Το αυτοκίνητο σταμάτησε μπροστά στην πύλη της έπαυλης της Τατιάνας Μος. Δυο άντρες με μαύρο κουστούμι, μαύρα γυαλιά και όπλο στη ζώνη τους κατευθύνθηκαν προς αυτό και έκαναν νόημα να ανοίξει το παράθυρο.
-Έχετε κάποιο ραντεβού; Ρώτησε ο ένας από τους δύο άντρες.
-Όχι… Αλλά σίγουρα θα με περιμένει… πείτε της, Πίτερ Χέιλ…
Ο δεύτερος άντρας απομακρύνεται λίγο, πιάνει τον ασύρματο, γυρίζει πλάτη και κάτι λέει ψιθυριστά. Λίγο μετά επιστρέφει.
-Μπορείτε να περάσετε κύριε Χέιλ…
Οι μεγάλες πόρτες ανοίγουν και ο Πίτερ πέρασε μέσα. Ένας άλλος άντρας του κάνει σήμα που να παρκάρει και συνεχίζει να κάνει την περίμετρο της έπαυλης. Ο Πίτερ κατεβαίνει κάτω και δυο άντρες τον σταματάνε στην είσοδο.
-Αν έχετε όπλο, καλύτερα να το παραδώσετε σε εμάς…
-Δεν έχω όπλο…
-Σας πειράζει να κάνουμε έναν έλεγχο;
Ο Πίτερ έκανε νόημα να προχωρήσουν στον έλεγχο και αφού τον έψαξαν, τον άφησαν να χτυπήσει το κουδούνι.
Η πόρτα άνοιξε και μια υπηρέτρια τον οδήγησε στο σαλόνι όπου τον περίμενε η Τατιάνα Μος.
-Πίτερ! Τι ευχάριστη έκπληξη! Σηκώθηκε αμέσως και πήγε να τον αγκαλιάσει.
-Ήρθα λοιπόν, όπως υποσχέθηκα! Απάντησε ο Πίτερ και ανταπέδωσε την αγκαλιά. Κάθισαν και οι δυο στον καναπέ.
-Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να τηρήσεις την υπόσχεση σου…
-Μα γιατί, είναι πάντα ευχάριστο να βλέπεις παλιούς φίλους, ακόμα και αν έχουν αλλάξει πολλά…
-Έχουν αλλάξει όντως πολλά… το βλέμμα της Τατιάνας σκοτείνιασε λίγο.
-Μιλώντας για αλλαγές, βλέπω ότι έχεις βάλει μεγάλη ασφάλεια… Παλιότερα ήταν πιο εύκολο να μπω μέσα… είπε χαριτολογώντας ο Πίτερ. Μα σοβάρεψε απότομα όταν είδε το ανήσυχο βλέμμα της Τατιάνας. Σηκώθηκε και κοίταξε γύρω το δωμάτιο για να σιγουρευτεί ότι είναι μόνοι τους.
-Ναι τις τελευταίες μέρες έχω αυξήσει τόσο πολύ την ασφάλεια…
-Τι συμβαίνει Τατιάνα;
Εκείνη έριξε άλλη μια ματιά γύρω της και του έπιασε τα χέρια σφιχτά.
-Πίτερ, είδα ένα όραμα… και από τότε έχω τρομάξει πολύ… ο Πίτερ είδε στο μέτωπο της Τατιάνας να πετάγεται μια φλέβα.
-Ηρέμησε…
-Έπαιζα πιάνο… και τότε είδα ένα όραμα… Ένα όπλο με σιγαστήρα να με σημαδεύει… Δεν είδα ποιος το κρατούσε… Αλλά ήταν έτοιμος να με σκοτώσει…
-Γι’ αυτό και τόση ασφάλεια; Ρώτησε δύσπιστος ο Πίτερ.
-Ναι…
-Τατιάνα, μπορεί να σε πήρε ο ύπνος και να…
-Δεν ήταν όνειρο Πίτερ. Τον διέκοψε η Τατιάνα.
-Σίγουρα πάντως δεν μπορείς να ζεις μέσα στον φόβο επειδή είδες κάτι…
-Θέλω να σου πω κάτι… Αλλά θέλω να υποσχεθείς πως θα μείνει μεταξύ μας… τα χέρια της Τατιάνας άρχισαν να τρέμουν.
-Το υπόσχομαι…
Η Τατιάνα κοίταξε ακόμα μια φορά γύρω της για να σιγουρευτεί ότι είναι μόνη της. Έπειτα έσκυψε στο αυτί του Πίτερ.
-Πριν λίγο καιρό είχα άλλο ένα όραμα… ένα αεροπλάνο να πέφτει… λίγες εβδομάδες μετά έπεσε η πτήση BH2602...
