Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Metropolitan. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Metropolitan. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026

Ο Σιγαστήρας


Metropolitan 10 το βράδυ. Η ήσυχη γειτονιά είχε γεμίσει από τα φώτα περιπολικών και κάποιοι περίεργοι γείτονες είχαν βγει στα μπαλκόνια τους να δουν τι συμβαίνει. Ο επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν ανέβασε το χειρόφρενο και βγήκε από το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του. Κατευθύνθηκε προς την είσοδο της πολυκατοικίας που βρισκόταν οι συνάδελφοι του και πέρασε τις κορδέλες με τις οποίες είχαν κλείσει τον χώρο. 
-Επιθεωρητή Ντιν! Φώναξε ένας αστυνομικός και έτρεξε προς το μέρος του.
-Τι έχουμε εδώ; Ρώτησε ο Βίκτορ παρατηρώντας τα αίματα στα σκαλιά. 
-Σάιμον Ντρέικ, 42 ετών. Πωλητής σε κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών. Τον πυροβόλησαν στα σκαλιά τη πολυκατοικίας του. Τον βρήκε νεκρό ένας περαστικός στις 21:15. Η κυρία Μελ Μπόνι μένει στο ισόγειο, περιμένει για κατάθεση. 
Ο Βίκτορ χτύπησε στην πλάτη τον αστυνομικό και μπήκε στην είσοδο της πολυκατοικίας. Μια κυρία γύρω στα 70 είχε την γάτα της αγκαλιά και την χάιδευε. 
-Καλησπέρα σας, η κυρία Μπόνι;
-Μάλιστα.
-Επιθεωρητής Ντιν. Που ήσασταν όταν έγινε το περιστατικό;
-Παιδί μου, εδώ ήμουν. Καθόμουν στην πολυθρόνα και έβλεπα τηλεόραση. 
-Ακούσατε κάποιο πυροβολισμό;
-Όχι. Το μόνο που άκουσα γύρω στις 21:10 ήταν ένας γδούπος. Αλλά δεν έδωσα σημασία γιατί νόμιζα ότι ήταν η γάτα μου. 
-Τον Σάιμον Ντρέικ τον γνωρίζατε;
-Φυσικά! Εξαιρετικός κύριος! Ζούσε μόνος του στον 4ο όροφο. Δεν ήταν παντρεμένος και οι γονείς του έχουν πεθάνει. Ευγενέστατος, γλυκομίλητος, εάν με έβλεπε στον δρόμο να κουβαλάω ψώνια, με βοηθούσε πάντα
-Ξέρετε αν είχε διαφορές με κάποιον; 
-Ο Σάιμον; Με ποιον να έχει διαφορές; Όποιον και να ρωτήσετε στο κτίριο θα σας πουν τα καλύτερα!
-Μήπως είχατε δει περίεργες επισκέψεις; Περίεργες φάτσες; Περίεργες συμπεριφορές;
-Όχι, καμιά φορά χανόταν στον εαυτό του και έλεγε ασυνάρτητα πράγματα. Αλλά ποτέ δεν είχαμε δει κάτι περίεργο. Καμία περίεργη επίσκεψη, ούτε περίεργη φάτσα. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί να θέλει κάποιος να τον σκοτώσει. 
-Βίκτορ να σου μιλήσω; Διέκοψε ένας αστυνομικός. Ο Βίκτορ έγνεψε στην κυρία Μπόνι και οι δυο άντρες πήγαν κάπου παράμερα. 
-Είναι ο ίδιος που σκότωσε τους άλλους 3…είπε ο αστυνομικός. Ίδιο εννιάρι όπλο, με σιγαστήρα, μια σφαίρα στο μέτωπο. Ο Βίκτορ κούνησε απλά το κεφάλι του. 
-Θα είμαι στο γραφείο μου… Θέλω να με ενημερώνεις για τα πάντα…
Πίσω στο γραφείο του, ο Βίκτορ καρφίτσωνε σε ένα πίνακα το χαρτάκι με το όνομα του θύματος. Έβαλε τα χέρια στις τσέπες του και τον παρατήρησε καλά. 
5 Φεβρουαρίου, Ίζαμπελ Μουρ, 32 ετών, νεκρή στο Garden κατά την διάρκεια του Blackout. 
21 Φεβρουαρίου, Έλιοτ Γκρέιπ, 54 ετών, νεκρός στο Plain Fields.
25 Φεβρουαρίου Λόρα Βαν 39 ετών, νεκρή σε πάρκο του Downtown. 
19 Μαρτίου Σάιμον Ντρέικ 42 ετών, νεκρός στο Metropolitan.
Όλοι δολοφονήθηκαν με το ίδιο εννιάρι όπλο, με σιγαστήρα, μια σφαίρα στο μέτωπο.  
Ο Βίκτορ κάθισε πάνω στο γραφείο του. Όλοι απλοί καθημερινοί φιλήσυχοι άνθρωποι. Κανένα προφανές κοινό στοιχείο μεταξύ τους. Ούτε ίδιο γεωγραφικό διαμέρισμα.
Έβγαλε από την τσέπη του το σπρέι για το άσθμα και πήρε μια βαθιά εισπνοή. Κάποιος εκτελεί ανθρώπους τυχαία. Αν το μάθουν οι πολίτες, θα επικρατήσει πανικός. Κάτι πρέπει να κάνει άμεσα. Ξανακοίταξε το πίνακα του.
-Δεν μπορεί, κάποιο κοινό στοιχείο θα υπάρχει… μονολόγησε.

Κυριακή 24 Αυγούστου 2025

The Box Files #8 - Στη θάλασσα ή στον ουρανό;

 




Γράφει: J.L.



