Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Downtown. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Downtown. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2025

Boxhall Elections 2025 #2 - Αλεξάντερ Κάιν

 


Γράφει : Cassandra P. 


Ο Αλεξάντερ Κάιν, διέσχιζε οδικώς τη γέφυρα του Box για να περάσει από την περιοχή του Downtown στο Trade Center. Την ολοκαίνουρια Royce του οδηγούσε ο έμπιστος σοφέρ του, ο Τεντ. Ο ίδιος καθόταν στο πίσω κάθισμα. Κοίταζε έξω απ’ το παράθυρο και χωρίς να πάρει το βλέμμα του ρώτησε:  

Καλά πήγε σήμερα, δεν συμφωνείς Τεντ;

Μάλιστα κύριε, ήταν η λιτή απάντηση του σοφέρ.

Ο Αλεξάντερ χαμογέλασε. Λεπτές γραμμές σχηματίστηκαν πάνω από τα ροδαλά μάγουλά του. Συνέχισε να κοιτάζει έξω από το παράθυρο. Τον κόσμο, την πόλη, τον ουρανό. Όλα αυτά σύντομα θα ήταν δικά του. Ήταν σίγουρος. Η ομιλία  του είχε πάει περίφημα. 

Μόλις ένας μήνας είχε περάσει από την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τη δημαρχία του Boxhall. Ήταν ήδη γνωστός στους επιχειρηματικούς κύκλους της πόλης αλλά το ευφυές μυαλό του σε συνδυασμό με την ευφράδεια λόγου του αποκάλυπταν μια ηγετική φυσιογνωμία η οποία τον είχε βοηθήσει να ανέβει ψηλά στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Επιπλέον έχαιρε τεράστιας υποστήριξης από τα πιο δημοφιλή μέσα μαζικής ενημέρωσης. Με το αζημίωτο φυσικά. Και μετά τη σημερινή ομιλία του στην κεντρική πλατεία του Downtown όπου είχαν μαζευτεί χιλιάδες κόσμου θα έλεγε κανείς με σιγουριά ότι ήταν το απόλυτο φαβορί. Από τους λοιπούς υποψήφιους κανείς έως τώρα δεν είχε ανάλογες επιτυχίες. Ήταν φανερό πως δεν είχε τίποτα να φοβηθεί. 

Η Royce σταμάτησε. Άνοιξε την πόρτα και βγήκε. Με μια γρήγορη κίνηση κούμπωσε το σταυρωτό γκρι σακάκι του πανάκριβου κουστουμιού του δια χειρός Τζίτζι ντε Φέρο και προχώρησε προς την είσοδο του Bird. Ψηλός κι ευθυτενής, στην πορεία έκανε μια δυο στάσεις ανταλλάσσοντας βιαστικές αλλά ένθερμες χειραψίες με περαστικούς που τον αναγνώριζαν και ήθελαν να του μιλήσουν για να τον συγχαρούν για την υποψηφιότητά του. Το χαμόγελο ήταν μόνιμο στα χείλη του. Χαιρέτησε τον θυρωρό με το μικρό του όνομα ενώ έμπαινε στο μεγαλοπρεπές κτίριο του Bird. Σχεδόν ταυτόχρονα άρχισε να νιώθει αλλεπάλληλες δονήσεις από το κινητό του που ήταν φυλαγμένο στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του. Δεν αντέδρασε. Κοίταξε το Bolex του. Η ώρα ήταν τρεις και πέντε πρώτα λεπτά. Η πρώτη δημοσίευση για την επιτυχία της ομιλίας του ήταν προγραμματισμένη να βγει στο Boxhall Review στις τρεις ακριβώς. Είχε φροντίσει γι’ αυτό  το γραφείο επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων της εταιρείας που είχε αναλάβει την προεκλογική του εκστρατεία. Σίγουρα θα επρόκειτο για σχόλια, μηνύματα και πιθανόν ευχαριστήρια των χορηγών. Η πόρτα του ασανσέρ άνοιξε και πέρασε μέσα. Πάτησε τον αριθμό 48. Η πόρτα έκλεισε. Οι δονήσεις για λίγο έπαψαν. Το κινητό δεν είχε σήμα μέσα στο ασανσέρ. Ξεκούμπωσε κι έβγαλε το σακάκι του. Σε λίγο η πόρτα άνοιξε και πάλι. Μ’ ένα βήμα βρέθηκε στο γραφείο του. Τον υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα. 

