάρι και άλλαζε αδιάφορα τους σταθμούς στο ραδιόφωνο. Ήθελε κάτι πραγματικά χαλαρωτικό. Ήταν μέσα στην φρενίτιδα του Flashway και ήθελε πραγματικά να ηρεμήσει. Ήθελε πραγματικά να φτάσει στο σπίτι του και να ξαπλώσει με ηρεμία, να αδειάσει το κεφάλι του. Ήξερε όμως παρ’ όλα αυτά ότι στο σπίτι του, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από το Flashway. Η γυναίκα του θα τον περίμενε εκεί, και δεν είχε καμία όρεξη να ακούει πάλι τις φωνές της, τις ζήλιες της και τις υστερίες της. Το κινητό του χτυπάει και το σηκώνει αμέσως.
-Ναι; Ναι, φυσικά και τις έχω… Η γνωστή τιμή… είπε και το έκλεισε, ρίχνοντας όμως μια ματιά στην Πλατεία του Κύβου καθώς περνούσε από εκεί με το αμάξι. «Δεν ξέρεις ποτέ…» σκέφτηκε.





Απογοητεύτηκε, έβαλε το τραγούδι που έπαιζε στο ραδιόφωνο στο τέρμα και γύρισε στις σκέψεις του. Ο Πίτερ και η Ελέν ήταν κάποτε το τέλειο ζευγάρι. Αν και οι δυο μεγάλωσαν στο Garden σε παράλληλους δρόμους, εκείνοι γνωρίστηκαν στο Πανεπιστήμιο. Ήταν ένας θυελλώδης έρωτας και όλοι ζήλευαν με το πόσο ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον. Πήγαιναν κάθε τόσο ξαφνικές εκδρομές στο Winterville για να περάσουν ρομαντικά μερικές μέρες χωρίς να το ξέρει κανείς, αφήνοντας τους πάντες να τους ψάχνουν στα τηλέφωνα σαν τρελοί. Τελειώνοντας το Πανεπιστήμιο αποφάσισαν ότι θέλουν να παντρευτούνε. Κανείς δεν σοκαρίστηκε από την είδηση. Άλλωστε ήταν το τέλειο ζευγάρι. Χρήματα όμως δεν υπήρχαν και δουλειά στο αντικείμενο τους δεν μπορούσαν να βρουν. Δεν το έβαλαν όμως κάτω. Η Ελέν δούλευε σαν σερβιτόρα στο New Town, ο Πίτερ δούλευε σε ένα ξενοδοχείο, και ενοικίασαν μια τρύπα στο Garden. Παρ’ όλες τις δυσκολίες παρέμειναν το τέλειο ζευγάρι που όλοι ζήλευαν. Και πάντα ονειρευόντουσαν να έχουν την τέλεια ζωή όμως η πραγματικότητα τσάκιζε τα όνειρα τους. Μια μέρα ένας φίλος του Πίτερ του πρότεινε να του μάθει τα μυστικά να γίνει παπαράτσι. Θα του μάθαινε αυτός τα κατατόπια του Flashway και που να πουλάει τις φωτογραφίες του. Ο Πίτερ δέχτηκε, έτσι και αλλιώς μια φωτογραφία του θα μπορούσε να αξίζει όσο μισθό παίρνει και στο ξενοδοχείο. Δεν πέρασε πολύς καιρός όταν με το φακό του αποθανάτισε την διάσημη τραγουδίστρια Τατιάνα Μος να φιλιέται στον δρόμο με έναν άγνωστο που φυσικά δεν ήταν η επίσημη σχέση της. Έγινε πανικός. Η φωτογραφία πουλήθηκε σαν χρυσός, ο Πίτερ επιτέλους κατάφερε να αγοράσει ένα διαμέρισμα στο Metropolitan και τα χρήματα για να γίνει ο γάμος όπως ακριβώς ονειρευόντουσαν. Και πράγματι, έγινε ένας τέλειος γάμος για το τέλειο ζευγάρι. Μετά τον γάμο όμως ήρθαν όλα τα προβλήματα και ανακάλυψε πως δεν υπάρχει το «τέλειο ζευγάρι».
Ο Πίτερ έσβησε το αυτοκίνητο, τράβηξε το χειρόφρενο και έμεινε λίγο στο σκοτάδι. Κοίταξε το διαμέρισμα του και πήρε μια βαθιά ανάσα. Ήθελε όσο τίποτα άλλο την γαλήνη, αλλά ήξερε ότι μπαίνοντας στο σπίτι δεν θα την έβρισκε. Κατέβηκε αργά, ανέβηκε την σκάλα, βάζει το κλειδί στην πόρτα και ανοίγει. Πίσω από την πόρτα περίμενε εκείνη.
-Πάλι με αυτή την πουτάνα ήσουν; Ρωτάει μα ο Πίτερ την αγνόησε. Έβγαλε την φωτογραφική μηχανή του και μπήκε στο δωμάτιο που χρησιμοποιούσε σαν γραφείο του, γεμάτο φωτογραφίες της. Η Ελέν τον ακολούθησε φωνάζοντας. Δεν μπορούσε να ακούσει τι λέει, άλλωστε είχε μάθει μετά από τόσο καιρό να αγνοεί τις φωνές της. Το μόνο που κατάλαβε ήταν ότι η Ελέν έσκισε μια φωτογραφία της Τατιάνας Μος από τον τοίχο και την έβριζε. Ο Πίτερ πήγε στην κρεβατοκάμαρα, γδύθηκε, ξάπλωσε στο κρεβάτι και προσποιήθηκε ότι κοιμήθηκε καθώς η Ελέν συνέχιζε να φωνάζει από πάνω του τα δικά της.