-Καλώς το κορίτσι μου, είπε ο Ντέιβιντ μόλις άκουσε πίσω από τον καναπέ που καθόταν την εξώπορτα να ανοίγει.
- Γεια σου Ντέιβ, αποκρίθηκε η Άνν και η κούραση ήταν φανερή στον τόνο της φωνής της.
Προχώρησε ως το μεγάλο παράθυρο που έπιανε έναν ολόκληρο τοίχο στο καθιστικό. Δεν χορταινε να βλέπει τη θέα που είχε από τον 24ο όροφο από το Metropolitan σε όλο το νότιο κομμάτι του Boxhall μέχρι τη θάλασσα.Οι Ντέιβιντ και Άνν Σάιμον, είχαν εγκατασταθεί πριν δύο μήνες περίπου εδώ, ερχόμενοι από το Innercity κάπου 1000 χιλιόμετρα βόρεια, μετά τη συνταξιοδότηση του Ντέιβιντ από την ομοσπονδιακή υπηρεσία ασφαλείας με το βαθμό του ταξιάρχου.
Η Ανν έχοντας ακόμη μια πενταετία μέχρι τη σύνταξη, πήρε εύκολα μετάθεση για το πανεπιστημιακό νοσοκομείο ψυχικής υγείας του Boxhall ως νοσηλεύτρια, από ένα άσυλο ψυχικά ανιάτων που δούλευε όλα τα χρόνια. Η προοπτική της εγκατάστασης δίπλα στη θάλασσα, σε μια πόλη που πρόσφερε περισσότερα κι από τα πάντα, ήταν μια καλή επιλογή.
Σε δεύτερο γάμο και οι δύο, ήταν μαζί εδώ και 15 χρόνια. Τα παιδιά τους από τους προηγούμενους γάμους είχαν ήδη ενηλικιωθεί και τραβήξει το δρόμο τους.
Γυρνώντας προς τον Ντέιβιντ φάνηκε έντονα το πρόσωπό της σαν να είχε χάσει απότομα κάθε ίχνος σφριγηλοτητας και ζωντάνιας.
- Ανν ; Είσαι καλά; Ο Ντέιβιντ έδειξε ανήσυχος, όσο μπορούσε να φανεί στον ήρεμο και μόνιμα μειλίχιο χαρακτήρα του.
- Ντέιβ, έχω ταραχτεί απίστευτα σήμερα. Το κεφάλι μου είναι να σπάσει.
- Μα τί; Τί συνέβη; Εσύ έχεις συνηθίσει να αντιμετωπίζεις με ηρεμία πολλά δύσκολα περιστατικά τόσα χρόνια.
- Ντέιβ, θυμάσαι την πρώτη βραδιά που ήρθαμε στην πόλη πριν 2 μήνες και μείναμε σε εκείνο το μικρό ξενοδοχείο στο Palm beach ;
- Φυσικά, στο δωμάτιο 2 του Sunshine rooms με εκείνον τον ολίγον δουλοπρεπή ιδιοκτήτη τον Ντάνιελ Μπριγκς.
Η μνήμη του Ντέιβιντ και η ικανότητά του να συγκρατεί ονόματα και λεπτομέρειες - φαινομενικά αδιάφορες - ήταν παροιμιώδης από τα σχολικά του χρόνια. Κάτι που του χρησίμευσε στο έπακρο στην μετέπειτα καριέρα του.
- Και λοιπόν; Τί σχέση έχει το Sunshine rooms με την τρομερή ταραχή σου κορίτσι μου;
- Θυμάσαι που ακούσαμε κάποια βιολονίστρια που έπαιζε βιολί φαλτσάροντας συνεχώς; συνέχισε η Άνν που τώρα είχε καθίσει στο μπράτσο του καναπέ, προσπαθώντας να ηρεμήσει.
- Ναι καλή μου. Η κα Μαρία Γκουτμαν που έπαιζε το βαλς νο2 του Σοστακόβιτς. Μας έδωσε και δωρεάν εισιτήρια ο κύριος Μπριγκς όταν κάναμε παράπονα για φασαρία εκείνο το βράδυ, αλλά δεν πήγαμε γιατί είχες εφημερία εκείνο τη βραδιά της εκδήλωσης. Και λοιπόν;
- Αχ Ντέιβ, Αχ Ντέιβ ! του είπε χαμηλόφωνα η Άνν πιάνοντας με το ένα χέρι το μέτωπό της.
Το πρωί έφεραν την κα Γκουτμαν στην πτέρυγά μας με έντονη κρίση και παραληρηματική συμπεριφορά !
- Ανν, εσύ το έχεις πει ότι οι καλλιτέχνες είναι επιρρεπείς σε ψυχολογικές διαταραχές κάθε είδους. Κρίμα πάντως η καημένη η κοπέλα.
- Δεν είναι κοπέλα Ντέιβ. 62 έγραφε ο φάκελός της. Και το θέμα δεν είναι έτσι απλό. Όταν την έφεραν φώναζε επανειλημμένα: "Στη θάλασσα ή στον ουρανό; Στη θάλασσα ή στον ουρανό;" με τις κόρες των ματιών της φανερά διεσταλμένες. Της έκαναν τις προβλεπόμενες ηρεμιστικές ενέσεις και όταν μπήκα να την τακτοποιήσω στο δωμάτιο είχε πια ησυχάσει και μου ζήτησε να την ακούσω.
- Δεν είναι πρωτόγνωρο κάτι τέτοιο γλυκιά μου. Πόσοι και πόσοι δεν σου έχουν πει ένα σωρό ιστορίες μεταξύ αλήθειας και φαντασίας άλλωστε.
- Ντέιβ η κυρία Γκουτμαν δεν ξέρω αν μίλησε για κάτι φανταστικό ή όντως είναι αλήθεια. Μου είπε ότι ένα βράδυ που έκανε πρόβα το συγκεκριμένο κομμάτι στο σπίτι της κάπου εδώ στο Metropolitan άκουσε στο κεφάλι της φωνές. Όχι έντονες αλλά ξεκάθαρα: "στη θάλασσα ή στον ουρανό;" Σε επόμενη πρόβα στα παρασκήνια του Μεγάρου Box οι φωνές ήταν πιο δυνατές. Και όταν σκέφτηκε να παίξει δοκιμαστικά στην προκυμαία στο palm beach η ένταση ήταν αφόρητη. Όσο πιο κοντά στη θάλασσα, τόσο μεγαλύτερη η ένταση. Έκλεισε δωμάτιο εκείνο το βράδυ στο Sunshine rooms να κάνει πρόβα απρόσκοπτα και να συγκεντρωθεί. Τότε ήταν που διέκρινε μέσα στις πολλές φωνές, τη φωνή της καλύτερης φίλης της και συμμαθήτριάς της στο μουσικό πανεπιστήμιο Νταϊάν Μπιτ, μέλος της ορχήστρας του κρουαζιερόπλοιου Sea Monster που χάθηκε κάτω από άγνωστες συνθήκες. Το βαλς νο2 του Σοστακόβιτς ήταν το αγαπημένο κομμάτι της Νταϊάν.






- Αηδίες ! Μπούρδες ! Κλασική περίπτωση σχιζοφρένειας ! Φώναξε με πρωτοφανή ένταση ο Ντέιβιντ την ώρα που πεταγόταν σαν ελατήριο από τον καναπέ.
- Μα Ντέιβ, μην καταδικάζεις έτσι αμέσως μια γλυκύτατη κυρία, μια ασθενή στο τέλος τέλος. Εμένα πάντως αυτή η εμμονή της με τις φωνές και με το χαμένο κρουαζιερόπλοιο νομίζω ότι μπορεί να μην είναι και εντελώς τυχαίο.
- Όχι, όχι, όχι ! Ανν σε παρακαλώ. Ο φάκελος της εξαφάνισης του πλοίου έχει και επισήμως κλείσει από κάθε άποψη.
Η Ανν που είχε ανακτήσει κατά πολύ την αυτοκυριαρχία της έβλεπε ένα Ντέιβιντ να βηματίζει ασύγχρονα και σπασμωδικά από τη μια άκρη του δωματίου στην άλλη επαναλαμβάνοντας "η υπόθεση έχει κλείσει", "όχι, όχι", "η γυναίκα είναι σχιζοφρενής ολότελα" χτυπώντας τα χέρια του στους μηρούς του.
Ήταν ήδη απίστευτα κουρασμένη και σωματικά και ψυχικά για να δώσει συνέχεια σε αυτή την τόσο παράξενη μέρα. Προτίμησε να κάνει ένα ζεστό ντουζ και να αποσυρθεί στο υπνοδωμάτιο από τις 8. Θα κοιμόταν να συνέλθει. Και θα άφηνε και τον Ντέιβ να συνέλθει από την πραγματικά περίεργη έξαψη που του συνέβη απόψε.

