Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελίζα Ντιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελίζα Ντιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2025

Γκρίζος ουρανός


Κατέβασε την εφημερίδα The Boxhaller και ήπιε λίγο από τον καφέ του. Κοίταξε από το παράθυρο του καφέ Χρυσάνθεμο που οι πρώτες στάλες βροχής έκαναν την εμφάνιση τους. Οι περαστικοί αρχικά κοίταζαν ψηλά να βεβαιωθούν αν βρέχει και έπειτα έτρεχαν να καλυφθούν.


 Χαμογέλασε με την εικόνα. Σηκώθηκε ίσιωσε το παντελόνι γνήσιο Τζίτζι Ντε Φέρο και πήγε κατευθείαν στο μπαρ να πληρώσει. Έβγαλε από την τσέπη του ένα χαρτονόμισμα, το πέταξε μπροστά στη κοπέλα και έκανε να φύγει.
-Τα ρέστα σας…. Του είπε εκείνη αλλά της έκανε ένα νόημα ότι είναι εντάξει. Μα είναι πάρα πολλά…! Επέμενε η κοπέλα έκπληκτη μα εκείνος δεν έδωσε σημασία. Βγήκε έξω και πήρε μια βαθιά ανάσα. Ακόμα και με τόσο πολλά κτίρια τριγύρω, μπορούσε ακόμα να φτάσει στη  μύτη του η μυρωδιά της βροχής. Λάτρευε αυτή την μυρωδιά. Του έφερνε τόσες πολλές αναμνήσεις. Καθώς δυνάμωνε η βροχή, έβαλε τα χέρια στις τσέπες του και άρχισε να περπατά. Κοίταξε ψηλά τον γκρίζο ουρανό και θυμήθηκε την γειτονιά του Garden που μεγάλωσε: Τα κτίρια δεν είχαν σοβαδιστεί και οι γκρίζοι τσιμεντόλιθοι έπαιρναν χρώμα μονάχα όταν υπήρχαν σχοινιά με απλωμένα ρούχα, χρώματα ξεθωριασμένα από την πολλή χρήση. Όταν βράδιαζε, ο δρόμος γέμιζε με αστέγους και διάφορους dealer, οπότε όλη η οικογένεια κλεινόταν από νωρίς στο σπίτι. 
Σταμάτησε μπροστά από το Πανεπιστήμιο. Το νερό της βροχής έσταζε από τα μαλλιά του στα μάτια του μα δεν έκανε καμιά κίνηση να το τινάξει. Όταν κατάφερε να πάρει υποτροφία για να σπουδάσει στο Χημικό, ήταν ένα μικρό θαύμα. Σε τέτοιες συνθήκες που ζούσαν, θα ήταν ο πρώτος της οικογένειας που θα είχε την ευκαιρία να σπουδάσει, να γίνει κάτι σημαντικό. Εκεί την είχε γνωρίσει, σε κάποια τάξη. Μόλις την είδε να μπαίνει μέσα, έμεινε άναυδος από την ομορφιά της. Με τα μακριά μαύρα μαλλιά της και τα γκρίζα μάτια της, κάθε κίνηση της έμοιαζε αέρινη. Τον πλησίασε και τον ρώτησε αν θα μπορούσε να κάτσει δίπλα του. Δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη εκείνη την στιγμή, απλώς κούνησε καταφατικά το κεφάλι. Με λένε Ελίζα, του είπε. Και κάπως έτσι ξεκίνησε ο πρώτος έρωτας. Μαζί ζήσανε τα πρώτα φιλιά, τους πρώτους περιπάτους πιασμένοι χέρι-χέρι, το άγχος για την πρώτη φορά στο κρεβάτι, τα αναμαλλιασμένα πρωινά και τα πρώτα Σ’ αγαπώ. Δεν μπορούσε να πιστέψει πόσο τυχερός ήταν. Kάπου στο τρίτο έτος αποφάσισε η Ελίζα να δοκιμάσει την τύχη της σαν μοντέλο. Αρχίσαν να γνωρίζουν ανθρώπους της μόδας, να κάνουν παρέα μαζί τους, να βγαίνουν στο Flashway. Εκείνη άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά σε φήμη και εκείνος να δουλεύει σε περιοδικό μόδας. Τα χρήματα έγιναν άφθονα αλλά δεν υπήρχε πια χρόνος για το πανεπιστήμιο. Το εγκατέλειψαν. Άλλωστε τα είχαν όλα.
Κάθισε σε ένα παγκάκι με θέα τον ποταμό Riverstone που διαπερνούσε το Boxhall. Κοίταξε τις στάλες της βροχής που χτυπούσαν το νερό. Τα ρούχα του πια είχαν βραχεί τόσο που κολλούσαν στο σώμα του. Η Ελίζα από την πίεση άρχισε να έχει κρίσεις πανικού. Τα βράδια μετά βίας κοιμόταν. Ένιωθε μόνιμα εξαντλημένη. Τον παρακαλούσε να την βοηθήσει κάπως και έκλαιγε. Δεν μπορούσε να την βλέπει έτσι. Αποφάσισε να το κάνει χρησιμοποιώντας τις σπουδές του. Στην αρχή όλα πήγαιναν υπέροχα. Η Ελίζα είχε αρχίσει πάλι να βρίσκει την αυτοπεποίθηση της. Άρχισαν πάλι να βγαίνουν, να ξαναβρίσκουν την ζωή τους. Μέχρι που ένα απόγευμα, η Ελίζα Ντιν έπεσε νεκρή κατά την διάρκεια μιας επίδειξης. 
Είχε δημιουργήσει το Gloire D’ Or. Και η πρώτη του αγάπη ήταν το πρώτο θύμα του.