Συνεχίζεται...

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

Καλωσορίσατε στο Boxhall!



Καλωσορίσατε στο Boxhall. Τι παράξενη αυτή η μεγαλούπολη! Χτισμένη στις δυο όχθες του ποταμού Riverstone, εκτείνεται από βόρεια στα βουνά Snowcall έως νότια στις εκβολές του ποταμού, στον ωκεανό του River Bay, σε αυτήν την τεράστια κοιλάδα που ονομάζουν Paradise Plane. Στους εκατομμύρια κατοίκους προστίθενται και εκατομμύρια τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο γιατί εδώ μπορούν να δουν τα πάντα! Γιατί όπως λένε «Το Boxhall  είναι ολόκληρος ο κόσμος σε ένα κουτί», και πράγματι είναι!

Στο κέντρο ακριβώς βρίσκεται η καρδιά της πόλης, το Downtown, με τεράστιους γοτθικούς ναούς, τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα, πάρκα, μουσεία, πανεπιστήμια, κτίρια-κοσμήματα από διάσημους αρχιτέκτονες, αγάλματα από διάσημους γλύπτες και φυσικά το σύμβολο της πόλης: Ένας τεράστιος Κύβος που κινείται τυχαία κάθε μια ώρα. Λένε ότι όποιος βρεθεί εκεί την στιγμή που λύνεται ο κύβος, θα είναι τυχερός για την υπόλοιπη ζωή του, κάτι τέτοιο όμως φυσικά ποτέ δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα. Οι βόλτες στις γέφυρες, η βαρκάδα στο ποτάμι, χαρίζουν μια διαφορετική ατμόσφαιρα που σε κάνει να ξεχνάς πως βρίσκεσαι στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του πλανήτη.



Δυτικά του Riverstone και νότια του Downtown, βρίσκεται το New Town. Κάποτε περιοχή μεταναστών, κάθε γειτονιά του έχει αρώματα και χρώματα από διαφορετική χώρα του κόσμου. Αυτή λοιπόν η συνύπαρξη των διαφορετικών κουλτουρών, συνοδεύτηκε και από ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Σύντομα, διάφοροι άνθρωποι του πνεύματος άρχισαν να συναντιόνται στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα η ελευθερία αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από τους πιο εκκεντρικούς και διάσημους σχεδιαστές μόδας. Σήμερα οι πιο μεγάλοι οίκοι μόδας βρίσκονται εκεί, και στους δρόμους της θα δεις ποιητές και συγγραφείς να πίνουν καφέ με γυναίκες που φοράνε ότι πιο couture και extravagance μπορείς να φανταστείς. 

Βόρεια του New Town και δυτικά από το Downtown, είναι η περιοχή του Trade Center. Το όνομα του υποδηλώνει και τον χαρακτήρα της περιοχής: Όλες οι τεράστιες επιχειρήσεις του πλανήτη βρίσκονται σε αυτούς τους θεόρατους ουρανοξύστες, το χρηματιστήριο και οι τράπεζες, είναι ο τόπος έλξης κάθε επιχειρηματία αλλά και για όσους αναζητούν επαγγελματικές ευκαιρίες. Εκεί βρίσκονται και όλα τα διοικητικά κτίρια, όπως το Δημαρχείο, και όπως είναι φυσικό, οι διαμαρτυρίες στο Trade Center είναι ένα συχνό φαινόμενο πια που ταράζει την απόλυτη τάξη και ομοιομορφία στο πιο συντηρητικό σημείο του Boxhall.