Πέμπτη 7 Αυγούστου 2025

Ο Ανάποδος Κύβος


Στο Palm Beach ήταν ένα τυπικό καλοκαιρινό απόγευμα: Ομπρέλες στην παραλία, παιδιά να φτιάχνουν κάστρα στην άμμο, θαλασσινή αύρα και μυρωδιά αντιηλιακού. O ήχος όμως από τις ρακέτες είχαν αρχίσει να εκνευρίζουν την Σούζαν Μπένετ. 
-Συγνώμη, μπορείτε να παίξετε λίγο πιο πέρα; Ρώτησε το ζευγάρι που έπαιζε ρακέτες κατεβάζοντας τα μεγάλα μαύρα γυαλιά της. Και οι δυο την κοίταξαν  με μισό μάτι και μόλις απομακρύνθηκαν έπιασε το ενεργειακό κρύσταλλο που κρεμόταν από το λαιμό της για να αποβάλλει την αρνητική ενέργεια. 
Η Σούζαν Μπένετ, μια εύπορη μεσοαστή, αποφάσισε στα 62 της να δει διαφορετικά τη ζωή μετά το πρόσφατο διαζύγιο της. Μετακόμισε σε ένα άνετο ρετιρέ στο Metropolitan και άρχισε να ασχολείται με τον διαλογισμό, τους ενεργειακούς κρυστάλλους και τις μαντικές τέχνες. Δεν άφηνε τίποτα να χαλάσει την ενέργεια της, εκτός ίσως από τον μονότονο θόρυβο που έκανε η μπάλα πάνω στις ρακέτες.
Κάθισε αναπαυτικά στην ξαπλώστρα της και συνέχισε να διαβάζει με ενδιαφέρον το βιβλίο της  «Οι Κύβοι της Μοίρας και η ερμηνεία τους». 

“Οι Κύβοι της Μοίρας είναι από τις πιο ισχυρές μαντικές τέχνες διότι έρχονται σε συντονισμό με τις συμπαντικές ενέργειες και την ενέργεια του χρήστη τους. Αποτελούνται από 6 ζάρια όπου σε κάθε πλευρά τους έχουν και ένα σύμβολο. Η ερμηνεία τους αποτελεί ένα σημαντικό κλειδί για την κατανόηση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Γι’ αυτό ακριβώς η ερώτηση που θα κάνει ο ενδιαφερόμενος, θα πρέπει να εκφράζεται με απόλυτη σαφήνεια. 
Κλείστε τα μάτια σας, σφίξετε τους Κύβους της Μοίρας στα χέρια σας και κάντε μια ερώτηση…”

Η Σούζαν έκλεισε τα μάτια της και κάτι ψιθύρισε από μέσα της.

“Ρίξετε τα δυο πρώτα ζάρια που αντιπροσωπεύουν το παρελθόν”

Ρίχνει τα ζάρια και βλέπει τα σύμβολα. 

“Άνισος Κύβος: Συμβολίζει την σύγχυση, την αβεβαιότητα, τα μπερδέματα, τις σκοτούρες. 
Σπαθί του Κύβου: Συμβολίζει την πρόκληση, την δοκιμασία, η στιγμή για δράση”

-Μα φυσικά… μονολόγησε με μια μελαγχολία στο βλέμμα της. Δεν ήταν άλλωστε εύκολο το διαζύγιο. Ρίχνει άλλα δυο ζάρια που αντιπροσωπεύουν το παρόν. Κοιτάει το βιβλίο για την ερμηνεία.


“Kύβος του Φωτός: Λύση, αποκάλυψη, ανακάλυψη. 
 Κύβος της Ευλογίας: Θετική εξέλιξη, προστασία, εύνοια.”


Έριξε ένα πλατύ χαμόγελο. Όλα τα έβρισκαν πια οι Κύβοι της Μοίρας, ήταν στην καλύτερη φάση της ζωής της. Τα δυο τελευταία ζάρια ήταν για το μέλλον. 

“Ανάποδος Κύβος: Συμβολίζει Κρίση, Απώλεια, Αιφνίδιο Τέλος, Θάνατος.”

H Σούζαν άλλαξε χρώμα. Ένα ξαφνικό αεράκι έριξε την ομπρέλα της και με μια απότομη κίνηση ίσα-ίσα πρόλαβε να μην πέσει στο κεφάλι της. Οι Κύβοι της Μοίρας ήταν ξεκάθαροι: Κινδυνεύει η ζωή της. Το καλύτερο που είχε να κάνει είναι να επιστρέψει στο σπίτι της. Μέσα σε λίγη ώρα τα είχε μαζέψει όλα κακήν κακώς και καθώς έτρεχε στην άμμο, έσπασε η παντόφλα που φόραγε και παρ’ολίγον να πέσει με τα μούτρα.  Οι ενέργειες του σύμπαντος είχαν ξεκάθαρα αλλάξει, σίγουρα φταίει αυτό το αντιπαθητικό ζευγάρι με τις ρακέτες. Ευτυχώς που οι Κύβοι της Μοίρας αποκάλυψαν τα πάντα. Γι’ αυτό αποφάσισε πως καλύτερα θα ήταν να μην οδηγήσει, με τις αρνητικές ενέργειες που την περικυκλώνουν σίγουρα θα είχε κάποιο ατύχημα. Θα ήταν καλύτερα να πάει με ταξί και να πει στον γιο της να έρθει να πάρει εκείνος το αμάξι. Στάθηκε στην άκρη του δρόμου και έκανε νόημα στο πρώτο ταξί που ερχόταν. Ο Ταξιτζής που είδε τελευταία στιγμή το σήμα, έκανε ένα απότομο φρενάρισμα και έπεσε πάνω της.
Όταν ξύπνησε η Σούζαν βρισκόταν στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου με το πόδι της ψηλά μέσα σε γύψο.
-Μαμά, είσαι καλά; Είπε ο γιος της φανερά ανήσυχος.
-Ναι… Οι αρνητικές ενέργειες παιδί μου… Οι αρνητικές ενέργειες….