Όταν τελικά μετά από ώρες ο Αλεξάντερ έμεινε μόνος αποφάσισε να δει τα μηνύματα στο κινητό του. Όπως το περίμενε. Αμέτρητα συγχαρητήρια κι ευχές για νίκη. Συνέχιζε να κάνει scroll ώσπου η ματιά του έπεσε σε μια λιγότερο μακροσκελής φράση: «Ξέρω τι έκανες!» Πάγωσε. Ανοιγόκλεισε τα μάτια. Ήθελε να σιγουρευτεί ότι διάβασε σωστά. Το χέρι του κατευθύνθηκε μηχανικά  προς το λαιμό του. Τράβηξε τον κόμπο της γραβάτας. Σειρά είχε το ντουλάπι με τα ποτά. Το άνοιξε. Πήρε από μέσα ένα μπουκάλι Famous Boxholic Finest Whisky. Πήρε κι ένα κρυστάλλινο χαμηλό ποτήρι. Το γέμισε μέχρι τη μέση και το κατέβασε μονορούφι. Έβαλε δεύτερο. Πρόσθεσε και δύο παγάκια. Κρατώντας το ποτήρι σωριάστηκε στην πολυθρόνα δίπλα στην τζαμαρία. Έξω είχε ήδη σκοτεινιάσει. Τα φώτα της πόλης απλώνονταν μπροστά του. Έκλεισε τα μάτια. Βρέθηκε στο New Town 30 χρόνια πριν. 

Το New Town ήταν τότε μια μικρή συνοικία μεταναστών στα προάστια του Boxhall. Ο Αλεξάντερ ήταν μόλις 18 χρονών μα ήδη γεμάτος φιλοδοξίες. Δούλευε σε ένα μικρό καφέ που ανήκε στον πατέρα του κολλητού του, του Ρίτσαρντ  για να μαζέψει λεφτά και να φύγει μόλις τέλειωνε το σχολείο. 

Τότε γνώρισε την Άννα. «Λα μπέλα Άννα». Είχε έρθει με τους γονείς της από την Ιταλία λίγα χρόνια νωρίτερα. Ήταν λίγο μεγαλύτερή του και δούλευε στο μαγαζί με τα ρούχα απέναντι από το καφέ. Την ήθελε. Πολύ. Κι ένα βράδυ την έκανε δική του. 

Είχε πιεί αρκετά στο πάρτυ που έκανε ο Ρίτσαρντ για τα γενέθλιά του. Θυμόταν ακόμα καθαρά τη φωνή της να τον εκλιπαρεί ενώ το σώμα της πάλευε να ξεφύγει: « Άφησέ με!!! Σε παρακαλώ….». 

Κανείς δεν την ξαναείδε. Φήμες έλεγαν πως είχε κλεφτεί μ’ έναν νεαρό που δεν ενέκρινε ο πατέρας της. Άλλοι πάλι πως είχε ερωτική απογοήτευση και χάθηκε στα παγωμένα νερά του Riverstone. Ο Αλεξάντερ λίγο αργότερα έφυγε για πάντα από το New Town.

Το κινητό του άρχισε πάλι να δονείται τραβώντας τον απ’ τις σκέψεις του. Η οθόνη έλαμψε στο σκοτάδι. 

« Όλα θα βγουν στο φως!» 

Ακολουθούσε ένα αρχείο βίντεο. Πάτησε Play. Η εικόνα τρεμόπαιξε. Σε μια παλιά VHS εγγραφή από το 1995 είδε τον εαυτό του νέο, να γελάει, να τραβάει με δύναμη μια κοπέλα σε ένα στενό ενώ έβαζε το χέρι του στο στόμα της για να πνίξει τις φωνές της. 