Δυτικά του New Town βρίσκεται το Flashway, το πιο φωτισμένο σημείο του Boxhall και το πιο διάσημο μέρος του πλανήτη. Το αγαπημένο σημείο όλων των celebrities και stars του κόσμου, όταν η νύχτα πέφτει επικρατεί πραγματική φρενίτιδα. Δίπλα σου μπορεί να τρώει ένας διάσημος ηθοποιός ή μια διάσημη τραγουδίστρια, θαυμαστές φωνάζουν στα αγαπημένα τους είδωλα και τα φλας των paparazzi αναβοσβήνουν συνέχεια. Σε αυτούς τους δρόμους ανεβαίνει το fame status και γεμίζουν οι σελίδες των tabloids με έρωτες, πάθη, μίση, παρεξηγήσεις όλων των διάσημων του πλανήτη.

Δυτικά του Trade Center και βόρεια του Flashway συναντάμε το Westside. Όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί εδρεύουν σε αυτή την περιοχή, καθώς και όλα τα κινηματογραφικά στούντιο που φτιάχνουν τις πιο εντυπωσιακές ταινίες του κόσμου. Αν πάρεις κάποιο λεωφορείο για να κάνεις tour μέσα στα studios, σίγουρα θα πετύχεις γυρίσματα ταινίας, ηθοποιούς, σκηνοθέτες και παρουσιαστές της τηλεόρασης.

Ακόμα πιο βόρεια, στους πρόποδες σχεδόν των βουνών Snowcall, βρίσκονται όλες οι επαύλεις όλων αυτών των διάσημων ανθρώπων. Στο Mountain Hills θα δεις οχυρωμένα τεράστια σπίτια με πισίνες, paparazzi να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν τα τεράστια τείχη τους, ανθρώπους προσωπικής φρουράς να κυνηγάνε τους paparazzi και τουρίστες με χάρτη για τα σπίτια των διάσημων να χαζεύουν όλο αυτό το κυνηγητό.

Νοτιοδυτικά υπήρχε κάποτε μια λίμνη στην περιοχή. Όταν αποξηράθηκε, μεταμορφώθηκε το Soft Lake σε μια τεράστια περιοχή διασκέδασης. Στην βόρεια μεριά βρίσκονται όλα τα καζίνο της πόλης, με ανθρώπους που πάνε να κάνουν την τύχη τους στο Poker ή στα φρουτάκια. Η Νότια μεριά είναι πιο φιλική για τα παιδιά: Τσίρκο, θεματικά πάρκα, λούνα παρκ, οτιδήποτε ενθουσιάζει και κεντρίζει την φαντασία μικρών και μεγάλων, βρίσκεται ακριβώς εδώ.

Ακόμα πιο νότια, στην παράκτια ζώνη του River Bay και δυτικά του ποταμιού, είναι η περιοχή του San Marine, η πρώτη εικόνα που έχει ένας ξένος επισκέπτης για το Boxhall. Τόσο το λιμάνι που αράζουν τα κρουαζιερόπλοια, όσο και το αεροδρόμιο βρίσκονται ακριβώς εδώ, δίπλα στα μεγαλύτερα clubs της πόλης, το στάδιο, και τις αρένες που γίνονται οι πιο μεγάλες συναυλίες. Σε ακριβώς αυτές τις αρένες γίνονται και σχεδόν όλες οι απονομές βραβείων, μουσικές ή κινηματογραφικές, και στρώνονται τα κόκκινα χαλιά.

Στην ανατολική μεριά του ποταμιού, τίποτα δεν θυμίζει την δυτική πλευρά. Μοιάζει σχεδόν σαν το Riverstone να χωρίζει δυο διαφορετικούς κόσμους.
Στην ανατολική παράκτια ζώνη βρίσκονται κυρίως ξενοδοχειακές μονάδες. Το Palm Beach προσφέρει ηρεμία στους επισκέπτες που σίγουρα έχουν ανάγκη από την φρενίτιδα που επικρατεί στην δυτική πλευρά. Ακόμα και οι κάτοικοι του Boxhall έρχονται να βρουν λίγη γαλήνη και να δροσιστούν στα νερά του River Bay. Οι νεαρότεροι σε ηλικία επιδίδονται σε διάφορα θαλάσσια σπορ, όπως surfing και άλλα.