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2025

C-365 - 1o Μέρος

 



-Ελπίζω να μην άργησα καθηγητά! Είπε ο Νέιτ Θόρν μπαίνοντας στο εργαστήριο και αμέσως έβγαλε την σάκα από την πλάτη του και έβαλε την ρόμπα του εργαστηρίου.
-Όχι αγόρι μου, δεν ήρθαν ακόμα… είπε ο Ισαάκ Νιλ κοιτάζοντας κάποια δεδομένα στην οθόνη.
Ο Νέιτ κάθισε στο διπλανό κάθισμα και άρχισε να πληκτρολογεί κάποιο κώδικα.
-Μήπως να συνδέσω ένα UPS στην C-365; Μην κοπεί το ρεύμα την ώρα της επίδειξης!
-Πολύ καλή ιδέα… Αυτές οι διακοπές ρεύματος αυτές τις μέρες… μονολόγησε ο καθηγητής Νιλ.
Εκείνη η μέρα ήταν πολύ σημαντική. Τόσο για τον Νέιτ όσο και για το πανεπιστήμιο του Boxhall. Το Project C-365 ήταν η διδακτορική έρευνα του Νέιτ και την χρηματοδοτούσε η UrbanAnalytics: Μια AI που συλλέγει τα δεδομένα των πολιτών και αναλύει την κίνηση στους δρόμους. Από τότε όμως που την εξαγόρασε η BoxDynamica, το project έγινε κάτι πολύ μεγαλύτερο, με την ανάλογη χρηματοδότηση φυσικά.
Η πόρτα άνοιξε και μπήκε ένας καλοντυμένος άντρας με κουστούμι και πίσω του 3 άλλοι άντρες με φαρδιά άνετα ρούχα και πήγε κατευθείαν προς το μέρος του καθηγητή.
-Λοιπόν κύριοι, τι έχετε να μας δείξετε;
-Κύριε Μπελ, καλωσορίσατε, περάστε! Είπε ο καθηγητής και αφού του έσφιξε το χέρι τον πήγε στο κέντρο του εργαστηρίου. Από εδώ είναι ο Νέιτ Θόρν, ο πιο λαμπρός φοιτητής του πανεπιστημίου!
-Χάρηκα κύριε Μπελ… είπε ο Νέιτ και έδωσε μια τρεμάμενη χειραψία.
-Έχω ακούσει πολλά πράγματα για σένα… Η ιδέα που είχες για την AI ήταν εξαιρετική… Αν κατάφερες να κάνεις τις αλλαγές που σου είπα… -έκανε μια παύση όλο νόημα-…να ξέρεις ότι μόλις τελειώσεις το διδακτορικό, σε θέλω στην BoxDynamica! Δίπλα μου θέλω τους καλύτερους… όπως τα παιδιά εδώ!
-Νομίζω ότι ήρθε η μεγάλη στιγμή! Διέκοψε ο καθηγητής Νιλ. Νέιτ, μας κάνεις την τιμή;
Στάθηκαν όλοι στο κέντρο του εργαστηρίου όπου υπήρχαν ολόγυρα μεγάλες οθόνες. Ο Νέιτ στάθηκε μπροστά στους καλεσμένους και πήρε μια τεράστια βαθιά ανάσα.
-Γνωρίστε όλοι την C-365! Μια ΑΙ που συλλέγει δεδομένα, αναλύει, προβλέπει και παίρνει πρωτοβουλίες μόνη της! Προς το παρόν δεν έχει σύνδεση στο ίντερνετ, για την επίδειξη όλα τα δεδομένα της τα έχουμε δώσει εμείς.
Ο Νέιτ είδε το τεράστιο ενδιαφέρον του Μαξ Μπελ και πήρε θάρρος.
-C-365! Πες μου για την κίνηση στο Boxhall!
- Υπάρχει κίνηση στο Trade Center. Σε λίγο οι πολίτες τελειώνουν την εργασία τους και θα υπάρξει μποτιλιάρισμα: Μεγαλώνω την διάρκεια των πράσινων φαναριών προς Metropolitan και Mountain Hills. Θέλετε να κοιτάξω την πληρότητα στα Μέσα Μεταφοράς;
-Ναι C-365!
-H πληρότητα θα είναι στο 100%. Ειδοποιώ τις εταιρείες ταξί ότι υπάρχει αυξημένη ζήτηση στο Trade Center.
Όσο μιλούσαν, μπορούσαν όλοι να δουν στις μεγάλες οθόνες όσα έλεγε: Τον χάρτη της πόλης, την κίνηση, την πληρότητα, την αλλαγή στα φανάρια και τις κλήσεις στα ταξί.




-C-365 θέλω να μου πεις για τον καιρό. Υπάρχει κίνδυνος για ανεμοστρόβιλο;
-Είναι Ιούλιος, δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος.
-Χρησιμοποίησε τα δεδομένα που έχεις! Είπε ο Νέιτ και κοκκίνησε από την ντροπή.
-Προβλέπεται ανεμοστρόβιλος στο Plain Fields. Θα βρεθεί στο έδαφος στις 15:23:14 ακριβώς. Σας παραθέτω την ακριβή πορεία του. 56 άνθρωποι βρίσκονται σε κίνδυνο, να τους ειδοποιήσω για άμεση εκκένωση;
-Ναι C-365.
Ο Μαξ Μπελ κοιτούσε με πραγματικό ενδιαφέρον όλα όσα έκανε η C-365. Tα μάτια του έλαμπαν από ευχαρίστηση και ο Νέιτ είχε ένα χαμόγελο υπερηφάνειας.
-Πάμε να δούμε και τις αλλαγές που σου ζήτησα; Ρώτησε ο Μαξ Μπελ. Ο Νέιτ κούνησε καταφατικά το κεφάλι του.
-C-365, έχω ονομάσει κάποιον από τους πολίτες με το όνομά μου Νέιτ Θόρν, μπορείς να μου πεις που βρίσκομαι αυτή την στιγμή;
Εκείνη την ώρα οι οθόνες και τα φώτα έσβησαν για μερικά δευτερόλεπτα. Διακοπή ρεύματος.
-Μην ανησυχείτε κύριοι, έχουμε προβλέψει τις διακοπές, έχουμε συνδέσει την C-365 με UPS. Πάμε από την αρχή: C-365, έχω ονομάσει κάποιον από τους πολίτες με το όνομά μου Νέιτ Θόρν, μπορείς να μου πεις που βρίσκομαι αυτή την στιγμή;
Καμία απάντηση. Όλα στις οθόνες φαινόντουσαν σταθερά. Ο Νέιτ άρχισε να αγχώνεται. Κάθισε στον έναν υπολογιστή και άρχισε να πληκτρολογεί. Όλο και πιο αγχωμένα. Οι κινήσεις του γινόταν όλο και πιο σπασμωδικές. Είχε κοκκινήσει ολόκληρος.
-Χάθηκε! Χάθηκε! Είπε ουρλιάζοντας ο Νέιτ.
-Τι εννοείς χάθηκε; Ρώτησε απορημένος ο καθηγητής Νιλ.
-Δεν υπάρχει στον υπολογιστή!
Ο Μαξ Μπελ έκανε μια κίνηση με το χέρι του στους άντρες που είχε μαζί του και πήραν τον έλεγχο σε όλους τους υπολογιστές. Σιωπή. Μονάχα τα πλήκτρα από τους υπολογιστές ακουγόταν.
-Η C-365 βρήκε διέξοδο στο Ίντερνετ. Έχει διαγράψει τον εαυτό της από το σύστημα… Είπε τελικά ο ένας άνδρας.


