Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Marine Royal. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Marine Royal. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 26 Ιουνίου 2025

Boxhall Fashion Week


Η 19χρονη Σελίν Ντελακρουά έσφιξε το στομάχι της προσπαθώντας να πάρει βαθιές ανάσες. Γύρω της επικρατούσαν φωνές, μυρωδιά από λακ, μοντέλα που ετοιμαζόταν να βγουν στην πασαρέλα, μακιγιέρ και ο Τζίτζι Ντε Φέρο έδινε τις τελευταίες οδηγίες πριν βγει το κάθε μοντέλο. Το fashion show του εκκεντρικού σχεδιαστή ήταν το αποκορύφωμα της εβδομάδας μόδας στο Boxhall, συγκεντρώνοντας την προσοχή όλου του κόσμου της μόδας και των lifestyle περιοδικών. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Boxhall η πασαρέλα θα γινόταν στη περιοχή του San Marine, στο Marine Royal, και τα μοντέλα θα περπατούσαν από το ένα γιοτ στο άλλο, πάνω σε σανίδες που τα ενώνουν, όσο οι ιδιοκτήτες τους απολαμβάνουν τα κοκτέιλ τους. Tα haute couture φορέματα ήταν εμπνευσμένα από την εξαφάνιση του Sea Monster και η Σελίν θα έβγαινε στο τέλος με το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα! Ένα μακρύ διάφανο φόρεμα που μοιάζει με ομίχλη και μέσα από τις πτυχώσεις μηχανικά χέρια που ζητάνε βοήθεια. Και μόνο η σκέψη της προκάλεσε ζάλη.
-Είδε τον δήμαρχο να κατεβαίνει από το γιοτ…. Ακούστηκε να λέει δίπλα ένα άλλο μοντέλο αλλά τα αυτιά της άρχισαν να σφυρίζουν.
-Δεν νιώθω καλά… ψιθύρισε η Σελίν και κάθισε δίπλα σε ένα κάθισμα. 
-Τι έπαθες; Ρώτησε το μοντέλο που ήταν δίπλα και έσκυψε από πάνω της με φροντίδα.
-Το άγχος… Δεν μπορώ να το διαχειριστώ… 
Η κοπέλα κοίταξε τριγύρω να δει αν τους βλέπει κανείς. Αφού σιγουρεύτηκε ότι κανείς δεν κοιτάζει, βγάζει από την τσάντα της ένα σακουλάκι με χρυσή σκόνη και το βάζει στο χέρι της Σελίν.
-Ρούφα το από την μύτη… Θα πάνε όλα καλά…  
-Σε πολύ λίγο βγαίνεις! Έλα να βάλεις το φόρεμα! Της φώναξε ο Τζίτζι Ντε Φέρο. 
-Ναι είμαι σχεδόν έτοιμη… απάντησε και έτρεξε στην τουαλέτα. Η Σελίν άνοιξε για λίγο το χέρι της και κοίταξε την σκόνη. Λαμπύριζε στο λιγοστό φως σαν χρυσόσκονη. Αυτή ήταν μια στιγμή που θα καθόριζε την καριέρα της. Δεν έπρεπε να αφήσει το άγχος να την καταβάλει. 
Βγαίνοντας ένιωθε άλλος άνθρωπος. Καθόλου άγχος. Όσο ο Τζίτζι της φορούσε προσεχτικά το φόρεμα, άκουγε ξεκάθαρα το beat της μουσικής, ένιωθε το φόρεμα να αγκαλιάζει το κορμί της, την κίνηση κάθε μηχανικού χεριού. 


Με ένα νόημα να ξεκινήσει, άρχισε την πασαρέλα. Σε κάθε βήμα της, ο κόσμος της άνηκε. Τα φώτα από τα φλας αναδείκνυαν μια θεά που προχωρούσε αγέρωχη από κατάστρωμα σε κατάστρωμα. Μπορούσε ανάμεσα στη μουσική να ακούσει τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα και τα επιφωνήματα θαυμασμού. Στο τέλος της πασαρέλας στάθηκε ακίνητη και όλα τα μηχανικά χέρια υψώθηκαν στον ουρανό.
Θρίαμβος. Αυτή ήταν η λέξη που μπορούσε να σκεφτεί για την βραδιά. Θρίαμβος. 
Όταν μετά από το τέλος της βραδιάς μπήκε στο ξενοδοχείο της, ακόμα είχε την αίσθηση μιας βασίλισσας. Πλησίασε την ρεσεψιόν.
-Δωμάτιο 19… είπε η Σελίν με ένα χαμόγελο στα χείλη.
-Αμέσως… είπε ο ρεσεψιονίστ και της έδωσε το κλειδί.
Εκείνη την ώρα ένιωσε ένα δυνατό πόνο στη καρδιά. Ο κόσμος σκοτείνιασε. Ο λαιμός της έκλεισε. Σε λίγα δευτερόλεπτα είχε πέσει στο πάτωμα. 
Ο Ρεσεψιονίστ τα έχασε. Ένας άντρας σηκώθηκε αστραπιαία από τον καναπέ του λόμπι και έτρεξε κοντά.
-Είμαι γιατρός… είπε κοφτά και άρχισε αμέσως να παρέχει τις πρώτες βοήθειες στην Σελίν. Οι υπόλοιποι πελάτες παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα.
Κάποια στιγμή ο γιατρός παράτησε τις προσπάθειες…
-Είναι νεκρή… ψιθύρισε.