Το κρυστάλλινο ποτήρι γλίστρησε απ’ το χέρι του κι έγινε χίλια κομμάτια. Σηκώθηκε απότομα. Πήγε προς την τζαμαρία. Έψαχνε απεγνωσμένα να την ανοίξει, να μπει αέρας, να συγκρατήσει τα σωθικά του. Κοκάλωσε. Μπροστά του στο τζάμι δεν έβλεπε πια τον λαμπερό υποψήφιο δήμαρχο. Μόνο ένα μικρό κυρτό ανθρωπάκι.

Κι εκεί στον 48ο όροφο του Bird, ο Αλεξάντερ Κάιν κατάλαβε πως η νίκη είχε ήδη χαθεί, πολύ πριν την αναμέτρηση... Ή μήπως όχι;





Κυριακή 20 Ιουλίου 2025

The Box Files #3 Χαμένες ψυχές



Γράφει:  Bert Li



Ο John ο πορτιέρης τον κοιτούσε με αηδία ! Πώς είναι δυνατόν να αφήσει έναν τέτοιο ελεεινό και κουρελή να περάσει στο καζίνο ; Όταν όμως o Jim του έδειξε τα χαρτονομίσματα στην τσέπη του μπαλωμένου σακακιού τον έπεισε . Του έβαλε ένα πεντοχίλιαρο στο χέρι και με ύφος συνωμοτικό του είπε : ' Mην τολμήσεις να καλέσεις την αστυνομία '.
 ' Ο καθένας έχει δικαίωμα να δοκιμάσει την τύχη του ' σκέφτηκε ο John και μέριασε.
Ο Jim Farley καταδικασμένος δις σε ισόβια , εδώ και πέντε χρόνια ,κοιτούσε από το κελί του κάθε βράδι τον Κύβο , σύμβολο της πόλης , να αιωρείται στο κέντρο του Down town. Η  αέναη αιώρηση του κύβου του έδινε το αίσθημα ελευθερίας  να ονειρεύεται.
Πριν πέντε χρόνια τον συνέλαβαν για τον φόνο της κας Dumpfire , της πιο πλούσιας γυναίκας στην πόλη. Μόνη και ηλικιωμένη έγινε εύκολος στόχος για τον απατεώνα Jim. Αυτό το έγκλημα προκάλεσε πολλά ερωτηματικά. Η ληστεία φάνηκε να δίνει καλή αιτιολογία στην πράξη του κακοποιού. Μια ληστεία στην οποία δεν βρέθηκαν  έως τώρα, τα κλοπιμαία. 
Όμως κάποιοι που αρέσκονταν σε αναλύσεις του προφίλ του θύτη και του θύματος προσπάθησαν να βρουν συνδέσεις για το κοινό παρελθόν τους.
Η κα Dumpfire ήρθε στο Boxhall πριν σαράντα χρόνια, όταν η ίδια ήταν σε ηλικία τριάντα χρονών.Η εμφάνιση της προκάλεσε πολλά σχόλια . Άγαμη, εγκυμονούσα και επιχειρηματίας. Μετά από ένα μήνα ακούστηκε πως απέβαλλε κι ενώ στην προσωπική της ζωή φάνηκε πως τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, η επαγγελματική της απογειώθηκε αγοράζοντας μετοχές από εταιρείες που άνθιζαν στο Trade Center.
Στα επόμενα χρόνια δεν απασχόλησε την κοινή γνώμη, διότι η ίδια επέλεξε να ζήσει απομονωμένη σε ένα αγρόκτημα στο Plain Fields.
To μόνο στοιχείο που θα μπορούσε να συνδεθεί με τον Jim είναι ,ίσως, η γειτονία των περιοχών που έζησαν και η χρονιά γέννησης του που συμπίπτει με την εμφάνιση της κας Dumpfire στην πόλη. 
Από μικρός ορφανός και εγκαταλελειμένος μεγάλωσε στο Garden , που συνορεύει με την περιοχή του PlainField , από ένα ζευγάρι μικροκακοποιών που ήταν εθισμένοι στο ποτό. Κανείς δεν ξέρει πώς μεγάλωσε αυτό το παιδί .