συνεχίζεται...

Πέμπτη 10 Ιουλίου 2025

Στάση 59


Ο καύσωνας στο Boxhall ήταν τόσο έντονος που οι δρόμοι έμοιαζαν σαν να είναι γεμάτοι νερό. Πρώτη φορά έβλεπε κάτι τέτοιο η Κέλι Νόρθ που πρόσφατα είχε μετακομίσει στο Boxhall. Στο Winterville απ’ όπου καταγόταν, τα καλοκαίρια ήταν τόσο δροσερά που από το απόγευμα και μετά χρειαζόσουν μπουφάν. Φτάνοντας στην Στάση 59 στα όρια του Trade Center και του Downtown, μια άλλη γυναίκα περίμενε ήδη καθισμένη στο παγκάκι. Κάθισε δίπλα της και ήπιε λίγο νερό από το μπουκαλάκι της. Αν και η τράπεζα που δούλευε ήταν μόνο 2 τετράγωνα μακριά από την στάση, το νερό είχε ήδη βράσει. 
-Απίστευτη ζέστη σήμερα… 
-Υποθέτω καινούρια στο Boxhall; Ρώτησε η γυναίκα.
-Ναι… Ξέρετε πότε θα περάσει το λεωφορείο για Metropolitan;
Η γυναίκα έδειξε μια οθόνη πάνω δεξιά που έδειχνε σε πόση ώρα φτάνει κάθε λεωφορείο και την πληρότητα του, προσφορά της BoxDynamica. Η Κέλι έπαιξε λίγο με την ετικέτα στο νερό και χάζεψε λίγο απέναντι. Ένα τεράστιο οικοδομικό τετράγωνο ήταν καλυμμένο με μαύρα πανιά γύρω-γύρω κάλυπτε τις εκσκαφές για τα θεμέλια. Και όμως, 3 μήνες τώρα ποτέ δεν είχε δει να γίνονται εργασίες.
-Ξέρετε τι χτίζεται απέναντι; Ρώτησε η Κέλι την γυναίκα αυθόρμητα. 


-Το οικόπεδο το αγόρασε ένας χρηματιστής, ο Άλαν Τρεντ. Είχε διαφημίσει ότι θα φτιάξει το μεγαλύτερο κτίριο στο Boxhall, ψηλότερο και από το Bird. Ένα νέο σύμβολο της πόλης. 
-Μα δεν έχω δει να γίνονται εργασίες…
-Ναι, έχει σταματήσει η κατασκευή του, διέκοψε η γυναίκα πριν καν ολοκληρώσει την φράση η Κέλι.
-Δεν υπήρχαν τα χρήματα; 
-Κάθε άλλο, ο Άλαν Τρεντ είναι ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος του Boxhall μετά τον Μαξ Μπελ. 
-Τότε; Ρώτησε πάλι η Κέλι γεμάτη περιέργεια.
Η γυναίκα κοίταξε διερευνητικά γύρω της αν έρχονται άλλοι άνθρωποι. Ήρθε πιο κοντά στην Κέλι και κοίταξε τον πίνακα με τα δρομολόγια λες και κάποιος την έβλεπε ή την άκουγε.
-Έμεινε στα θεμέλια, είπε με ψιθυριστή φωνή η γυναίκα. Άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα στους εργάτες, εργαλεία χανόταν, πράγματα άλλαζαν θέση, μηχανήματα έσβηναν, αλλά δεν έδωσαν σημασία. Μόλις άρχισαν όμως οι περίεργοι θάνατοι, κανείς δεν δέχεται να το συνεχίσει. Λένε ότι βρήκαν την είσοδο σε κάποιες υπόγειες στοές που οδηγούν στην Αδελφότητα του Τετραγωνισμένου Κύκλου.
-Την Αδελφότητα του ποιανού;
-Σσσσσσσς….. είπε τρομοκρατημένη η γυναίκα. Ξέρετε κάτι; Νομίζω ότι θα περπατήσω. 
-Μέσα σε αυτή την ζέστη; Ρώτησε απορημένη αλλά ήδη η γυναίκα έτρεχε στον δρόμο να φύγει. 
Μπαίνοντας στο σπίτι η Κέλι το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να ανάψει τον κλιματισμό. Άνοιξε το ψυγείο, πήρε ένα παγωμένο μπουκάλι και κάθισε μπροστά στον υπολογιστή. Άνοιξε το Boxsearch, την καλύτερη μηχανή αναζήτησης της BoxDynamica και πληκτρολόγησε “Αδελφότητα του Τετραγωνισμένου Κύκλου”. Μόλις πάτησε το enter, το ρεύμα κόπηκε.

