Το μοναδικό φως στο γραφείο, ήταν η οθόνη του υπολογιστή που άλλαζε ένταση με ταχύτητα. Τα κατακόκκινα από την κούραση μάτια του Άλαν Πρικ παρατηρούσαν προσεκτικά όλα τα δεδομένα που κυλούσαν με ταχύτητα μπροστά του. Από τότε που ανέλαβε εθελοντικά την ανάλυση των δεδομένων πλοήγησης από την πτήση BH-2602, δεν είχε κοιμηθεί καθόλου. Έπρεπε να βρει μια απάντηση.
Η πόρτα του γραφείου του χτύπησε και μπήκε μέσα η κυρία Γούντμαν, καθαρίστρια της εταιρείας.
-Αγόρι μου, ακόμα εδώ είσαι; Έχουν πάει μεσάνυχτα.
-Ναι κυρία Γούντμαν… απάντησε ο Άλαν και έτριψε τα μάτια του. Πήρε τον καφέ του και ήπιε μια γουλιά.
Η κυρία Γούντμαν άφησε την σκούπα και πήγε κοντά του.
-Τα μάτια σου είναι κατακόκκινα από την κούραση… Έχεις μέρες να κοιμηθείς… Έχεις φάει τίποτα; Ρώτησε με μεγάλη στοργή.
-Εχμμμ… δεν θυμάμαι… σταμάτησε να κοιτάει την οθόνη για να σκεφτεί. Ίσως χθες το πρωί…
-Πρέπει όμως να φας κάτι… Ξέρω ότι σου έχει στοιχίσει ο θάνατος του Χένρι Κάλντγουελ αλλά πρέπει να φας, να ξεκουραστείς…
-Ο Χένρι δεν ήταν μονάχα προγραμματιστής στην Phoenix Cube Systems Μαζί μεγαλώσαμε. Ήμασταν αδέρφια. Του χρωστάω μια απάντηση.
Τα μάτια του Άλαν βούρκωσαν. Η κυρία Γούντμαν του έπιασε τρυφερά τον ώμο.
-Με το να καταστρέφεις τον εαυτό σου, δεν τον φέρνεις πίσω. Άκου με και μένα που έχασα τον σύζυγο μου στο Sea Monster. Δεν κερδίζεις τίποτα έτσι. Έλα, κλείσε τον υπολογιστή, πήγαινε στο σπίτι να φας κάτι, να κοιμηθείς και αύριο θα συνεχίσεις με καθαρότερο μυαλό.
-Έχετε δίκιο…
Ο Άλαν σηκώθηκε από την καρέκλα του για να ανάψει το φως του γραφείου του. Εκείνη ξαναπήρε την σκούπα της και όπως έκλεινε την πόρτα πίσω της, την σταμάτησε η φωνή του Άλαν.
-Κυρία Γούντμαν; Σας ευχαριστώ.
Σταμάτησε για λίγο και του χαμογέλασε. Είχε δίκιο η κυρία Γούντμαν, με τόση κούραση ήταν αδύνατο να αναλύσει τα δεδομένα του αεροπλάνου που επέβαινε ο Χένρι. Θα έχανε κάτι σημαντικό.
Κάθισε στην καρέκλα του για να κλείσει τον υπολογιστή του και τότε είδε στην οθόνη κάτι παράξενο. Πάγωσε. Μα πως δεν το είδε νωρίτερα; Άρχισε να κλικάρει μανιωδώς για να επιβεβαιώσει τις υποψίες του. Ορίστε η απάντηση που έψαχνε. Έκανε πίσω την καρέκλα του και έβαλε τα χέρια του πίσω από το κεφάλι του. Το βλέμμα του απλανές.
Λίγο πριν πέσει το αεροπλάνο, σε όλα τα δεδομένα των συστημάτων λείπουν μερικά δέκατα δευτερολέπτων….