Κατά τη διάρκεια της προφυλάκισης του και αργότερα της δίκης  δεν έδωσε κανένα προσωπικό στοιχείο για τη ζωή του.Με λεπτομέρειες ,όμως ανατριχιαστικές , περιέγραψε τη σφαγή της κας Dumpfire και την ομολογία του σαν αυτά να καθόριζαν όλο τον κόσμο του. Έναν κόσμο σαράντα χρόνων που ο καχεκτικός σωματότυπος του και το ηλίθιο βλέμμα του δεν μαρτυρούσαν το απεχθές έγκλημα που θα διέπραττε.
Πέντε χρόνια τώρα, εκτίει την ποινή του σιωπηλά.
 Φιλικά απόμακρος από τους φύλακες και επιδεικτικά απομονωμένος από τους συναυλίζοντες του στη φυλακή διατηρούσε μια καχυποψία για το πρόσωπο του.
Οι σκληροπυρηνικοί κατάδικοι εικάζουν πως η μυστηριώδης αυτοκτονία του  Bill Settler είναι έργο του Farley.
 Καθημερινά το βλέμμα του αντικρίζει τον Κύβο που αιωρείται στο κέντρο του Down town . Και τότε γελά τόσο δυνατά που ανατριχιάζουν και οι τοίχοι της φυλακής στο Garden.
Σήμερα όμως , κανείς δεν άκουσε το γέλιο του.
Πώς κατάφερε να δραπετεύσει από τη φυλακή υψίστης ασφαλείας ; Θα έλεγε κανείς πως συνομώτησε με τον διάολο ή μήπως ήταν ο ίδιος ο διάολος ;
Μόνο ερωτηματικά! 
Νάτος τώρα με θράσος μεγαλύτερο από το μπόι του να μπαίνει στο Καζίνο.
Πού τα βρήκε τα λεφτά για να παίξει; Δεν αντιλαμβάνεται το ρίσκο να μένει στην πόλη; Σαν να προχωρά με κάποιο σχέδιο που μόνο ο ίδιος το ξέρει.
Οι σειρήνες του περιπολικού κάλυψαν την περιοχή και ο Jim για άλλη μια φορά έπαιξε στην ρουλέτα τη ζωή του.
Μετά την σύλληψη του οι φύλακες διέκριναν πως η συμπεριφορά του, μέρα τη μέρα,γινόταν πιο ιδιόμορφη. Μιλούσε μόνος του , χειρονομούσε σαν να ήταν κάποιος απέναντι του, δεν έτρωγε, δεν κοιμόταν τα βράδια και κυρίως γελούσε με ιδιαίτερα ανατριχιαστικό τρόπο .
Μετά από εισήγηση του διευθυντή των φυλακών τον μετέφεραν στην ψυχιατρική κλινική του Garden για να γίνει ψυχιατρική εκτίμηση.
Ένας νεαρός ψυχίατρος τον εξέτασε αλλά ο Jim δεν ανταποκρινόταν στις ερωτήσεις του. Με στιλωμένο το βλέμμα κοιτούσε έξω από το παράθυρο του γραφείου τον περιβόητο κύβο και τότε άρχισε να γελά με τον γνωστό τρόπο.
Μη μπορώντας να βγάλει πόρισμα ο γιατρός , ζήτησε από το νοσοκόμο της πτέρυγας, έναν άντρα ψηλό και γεροδεμένο, να τον οδηγήσει στο θάλαμο 609. Ήταν απαραίτητες κάποιες μέρες νοσηλείας προκειμένου να γίνει η σωστή διάγνωση. Λόγω της ιδιαιτερότητας του Jim ως ισόβιος θανατοποινίτης , τον έδεσαν με ιμάντες όπως ακριβώς τους βαριά ψυχικά διαταραγμένους που είναι επικίνδυνοι για τον εαυτό τους ή τους άλλους.
Πως ήταν επικίνδυνος για τους άλλους το απέδειξε με τον φόνο της κας Dumpfire. Για τον ίδιο ποιος νοιαζόταν; Τόσα χρόνια στη φυλακή κανείς δεν τον επισκέφτηκε, κανείς δεν ρώτησε γιαυτόν. Οι μόνες ερωτήσεις ήταν του δικαστή όταν τον καταδίκασαν και τώρα του ψυχιάτρου για να τεθεί διάγνωση.
Κάτω και γύρω από τον κύβο της πόλης, σκοτεινοί τύποι και χαμένες ψυχές κυκλοφορούν και υπενθυμίζουν τις αντιθέσεις του Boxhall !