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2025

Έκτακτη Ανάγκη

Οι σειρήνες ηχούσαν σε ολόκληρο το Plain Fields και ο Ρέι Κάλαχαν μπήκε βιαστικά στο καταφύγιο της φάρμας του. Κάθισε σε κάτι ξύλινα κουτιά και άνοιξε το ραδιοφωνάκι με μπαταρίες που είχε εκεί. «Οι πολίτες να πάνε στα καταφύγια….» έλεγε ο εκφωνητής και αφού κοίταξε αν έχει ασφαλίσει καλά η πόρτα, κάθισε σε ένα μεγάλο ξύλινο κιβώτιο. Άρχισε να κουνάει νευρικά το πόδι του. Θα έπρεπε να έχει συνηθίσει. Οι ανεμοστρόβιλοι δεν ήταν άγνωστοι στην περιοχή Plain Fields: Οι επίπεδες αγροτικές περιοχές, τα κρύα ρεύματα του αέρα από τα βουνά Snowcall και οι θερμές υγρές αέριες μάζες από τον ωκεανό του River Bay, ήταν ο τέλειος τόπος για να δημιουργηθούν. Ειδικά τώρα τον Μάιο και Ιούνιο. Όσοι ζούσαν στην περιοχή, είχαν πλέον συνηθίσει στις προειδοποιήσεις και στις σειρήνες, αφού συνήθως δεν ήταν κάτι σοβαρό. Εκείνος όμως ανησυχούσε για την φάρμα του. Παρά τα 30 χρόνια του, είχε φτιάξει κάθε γωνιά με τα ίδια του τα χέρια. Τι θα γινόταν αν ο ανεμοστρόβιλος χτυπούσε το στάβλο με τα ζώα του; Τι θα γινόταν με τα σπαρτά του; Και ακόμα χειρότερα, τι θα γινόταν αν έπαιρνε τον  ίδιο; 
Έξω μπορούσε να ακούσει τον αέρα να σφυρίζει και οι μεγάλες στάλες βροχής να χτυπάνε την πόρτα. Όταν ήχησαν οι προειδοποιήσεις για πρώτη φορά, βρισκόταν στο μπαρ «Το χρυσό στάχυ» με κάποιους φίλους που είχαν συνηθίσει το καιρικό φαινόμενο. «Που πας; Μην είσαι δειλός ρε, δεν θα πεθάνεις» του έλεγαν. Όμως έφυγε χωρίς να απαντήσει. 
«Είναι επιβεβαιωμένο, έχουμε ανεμοστρόβιλο στο Plain Fields κατηγορίας 3 με πάνω από 230 χιλιόμετρα την ώρα» ακούστηκε από το ραδιοφωνάκι.
Όταν ήταν στο σχολείο, το ίδιο πράγμα του έλεγαν και οι νταήδες όταν τον χτυπούσαν: ότι είναι δειλός για να παλέψει μαζί τους. Κι’ έτσι το καχεκτικό λεπτό σώμα του ήταν συχνά γεμάτο με σημάδια που, πριν ακόμα φύγουν, άλλα έπαιρναν την θέση τους. Μισούσε να πηγαίνει στο σχολείο οπότε οι βαθμοί του ήταν πάντα κάτω από την βάση. Ήταν ντροπή για τους γονείς του, δυο ευυπόληπτοι καθηγητές στην μεσοαστική κοινωνία του Metropolitan, να έχουν γιο έναν τόσο κακό μαθητή. Όταν αποφάσισε να φύγει από το Metropolitan και να φτιάξει την δική του φάρμα, οι γονείς του είπαν πως θέλει να ξεφύγει από τα προβλήματα της πόλης, πως είναι δειλός.
Ο θόρυβος έξω ήταν εκκωφαντικός , η γη κάτω από τα πόδια του έτρεμε, η πόρτα χτυπούσε με μανία. Με το σώμα του κράτησε αντίσταση στην πόρτα. Μπορούσε να ακούσει αντικείμενα να χτυπάνε στο καταφύγιο του. Ένιωσε ένα βύθισμα στην κοιλιά, σαν να πέφτει από roller coaster. Η ανάσα του έγινε βαριά. Η καρδιά του χτυπούσε μανιασμένα. Αυτό ήταν. Εδώ είναι το τέλος του. Όχι, δεν θα πεθάνει έτσι. Δεν θα πεθάνει δειλός. Ανοίγει την πόρτα. Βγαίνει έξω. Και ξαφνικά απόλυτη σιωπή. Ο άνεμος σταμάτησε. Κοίταξε ψηλά. Ένα παράθυρο στον γαλάζιο ουρανό και γύρω του ένα τείχος από την καταιγίδα. Ήταν στο μάτι του κυκλώνα. Γαλήνη. «Δεν είμαι δειλός» σκέφτηκε. Ο Ρέι τινάχτηκε στον αέρα.

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

Kεφάλαιο 1.1

Ξημερώματα στο Boxhall. Όλα τα φώτα  στους δρόμους και στις πινακίδες ήταν ακόμα αναμμένα, όμως και αυτά θα έσβηναν σε λίγη ώρα. Ο Πίτερ μέσα στο αυτοκίνητο, περίμενε μπροστά στο κόκκινο φανάρι και άλλαζε αδιάφορα τους σταθμούς στο ραδιόφωνο. Ήθελε κάτι πραγματικά χαλαρωτικό. Ήταν μέσα στην φρενίτιδα του Flashway και ήθελε πραγματικά να ηρεμήσει. Ήθελε πραγματικά να φτάσει στο σπίτι του και να ξαπλώσει με ηρεμία, να αδειάσει το κεφάλι του. Ήξερε όμως παρ’ όλα αυτά ότι στο σπίτι του, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από το Flashway. Η γυναίκα του θα τον περίμενε εκεί, και δεν είχε καμία όρεξη να ακούει πάλι τις φωνές της, τις ζήλιες της και τις υστερίες της. Το κινητό του χτυπάει και το σηκώνει αμέσως.
-Ναι; Ναι, φυσικά και τις έχω… Η γνωστή τιμή… είπε και το έκλεισε, ρίχνοντας όμως μια ματιά στην Πλατεία του Κύβου καθώς περνούσε από εκεί με το αμάξι. «Δεν ξέρεις ποτέ…» σκέφτηκε.





Απογοητεύτηκε, έβαλε το τραγούδι που έπαιζε στο ραδιόφωνο στο τέρμα και γύρισε στις σκέψεις του. Ο Πίτερ και η Ελέν ήταν κάποτε το τέλειο ζευγάρι. Αν και οι δυο μεγάλωσαν στο Garden σε παράλληλους δρόμους, εκείνοι γνωρίστηκαν στο Πανεπιστήμιο. Ήταν ένας θυελλώδης έρωτας και όλοι ζήλευαν με το πόσο ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον. Πήγαιναν κάθε τόσο ξαφνικές εκδρομές στο Winterville για να περάσουν ρομαντικά μερικές μέρες χωρίς να το ξέρει κανείς, αφήνοντας τους πάντες να τους ψάχνουν στα τηλέφωνα σαν τρελοί. Τελειώνοντας το Πανεπιστήμιο αποφάσισαν ότι θέλουν να παντρευτούνε. Κανείς δεν σοκαρίστηκε από την είδηση. Άλλωστε ήταν το τέλειο ζευγάρι. Χρήματα όμως δεν υπήρχαν και δουλειά στο αντικείμενο τους δεν μπορούσαν να βρουν. Δεν το έβαλαν όμως κάτω. Η Ελέν δούλευε σαν σερβιτόρα στο New Town, ο Πίτερ δούλευε σε ένα ξενοδοχείο, και ενοικίασαν μια τρύπα στο Garden. Παρ’ όλες τις δυσκολίες παρέμειναν το τέλειο ζευγάρι που όλοι ζήλευαν. Και πάντα ονειρευόντουσαν να έχουν την τέλεια ζωή όμως η πραγματικότητα τσάκιζε τα όνειρα τους. Μια μέρα ένας φίλος του Πίτερ του πρότεινε να του μάθει τα μυστικά να γίνει παπαράτσι. Θα του μάθαινε αυτός τα κατατόπια του Flashway και που να πουλάει τις φωτογραφίες του. Ο Πίτερ δέχτηκε, έτσι και αλλιώς μια φωτογραφία του θα μπορούσε να αξίζει όσο μισθό παίρνει και στο ξενοδοχείο. Δεν πέρασε πολύς καιρός όταν με το φακό του αποθανάτισε την διάσημη τραγουδίστρια Τατιάνα Μος να φιλιέται στον δρόμο με έναν άγνωστο που φυσικά δεν ήταν η επίσημη σχέση της. Έγινε πανικός. Η φωτογραφία πουλήθηκε σαν χρυσός, ο Πίτερ επιτέλους κατάφερε να αγοράσει ένα διαμέρισμα στο Metropolitan και τα χρήματα για να γίνει ο γάμος όπως ακριβώς ονειρευόντουσαν. Και πράγματι, έγινε ένας τέλειος γάμος για το τέλειο ζευγάρι. Μετά τον γάμο όμως ήρθαν όλα τα προβλήματα και ανακάλυψε πως δεν υπάρχει το «τέλειο ζευγάρι».
Ο Πίτερ έσβησε το αυτοκίνητο, τράβηξε το χειρόφρενο και έμεινε λίγο στο σκοτάδι. Κοίταξε το διαμέρισμα του και πήρε μια βαθιά ανάσα. Ήθελε όσο τίποτα άλλο την γαλήνη, αλλά ήξερε ότι μπαίνοντας στο σπίτι δεν θα την έβρισκε. Κατέβηκε αργά, ανέβηκε την σκάλα, βάζει το κλειδί στην πόρτα και ανοίγει. Πίσω από την πόρτα περίμενε εκείνη.
-Πάλι με αυτή την πουτάνα ήσουν; Ρωτάει μα ο Πίτερ την αγνόησε. Έβγαλε την φωτογραφική μηχανή του και μπήκε στο δωμάτιο που χρησιμοποιούσε σαν γραφείο του, γεμάτο φωτογραφίες της. Η Ελέν τον ακολούθησε φωνάζοντας. Δεν μπορούσε να ακούσει τι λέει, άλλωστε είχε μάθει μετά από τόσο καιρό να αγνοεί τις φωνές της. Το μόνο που κατάλαβε ήταν ότι η Ελέν έσκισε μια φωτογραφία της Τατιάνας Μος από τον τοίχο και την έβριζε. Ο Πίτερ πήγε στην κρεβατοκάμαρα, γδύθηκε, ξάπλωσε στο κρεβάτι και προσποιήθηκε ότι κοιμήθηκε καθώς η Ελέν συνέχιζε να φωνάζει από πάνω του τα δικά της.