Λίγο πιο βόρεια, στην περιοχή Metropolitan, είναι ο τόπος κατοικίας της μεσαίας τάξης σε αυτή την πόλη. Μια τυπική γειτονιά, είναι γεμάτη με πολυκατοικίες, διάσπαρτους μικρούς ουρανοξύστες και μικρά μαγαζάκια εδώ και εκεί. Μερικά πρωινά που λείπουν οι περισσότεροι στην δουλειά, μοιάζει σχεδόν με εγκαταλελειμμένη πόλη.

Σχεδόν εγκαταλελειμμένη, γιατί την πραγματική εγκατάλειψη την νιώθουν όσοι διαμένουν ακόμα λίγο πιο βόρεια, στην περιοχή Garden. Υποβαθμισμένη, με παλαιά κτίρια, εδώ μένει η μικρή τάξη του Boxhall και όλοι οι άστεγοι που προσπαθούν να κοιμηθούν στα σοκάκια της. Η περιοχή με την μεγαλύτερη εγκληματικότητα, κυρίως λόγω συμμοριών και μαφίας, όταν πέφτει η νύχτα μεταμορφώνεται σε επικίνδυνο μέρος. Το γεμάτο συγκρότημα φυλακών (που περιλαμβάνει και υψίστης ασφαλείας) και το περίφημο ανατριχιαστικό ψυχιατρικό άσυλο, θυμίζουν πόσο σκοτεινό και σκληρό είναι αυτό το πρόσωπο του Boxhall.

Στο Plain Fields, λίγο ακόμα πιο βόρεια, είναι η περιοχή όπου τα αγροκτήματα ανθίζουν. Τόσο η καλλιέργεια φρούτων και λαχανικών όσο και η κτηνοτροφία είναι οι βασικές ασχολίες, και τα πουλάνε έπειτα στην βιομηχανική ζώνη λίγο πιο δυτικά. Το μόνο που διακόπτει τις μεγάλες καλλιεργητικές εκτάσεις και αγροικίες είναι ένα στρατόπεδο στα βορειοανατολικά του Plain Fields. Μπορεί να φαίνονται όλα ήρεμα αλλά δεν είναι. Κάποια αγρογλυφικά  σε κάποια χωράφια, καθώς και μια περιοχή στο βουνό βόρεια του Plain Fields και κοντά στο στρατόπεδο, γνωστή ως περιοχή Χ, συγκεντρώνει τους απανταχού λάτρεις του μεταφυσικού. Πολλές ιστορίες ακούγονται για εκείνη την περιοχή, κάποιοι τις πιστεύουν, κάποιοι άλλοι όχι, σίγουρα όμως οι περισσότεροι την αποφεύγουν.

Αν πάρεις τον δρόμο προς την κορυφή των βουνών Snowcall θα συναντήσεις μια κωμόπολη που είναι πάντα γεμάτη χιόνι, το Winterville. Αν και επίσημα δεν ανήκει στο Boxhall, η ανεπίσημη απάντηση των κατοίκων της είναι διαφορετική. Με τα πετρόχτιστα σπίτια και σαλέ, και μερικές χιονοδρομικές πίστες, είναι ο απόλυτος προορισμός για εκείνους που προτιμάνε τα ζεστά ροφήματα, το κρύο, τα χειμερινά σπορ και την ζεστή καρδιά των κατοίκων του Winterville.

Με τόσα διαφορετικά πρόσωπα λοιπόν που έχει το Boxhall, έχουν δίκιο όσοι λένε πως «είναι ολόκληρος ο κόσμος σε ένα κουτί». Και πόσα άλλα μπορείτε να ανακαλύψετε περπατώντας στους δρόμους του! Το μόνο που χρειάζεστε για να το κάνετε είναι καλή διάθεση και ένας χάρτης. Τον χάρτη θα σας τον κάνουμε δώρο εμείς, την καλή διάθεση όμως πρέπει να την έχετε εσείς! Σας καλωσορίζουμε λοιπόν στην πιο συναρπαστική πόλη του κόσμου, το Boxhall!

Καλή σας διαμονή!