Πέμπτη 10 Ιουλίου 2025

Στάση 59


Ο καύσωνας στο Boxhall ήταν τόσο έντονος που οι δρόμοι έμοιαζαν σαν να είναι γεμάτοι νερό. Πρώτη φορά έβλεπε κάτι τέτοιο η Κέλι Νόρθ που πρόσφατα είχε μετακομίσει στο Boxhall. Στο Winterville απ’ όπου καταγόταν, τα καλοκαίρια ήταν τόσο δροσερά που από το απόγευμα και μετά χρειαζόσουν μπουφάν. Φτάνοντας στην Στάση 59 στα όρια του Trade Center και του Downtown, μια άλλη γυναίκα περίμενε ήδη καθισμένη στο παγκάκι. Κάθισε δίπλα της και ήπιε λίγο νερό από το μπουκαλάκι της. Αν και η τράπεζα που δούλευε ήταν μόνο 2 τετράγωνα μακριά από την στάση, το νερό είχε ήδη βράσει. 
-Απίστευτη ζέστη σήμερα… 
-Υποθέτω καινούρια στο Boxhall; Ρώτησε η γυναίκα.
-Ναι… Ξέρετε πότε θα περάσει το λεωφορείο για Metropolitan;
Η γυναίκα έδειξε μια οθόνη πάνω δεξιά που έδειχνε σε πόση ώρα φτάνει κάθε λεωφορείο και την πληρότητα του, προσφορά της BoxDynamica. Η Κέλι έπαιξε λίγο με την ετικέτα στο νερό και χάζεψε λίγο απέναντι. Ένα τεράστιο οικοδομικό τετράγωνο ήταν καλυμμένο με μαύρα πανιά γύρω-γύρω κάλυπτε τις εκσκαφές για τα θεμέλια. Και όμως, 3 μήνες τώρα ποτέ δεν είχε δει να γίνονται εργασίες.
-Ξέρετε τι χτίζεται απέναντι; Ρώτησε η Κέλι την γυναίκα αυθόρμητα. 


-Το οικόπεδο το αγόρασε ένας χρηματιστής, ο Άλαν Τρεντ. Είχε διαφημίσει ότι θα φτιάξει το μεγαλύτερο κτίριο στο Boxhall, ψηλότερο και από το Bird. Ένα νέο σύμβολο της πόλης. 
-Μα δεν έχω δει να γίνονται εργασίες…
-Ναι, έχει σταματήσει η κατασκευή του, διέκοψε η γυναίκα πριν καν ολοκληρώσει την φράση η Κέλι.
-Δεν υπήρχαν τα χρήματα; 
-Κάθε άλλο, ο Άλαν Τρεντ είναι ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος του Boxhall μετά τον Μαξ Μπελ. 
-Τότε; Ρώτησε πάλι η Κέλι γεμάτη περιέργεια.
Η γυναίκα κοίταξε διερευνητικά γύρω της αν έρχονται άλλοι άνθρωποι. Ήρθε πιο κοντά στην Κέλι και κοίταξε τον πίνακα με τα δρομολόγια λες και κάποιος την έβλεπε ή την άκουγε.
-Έμεινε στα θεμέλια, είπε με ψιθυριστή φωνή η γυναίκα. Άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα στους εργάτες, εργαλεία χανόταν, πράγματα άλλαζαν θέση, μηχανήματα έσβηναν, αλλά δεν έδωσαν σημασία. Μόλις άρχισαν όμως οι περίεργοι θάνατοι, κανείς δεν δέχεται να το συνεχίσει. Λένε ότι βρήκαν την είσοδο σε κάποιες υπόγειες στοές που οδηγούν στην Αδελφότητα του Τετραγωνισμένου Κύκλου.
-Την Αδελφότητα του ποιανού;
-Σσσσσσσς….. είπε τρομοκρατημένη η γυναίκα. Ξέρετε κάτι; Νομίζω ότι θα περπατήσω. 
-Μέσα σε αυτή την ζέστη; Ρώτησε απορημένη αλλά ήδη η γυναίκα έτρεχε στον δρόμο να φύγει. 
Μπαίνοντας στο σπίτι η Κέλι το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να ανάψει τον κλιματισμό. Άνοιξε το ψυγείο, πήρε ένα παγωμένο μπουκάλι και κάθισε μπροστά στον υπολογιστή. Άνοιξε το Boxsearch, την καλύτερη μηχανή αναζήτησης της BoxDynamica και πληκτρολόγησε “Αδελφότητα του Τετραγωνισμένου Κύκλου”. Μόλις πάτησε το enter, το ρεύμα κόπηκε.