Συνεχίζεται...

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

Καλωσορίσατε στο Boxhall!



Καλωσορίσατε στο Boxhall. Τι παράξενη αυτή η μεγαλούπολη! Χτισμένη στις δυο όχθες του ποταμού Riverstone, εκτείνεται από βόρεια στα βουνά Snowcall έως νότια στις εκβολές του ποταμού, στον ωκεανό του River Bay, σε αυτήν την τεράστια κοιλάδα που ονομάζουν Paradise Plane. Στους εκατομμύρια κατοίκους προστίθενται και εκατομμύρια τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο γιατί εδώ μπορούν να δουν τα πάντα! Γιατί όπως λένε «Το Boxhall  είναι ολόκληρος ο κόσμος σε ένα κουτί», και πράγματι είναι!

Στο κέντρο ακριβώς βρίσκεται η καρδιά της πόλης, το Downtown, με τεράστιους γοτθικούς ναούς, τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα, πάρκα, μουσεία, πανεπιστήμια, κτίρια-κοσμήματα από διάσημους αρχιτέκτονες, αγάλματα από διάσημους γλύπτες και φυσικά το σύμβολο της πόλης: Ένας τεράστιος Κύβος που κινείται τυχαία κάθε μια ώρα. Λένε ότι όποιος βρεθεί εκεί την στιγμή που λύνεται ο κύβος, θα είναι τυχερός για την υπόλοιπη ζωή του, κάτι τέτοιο όμως φυσικά ποτέ δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα. Οι βόλτες στις γέφυρες, η βαρκάδα στο ποτάμι, χαρίζουν μια διαφορετική ατμόσφαιρα που σε κάνει να ξεχνάς πως βρίσκεσαι στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του πλανήτη.



Δυτικά του Riverstone και νότια του Downtown, βρίσκεται το New Town. Κάποτε περιοχή μεταναστών, κάθε γειτονιά του έχει αρώματα και χρώματα από διαφορετική χώρα του κόσμου. Αυτή λοιπόν η συνύπαρξη των διαφορετικών κουλτουρών, συνοδεύτηκε και από ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Σύντομα, διάφοροι άνθρωποι του πνεύματος άρχισαν να συναντιόνται στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα η ελευθερία αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από τους πιο εκκεντρικούς και διάσημους σχεδιαστές μόδας. Σήμερα οι πιο μεγάλοι οίκοι μόδας βρίσκονται εκεί, και στους δρόμους της θα δεις ποιητές και συγγραφείς να πίνουν καφέ με γυναίκες που φοράνε ότι πιο couture και extravagance μπορείς να φανταστείς. 

Βόρεια του New Town και δυτικά από το Downtown, είναι η περιοχή του Trade Center. Το όνομα του υποδηλώνει και τον χαρακτήρα της περιοχής: Όλες οι τεράστιες επιχειρήσεις του πλανήτη βρίσκονται σε αυτούς τους θεόρατους ουρανοξύστες, το χρηματιστήριο και οι τράπεζες, είναι ο τόπος έλξης κάθε επιχειρηματία αλλά και για όσους αναζητούν επαγγελματικές ευκαιρίες. Εκεί βρίσκονται και όλα τα διοικητικά κτίρια, όπως το Δημαρχείο, και όπως είναι φυσικό, οι διαμαρτυρίες στο Trade Center είναι ένα συχνό φαινόμενο πια που ταράζει την απόλυτη τάξη και ομοιομορφία στο πιο συντηρητικό σημείο του Boxhall.

Δυτικά του New Town βρίσκεται το Flashway, το πιο φωτισμένο σημείο του Boxhall και το πιο διάσημο μέρος του πλανήτη. Το αγαπημένο σημείο όλων των celebrities και stars του κόσμου, όταν η νύχτα πέφτει επικρατεί πραγματική φρενίτιδα. Δίπλα σου μπορεί να τρώει ένας διάσημος ηθοποιός ή μια διάσημη τραγουδίστρια, θαυμαστές φωνάζουν στα αγαπημένα τους είδωλα και τα φλας των paparazzi αναβοσβήνουν συνέχεια. Σε αυτούς τους δρόμους ανεβαίνει το fame status και γεμίζουν οι σελίδες των tabloids με έρωτες, πάθη, μίση, παρεξηγήσεις όλων των διάσημων του πλανήτη.

Δυτικά του Trade Center και βόρεια του Flashway συναντάμε το Westside. Όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί εδρεύουν σε αυτή την περιοχή, καθώς και όλα τα κινηματογραφικά στούντιο που φτιάχνουν τις πιο εντυπωσιακές ταινίες του κόσμου. Αν πάρεις κάποιο λεωφορείο για να κάνεις tour μέσα στα studios, σίγουρα θα πετύχεις γυρίσματα ταινίας, ηθοποιούς, σκηνοθέτες και παρουσιαστές της τηλεόρασης.