Πέμπτη 3 Ιουλίου 2025

Ημίφως




Ο επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν μπήκε στην αίθουσα της ανάκρισης και έκλεισε την βαριά πόρτα πίσω του. Υπήρχε μονάχα ένα τραπέζι με μια λάμπα πάνω και δυο καρέκλες, στην μια καθόταν ένας άντρας με χειροπέδες. Ο Βίκτορ επέλεξε να καθίσει πάνω στο τραπέζι και έβαλε τα χέρια του μέσα στις τσέπες του. Παρατήρησε τον άντρα. Μεσαίου αναστήματος, με κοντά γκρι μαλλιά, ξυρισμένος. Παρόλο που το φως χτυπούσε άτσαλα πάνω στο δέρμα του, δεν έδειχνε να έχει σημάδια. Αντιθέτως, φαινόταν άνθρωπος που προσέχει ιδιαίτερα την εξωτερική του εμφάνιση. Άλλωστε φορούσε και κουστούμι. Ενδιαφέρον. Τον κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια. Στο δωμάτιο είχε ζέστη και υγρασία. Ο ήχος από το δείκτη του ρολογιού χτυπούσε πιο αργά απ’ ότι συνήθως. Ή τουλάχιστον έτσι του φάνηκε. 

-Λοιπόν; Ρώτησε ο Βίκτορ σπάζοντας την σιωπή. Ο άντρας δεν απάντησε. Ούτε καν κουνήθηκε. Ο Βίκτορ σηκώθηκε από το τραπέζι και άρχισε να κάνει αργά βήματα γύρω από τον άντρα.

-Ραφαέλ Κρέστ, ιδιοκτήτης του «Le Lac Noir» στο Soft Lake, μικρό και διακριτικό καζίνο, με ιδιωτικά δωμάτια και εξόδους VIP. Μια τέλεια βιτρίνα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος από τις δολοφονίες… είπε ο Βίκτορ και ακούμπησε τους αγκώνες του πάνω στο τραπέζι σκύβοντας μπροστά στο πρόσωπο του Ραφαέλ. 

-Βρωμάει η ανάσα σου… είπε εκείνος κάνοντας λίγο πίσω το κεφάλι του. Με συγκινεί που με γνωρίζεις, βγάλε μου όμως τώρα τις χειροπέδες γιατί έχουμε και δουλειές. 

-Έχουμε αποδείξεις ότι πήγες να δολοφονήσεις τον Αlan Trent… Υπάρχει υλικό από κάμερες που φαίνεσαι ολοκάθαρα… είπε ο Βίκτορ και έβγαλε τσιγάρο από την τσέπη του, το άναψε και το έβαλε στο στόμα του. Ο Ραφαέλ χαμογέλασε.

-Δεν έχετε απολύτως τίποτα… τώρα αν θέλεις… είπε και σήκωσε λίγο τα χέρια του με τις χειροπέδες.


-Αν δεν μου πεις ποιος σε έβαλε να τον σκοτώσεις, εδώ μέσα θα σαπίσεις ρε καριόλη…. Ο Βίκτορ χτύπησε με δύναμη το χέρι πάνω στο τραπέζι. Ο Ραφαέλ ήταν ατάραχος.

-Άκου να σου πω…Εντός ολίγου θα είμαι ελεύθερος και…. την πρόταση του διέκοψε η πόρτα που χτύπησε. Μπήκε μέσα ένας αστυνομικός. 

-Έχουμε εντολή να τον αφήσουμε ελεύθερο… Δεν υπάρχουν στοιχεία…  Έβγαλε τις χειροπέδες από τον Ραφαέλ.

-Πάνω στην ώρα… είπε εκείνος τρίβοντας τους καρπούς του εκεί που ήταν οι χειροπέδες.

-Ναι αλλά τα στοιχεία από τις κάμερες ασφαλείας; Ρώτησε ο Βίκτορ μπερδεμένος.

-Δεν υπάρχουν στοιχεία… απάντησε ο αστυνομικός.

-Ποιος έδωσε την εντολή; Επέμεινε ο Βίκτορ.

-Επιθεωρητά Ντιν οι εντολές είναι να αφήσουμε την υπόθεση…

Ένα χαμόγελο φάνηκε στο πρόσωπο του Ραφαέλ.

-Για μια στιγμή… Επιθεωρητής Ντιν; Εσύ δεν ήσουν που η κόρη σου πέθανε  από το “Gloire d’or” και σου απαγορέψαν να ασχοληθείς με την υπόθεση; Φαίνεται πως όλες οι υποθέσεις που πας να αναλάβεις πέφτουν στο κενό… 

Ο Βίκτορ πήγε να του δώσει μια μπουνιά στο πρόσωπο και ο αστυνομικός μετά βίας προσπαθούσε να τον σταματήσει. Με τις φωνές ήρθαν και άλλοι να τον συγκρατήσουν. 

-Καληνύχτα επιθεωρητά Ντιν… είπε ειρωνικά ο Ραφαέλ και έφυγε. 

Μισή ώρα αργότερα ο Βίκτορ έκατσε στο γραφείο του. Το χέρι του ακόμα έτρεμε. Άνοιξε τον υπολογιστή του για να δει τα βίντεο από τις κάμερες παρακολούθησης. Τα αρχεία είχαν χαθεί, κάποιος τα είχε διαγράψει από το σύστημα. Με μια κίνηση πέταξε την οθόνη του υπολογιστή στον τοίχο.