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

Καλωσορίσατε στο Boxhall!



Καλωσορίσατε στο Boxhall. Τι παράξενη αυτή η μεγαλούπολη! Χτισμένη στις δυο όχθες του ποταμού Riverstone, εκτείνεται από βόρεια στα βουνά Snowcall έως νότια στις εκβολές του ποταμού, στον ωκεανό του River Bay, σε αυτήν την τεράστια κοιλάδα που ονομάζουν Paradise Plane. Στους εκατομμύρια κατοίκους προστίθενται και εκατομμύρια τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο γιατί εδώ μπορούν να δουν τα πάντα! Γιατί όπως λένε «Το Boxhall  είναι ολόκληρος ο κόσμος σε ένα κουτί», και πράγματι είναι!

Στο κέντρο ακριβώς βρίσκεται η καρδιά της πόλης, το Downtown, με τεράστιους γοτθικούς ναούς, τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα, πάρκα, μουσεία, πανεπιστήμια, κτίρια-κοσμήματα από διάσημους αρχιτέκτονες, αγάλματα από διάσημους γλύπτες και φυσικά το σύμβολο της πόλης: Ένας τεράστιος Κύβος που κινείται τυχαία κάθε μια ώρα. Λένε ότι όποιος βρεθεί εκεί την στιγμή που λύνεται ο κύβος, θα είναι τυχερός για την υπόλοιπη ζωή του, κάτι τέτοιο όμως φυσικά ποτέ δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα. Οι βόλτες στις γέφυρες, η βαρκάδα στο ποτάμι, χαρίζουν μια διαφορετική ατμόσφαιρα που σε κάνει να ξεχνάς πως βρίσκεσαι στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του πλανήτη.



Δυτικά του Riverstone και νότια του Downtown, βρίσκεται το New Town. Κάποτε περιοχή μεταναστών, κάθε γειτονιά του έχει αρώματα και χρώματα από διαφορετική χώρα του κόσμου. Αυτή λοιπόν η συνύπαρξη των διαφορετικών κουλτουρών, συνοδεύτηκε και από ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Σύντομα, διάφοροι άνθρωποι του πνεύματος άρχισαν να συναντιόνται στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα η ελευθερία αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από τους πιο εκκεντρικούς και διάσημους σχεδιαστές μόδας. Σήμερα οι πιο μεγάλοι οίκοι μόδας βρίσκονται εκεί, και στους δρόμους της θα δεις ποιητές και συγγραφείς να πίνουν καφέ με γυναίκες που φοράνε ότι πιο couture και extravagance μπορείς να φανταστείς. 

Βόρεια του New Town και δυτικά από το Downtown, είναι η περιοχή του Trade Center. Το όνομα του υποδηλώνει και τον χαρακτήρα της περιοχής: Όλες οι τεράστιες επιχειρήσεις του πλανήτη βρίσκονται σε αυτούς τους θεόρατους ουρανοξύστες, το χρηματιστήριο και οι τράπεζες, είναι ο τόπος έλξης κάθε επιχειρηματία αλλά και για όσους αναζητούν επαγγελματικές ευκαιρίες. Εκεί βρίσκονται και όλα τα διοικητικά κτίρια, όπως το Δημαρχείο, και όπως είναι φυσικό, οι διαμαρτυρίες στο Trade Center είναι ένα συχνό φαινόμενο πια που ταράζει την απόλυτη τάξη και ομοιομορφία στο πιο συντηρητικό σημείο του Boxhall.