Ακόμα πιο βόρεια, στους πρόποδες σχεδόν των βουνών Snowcall, βρίσκονται όλες οι επαύλεις όλων αυτών των διάσημων ανθρώπων. Στο Mountain Hills θα δεις οχυρωμένα τεράστια σπίτια με πισίνες, paparazzi να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν τα τεράστια τείχη τους, ανθρώπους προσωπικής φρουράς να κυνηγάνε τους paparazzi και τουρίστες με χάρτη για τα σπίτια των διάσημων να χαζεύουν όλο αυτό το κυνηγητό.

Νοτιοδυτικά υπήρχε κάποτε μια λίμνη στην περιοχή. Όταν αποξηράθηκε, μεταμορφώθηκε το Soft Lake σε μια τεράστια περιοχή διασκέδασης. Στην βόρεια μεριά βρίσκονται όλα τα καζίνο της πόλης, με ανθρώπους που πάνε να κάνουν την τύχη τους στο Poker ή στα φρουτάκια. Η Νότια μεριά είναι πιο φιλική για τα παιδιά: Τσίρκο, θεματικά πάρκα, λούνα παρκ, οτιδήποτε ενθουσιάζει και κεντρίζει την φαντασία μικρών και μεγάλων, βρίσκεται ακριβώς εδώ.

Ακόμα πιο νότια, στην παράκτια ζώνη του River Bay και δυτικά του ποταμιού, είναι η περιοχή του San Marine, η πρώτη εικόνα που έχει ένας ξένος επισκέπτης για το Boxhall. Τόσο το λιμάνι που αράζουν τα κρουαζιερόπλοια, όσο και το αεροδρόμιο βρίσκονται ακριβώς εδώ, δίπλα στα μεγαλύτερα clubs της πόλης, το στάδιο, και τις αρένες που γίνονται οι πιο μεγάλες συναυλίες. Σε ακριβώς αυτές τις αρένες γίνονται και σχεδόν όλες οι απονομές βραβείων, μουσικές ή κινηματογραφικές, και στρώνονται τα κόκκινα χαλιά.

Στην ανατολική μεριά του ποταμιού, τίποτα δεν θυμίζει την δυτική πλευρά. Μοιάζει σχεδόν σαν το Riverstone να χωρίζει δυο διαφορετικούς κόσμους.
Στην ανατολική παράκτια ζώνη βρίσκονται κυρίως ξενοδοχειακές μονάδες. Το Palm Beach προσφέρει ηρεμία στους επισκέπτες που σίγουρα έχουν ανάγκη από την φρενίτιδα που επικρατεί στην δυτική πλευρά. Ακόμα και οι κάτοικοι του Boxhall έρχονται να βρουν λίγη γαλήνη και να δροσιστούν στα νερά του River Bay. Οι νεαρότεροι σε ηλικία επιδίδονται σε διάφορα θαλάσσια σπορ, όπως surfing και άλλα.

Λίγο πιο βόρεια, στην περιοχή Metropolitan, είναι ο τόπος κατοικίας της μεσαίας τάξης σε αυτή την πόλη. Μια τυπική γειτονιά, είναι γεμάτη με πολυκατοικίες, διάσπαρτους μικρούς ουρανοξύστες και μικρά μαγαζάκια εδώ και εκεί. Μερικά πρωινά που λείπουν οι περισσότεροι στην δουλειά, μοιάζει σχεδόν με εγκαταλελειμμένη πόλη.

Σχεδόν εγκαταλελειμμένη, γιατί την πραγματική εγκατάλειψη την νιώθουν όσοι διαμένουν ακόμα λίγο πιο βόρεια, στην περιοχή Garden. Υποβαθμισμένη, με παλαιά κτίρια, εδώ μένει η μικρή τάξη του Boxhall και όλοι οι άστεγοι που προσπαθούν να κοιμηθούν στα σοκάκια της. Η περιοχή με την μεγαλύτερη εγκληματικότητα, κυρίως λόγω συμμοριών και μαφίας, όταν πέφτει η νύχτα μεταμορφώνεται σε επικίνδυνο μέρος. Το γεμάτο συγκρότημα φυλακών (που περιλαμβάνει και υψίστης ασφαλείας) και το περίφημο ανατριχιαστικό ψυχιατρικό άσυλο, θυμίζουν πόσο σκοτεινό και σκληρό είναι αυτό το πρόσωπο του Boxhall.

Στο Plain Fields, λίγο ακόμα πιο βόρεια, είναι η περιοχή όπου τα αγροκτήματα ανθίζουν. Τόσο η καλλιέργεια φρούτων και λαχανικών όσο και η κτηνοτροφία είναι οι βασικές ασχολίες, και τα πουλάνε έπειτα στην βιομηχανική ζώνη λίγο πιο δυτικά. Το μόνο που διακόπτει τις μεγάλες καλλιεργητικές εκτάσεις και αγροικίες είναι ένα στρατόπεδο στα βορειοανατολικά του Plain Fields. Μπορεί να φαίνονται όλα ήρεμα αλλά δεν είναι. Κάποια αγρογλυφικά  σε κάποια χωράφια, καθώς και μια περιοχή στο βουνό βόρεια του Plain Fields και κοντά στο στρατόπεδο, γνωστή ως περιοχή Χ, συγκεντρώνει τους απανταχού λάτρεις του μεταφυσικού. Πολλές ιστορίες ακούγονται για εκείνη την περιοχή, κάποιοι τις πιστεύουν, κάποιοι άλλοι όχι, σίγουρα όμως οι περισσότεροι την αποφεύγουν.

Αν πάρεις τον δρόμο προς την κορυφή των βουνών Snowcall θα συναντήσεις μια κωμόπολη που είναι πάντα γεμάτη χιόνι, το Winterville. Αν και επίσημα δεν ανήκει στο Boxhall, η ανεπίσημη απάντηση των κατοίκων της είναι διαφορετική. Με τα πετρόχτιστα σπίτια και σαλέ, και μερικές χιονοδρομικές πίστες, είναι ο απόλυτος προορισμός για εκείνους που προτιμάνε τα ζεστά ροφήματα, το κρύο, τα χειμερινά σπορ και την ζεστή καρδιά των κατοίκων του Winterville.

Με τόσα διαφορετικά πρόσωπα λοιπόν που έχει το Boxhall, έχουν δίκιο όσοι λένε πως «είναι ολόκληρος ο κόσμος σε ένα κουτί». Και πόσα άλλα μπορείτε να ανακαλύψετε περπατώντας στους δρόμους του! Το μόνο που χρειάζεστε για να το κάνετε είναι καλή διάθεση και ένας χάρτης. Τον χάρτη θα σας τον κάνουμε δώρο εμείς, την καλή διάθεση όμως πρέπει να την έχετε εσείς! Σας καλωσορίζουμε λοιπόν στην πιο συναρπαστική πόλη του κόσμου, το Boxhall!

Καλή σας διαμονή!