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2025

Negotium Max-imum


-Ναντίν, είναι έτοιμο; 
-Μάλιστα κύριε Μπελ! 
-Μπορείς να σχολάσεις τώρα… είπε μπαίνοντας στο ασανσέρ. Ο Μαξ Μπελ, ιδιοκτήτης της εταιρείας BoxDynamica , κοίταξε τον εαυτό του στον καθρέφτη. Έφτιαξε τα κοντά καστανόξανθα μαλλιά του και ίσιωσε το πανάκριβο κουστούμι του ραμμένο στα μέτρα του από τον ίδιο τον Τζίτζι Ντε Φέρο. Άνοιξε η πόρτα, έβαλε ένα μαύρο γυαλί να καλύψει τα καστανά μάτια του και έβαλε το στικάκι στην τσέπη του. Μπήκε στο αυτοκίνητο με τα φιμέ τζάμια.
-Στο Boxline 2.0! είπε στον οδηγό. 
Στο San Marine, το ηλιοβασίλεμα έδινε το πορτοκαλί του χρώμα στον ουρανό και την ήρεμη θάλασσα. Στο Marine Royal, την μαρίνα του Boxhall, οι γλάροι έσκιζαν τον αέρα με τις φωνές τους και έπαιζαν γύρω από τα πολυτελή γιοτ που είχαν αράξει. Άλλωστε μια θέση εκεί, ήταν το περιζήτητο status της αφρόκρεμας του Boxhall. 
Μόλις έφτασε το αυτοκίνητο έξω από το Boxline 2.0, δυο άντρες της φρουράς του άνοιξαν την πόρτα. 
-Έχει ήδη φτάσει κύριε και σας περιμένει… είπε στον Μαξ ο ένας.
-Σε ευχαριστώ. 
Μπαίνοντας μέσα, ένας άντρας γύρω στα 65 καθόταν στο σαλόνι με ένα ποτήρι ουίσκι στο χέρι. Ο Μαξ έκανε ένα νόημα με το κεφάλι και έμειναν αμέσως οι δυο τους.
-Με έστησες… και ξέρεις ότι είναι πολύ επικίνδυνο να με δουν να ανεβαίνω στο γιοτ σου…. Είπε ο άντρας πίνοντας μια γουλιά.
-Ξέρω… μπορεί να καταστραφείς… 
-Δεν είναι αστείο. Ένα αδιάκριτο μάτι να με δει και….
-Όμως αξίζει το ρίσκο, έτσι δεν είναι Δήμαρχε; Τον διέκοψε ο Μαξ. Έβγαλε το στικάκι από την τσέπη του και άρχισε να το παίζει πάνω στο τραπέζι με ένα ειρωνικό χαμόγελο. 


Τα μάτια του Δημάρχου έλαμψαν. Άνοιξε την βαλίτσα που είχε μαζί του μπροστά στον Μαξ. 
-Είναι όλα όσα συμφωνήσαμε.
-Και…. για να μην ζητήσει κάποιος άλλος τα αρχεία από την BoxDynamica...
-Μαξ, είχαμε μια συμφωνία. 
-Σε λίγο καιρό έρχονται εκλογές Δήμαρχε… 
-Γαμημένε!
- Α… Δεν θέλω κακές λεξούλες… Ξέρεις ότι με αυτό μπορείς να τις κερδίσεις… εκτός αν πέσει στα χέρια άλλου… είπε ο Μαξ κάνοντας πως βάζει ξανά το στικάκι στην τσέπη του. 
Ο Δήμαρχος άνοιξε το δεύτερο χαρτοφυλάκιο του και πρόσθεσε μερικές δεσμίδες με χρήματα στο τραπέζι.
Χωρίς να πει κουβέντα, πήρε το στικακι στα χέρια του και το έσφιξε με ικανοποίηση. Γύρισε την πλάτη του να φύγει. 
-Καλό απόγευμα Δήμαρχε!