Δυτικά του New Town βρίσκεται το Flashway, το πιο φωτισμένο σημείο του Boxhall και το πιο διάσημο μέρος του πλανήτη. Το αγαπημένο σημείο όλων των celebrities και stars του κόσμου, όταν η νύχτα πέφτει επικρατεί πραγματική φρενίτιδα. Δίπλα σου μπορεί να τρώει ένας διάσημος ηθοποιός ή μια διάσημη τραγουδίστρια, θαυμαστές φωνάζουν στα αγαπημένα τους είδωλα και τα φλας των paparazzi αναβοσβήνουν συνέχεια. Σε αυτούς τους δρόμους ανεβαίνει το fame status και γεμίζουν οι σελίδες των tabloids με έρωτες, πάθη, μίση, παρεξηγήσεις όλων των διάσημων του πλανήτη.

Δυτικά του Trade Center και βόρεια του Flashway συναντάμε το Westside. Όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί εδρεύουν σε αυτή την περιοχή, καθώς και όλα τα κινηματογραφικά στούντιο που φτιάχνουν τις πιο εντυπωσιακές ταινίες του κόσμου. Αν πάρεις κάποιο λεωφορείο για να κάνεις tour μέσα στα studios, σίγουρα θα πετύχεις γυρίσματα ταινίας, ηθοποιούς, σκηνοθέτες και παρουσιαστές της τηλεόρασης.

Ακόμα πιο βόρεια, στους πρόποδες σχεδόν των βουνών Snowcall, βρίσκονται όλες οι επαύλεις όλων αυτών των διάσημων ανθρώπων. Στο Mountain Hills θα δεις οχυρωμένα τεράστια σπίτια με πισίνες, paparazzi να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν τα τεράστια τείχη τους, ανθρώπους προσωπικής φρουράς να κυνηγάνε τους paparazzi και τουρίστες με χάρτη για τα σπίτια των διάσημων να χαζεύουν όλο αυτό το κυνηγητό.

Νοτιοδυτικά υπήρχε κάποτε μια λίμνη στην περιοχή. Όταν αποξηράθηκε, μεταμορφώθηκε το Soft Lake σε μια τεράστια περιοχή διασκέδασης. Στην βόρεια μεριά βρίσκονται όλα τα καζίνο της πόλης, με ανθρώπους που πάνε να κάνουν την τύχη τους στο Poker ή στα φρουτάκια. Η Νότια μεριά είναι πιο φιλική για τα παιδιά: Τσίρκο, θεματικά πάρκα, λούνα παρκ, οτιδήποτε ενθουσιάζει και κεντρίζει την φαντασία μικρών και μεγάλων, βρίσκεται ακριβώς εδώ.

Ακόμα πιο νότια, στην παράκτια ζώνη του River Bay και δυτικά του ποταμιού, είναι η περιοχή του San Marine, η πρώτη εικόνα που έχει ένας ξένος επισκέπτης για το Boxhall. Τόσο το λιμάνι που αράζουν τα κρουαζιερόπλοια, όσο και το αεροδρόμιο βρίσκονται ακριβώς εδώ, δίπλα στα μεγαλύτερα clubs της πόλης, το στάδιο, και τις αρένες που γίνονται οι πιο μεγάλες συναυλίες. Σε ακριβώς αυτές τις αρένες γίνονται και σχεδόν όλες οι απονομές βραβείων, μουσικές ή κινηματογραφικές, και στρώνονται τα κόκκινα χαλιά.

Στην ανατολική μεριά του ποταμιού, τίποτα δεν θυμίζει την δυτική πλευρά. Μοιάζει σχεδόν σαν το Riverstone να χωρίζει δυο διαφορετικούς κόσμους.
Στην ανατολική παράκτια ζώνη βρίσκονται κυρίως ξενοδοχειακές μονάδες. Το Palm Beach προσφέρει ηρεμία στους επισκέπτες που σίγουρα έχουν ανάγκη από την φρενίτιδα που επικρατεί στην δυτική πλευρά. Ακόμα και οι κάτοικοι του Boxhall έρχονται να βρουν λίγη γαλήνη και να δροσιστούν στα νερά του River Bay. Οι νεαρότεροι σε ηλικία επιδίδονται σε διάφορα θαλάσσια σπορ, όπως surfing και άλλα.

Λίγο πιο βόρεια, στην περιοχή Metropolitan, είναι ο τόπος κατοικίας της μεσαίας τάξης σε αυτή την πόλη. Μια τυπική γειτονιά, είναι γεμάτη με πολυκατοικίες, διάσπαρτους μικρούς ουρανοξύστες και μικρά μαγαζάκια εδώ και εκεί. Μερικά πρωινά που λείπουν οι περισσότεροι στην δουλειά, μοιάζει σχεδόν με εγκαταλελειμμένη πόλη.

Σχεδόν εγκαταλελειμμένη, γιατί την πραγματική εγκατάλειψη την νιώθουν όσοι διαμένουν ακόμα λίγο πιο βόρεια, στην περιοχή Garden. Υποβαθμισμένη, με παλαιά κτίρια, εδώ μένει η μικρή τάξη του Boxhall και όλοι οι άστεγοι που προσπαθούν να κοιμηθούν στα σοκάκια της. Η περιοχή με την μεγαλύτερη εγκληματικότητα, κυρίως λόγω συμμοριών και μαφίας, όταν πέφτει η νύχτα μεταμορφώνεται σε επικίνδυνο μέρος. Το γεμάτο συγκρότημα φυλακών (που περιλαμβάνει και υψίστης ασφαλείας) και το περίφημο ανατριχιαστικό ψυχιατρικό άσυλο, θυμίζουν πόσο σκοτεινό και σκληρό είναι αυτό το πρόσωπο του Boxhall.

Στο Plain Fields, λίγο ακόμα πιο βόρεια, είναι η περιοχή όπου τα αγροκτήματα ανθίζουν. Τόσο η καλλιέργεια φρούτων και λαχανικών όσο και η κτηνοτροφία είναι οι βασικές ασχολίες, και τα πουλάνε έπειτα στην βιομηχανική ζώνη λίγο πιο δυτικά. Το μόνο που διακόπτει τις μεγάλες καλλιεργητικές εκτάσεις και αγροικίες είναι ένα στρατόπεδο στα βορειοανατολικά του Plain Fields. Μπορεί να φαίνονται όλα ήρεμα αλλά δεν είναι. Κάποια αγρογλυφικά  σε κάποια χωράφια, καθώς και μια περιοχή στο βουνό βόρεια του Plain Fields και κοντά στο στρατόπεδο, γνωστή ως περιοχή Χ, συγκεντρώνει τους απανταχού λάτρεις του μεταφυσικού. Πολλές ιστορίες ακούγονται για εκείνη την περιοχή, κάποιοι τις πιστεύουν, κάποιοι άλλοι όχι, σίγουρα όμως οι περισσότεροι την αποφεύγουν.

Αν πάρεις τον δρόμο προς την κορυφή των βουνών Snowcall θα συναντήσεις μια κωμόπολη που είναι πάντα γεμάτη χιόνι, το Winterville. Αν και επίσημα δεν ανήκει στο Boxhall, η ανεπίσημη απάντηση των κατοίκων της είναι διαφορετική. Με τα πετρόχτιστα σπίτια και σαλέ, και μερικές χιονοδρομικές πίστες, είναι ο απόλυτος προορισμός για εκείνους που προτιμάνε τα ζεστά ροφήματα, το κρύο, τα χειμερινά σπορ και την ζεστή καρδιά των κατοίκων του Winterville.

Με τόσα διαφορετικά πρόσωπα λοιπόν που έχει το Boxhall, έχουν δίκιο όσοι λένε πως «είναι ολόκληρος ο κόσμος σε ένα κουτί». Και πόσα άλλα μπορείτε να ανακαλύψετε περπατώντας στους δρόμους του! Το μόνο που χρειάζεστε για να το κάνετε είναι καλή διάθεση και ένας χάρτης. Τον χάρτη θα σας τον κάνουμε δώρο εμείς, την καλή διάθεση όμως πρέπει να την έχετε εσείς! Σας καλωσορίζουμε λοιπόν στην πιο συναρπαστική πόλη του κόσμου, το Boxhall!

Καλή σας διαμονή!