Ανθισμένες Πετούνιες

Ο Επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν έσβησε το τσιγάρο στο χώμα. Κοίταξε το σπίτι απέναντι: Ένα μικρό ξύλινο σπίτι στο Plain Fields με πράσινα παράθυρα και πόρτα, ένα μικρό κήπο και μια κόκκινη ξύλινη σκεπή. Με αργά βήματα κατευθύνθηκε στη πόρτα και στάθηκε λίγο πριν χτυπήσει. Έβγαλε το εισπνεόμενο σπρέι, πήρε μια βαθιά ανάσα και χτύπησε την πόρτα. Έβαλε τα χέρια στις τσέπες και κοίταξε τις ανθισμένες πετούνιες στις γλάστρες της αυλής. Η πόρτα μισάνοιξε ξαφνικά και η κάννη μιας καραμπίνας ξεπρόβαλλε από το άνοιγμα. Πίσω από αυτήν ήταν ένας άνδρας γύρω στα 65, φαλακρός στην κορυφή με γκρίζα ατημέλητα μαλλιά στα πλάγια και βαθιές ρυτίδες στο πρόσωπο του. Το ένα μάτι του ήταν θολό, σχεδόν λευκό ενώ με το άλλο κοίταζε ερευνητικά τον Βίκτορ. 

-Τι θέλετε; ρώτησε με κοφτό και απότομο τρόπο ο άνδρας πίσω από την πόρτα. 

Ο Βίκτορ σήκωσε ήρεμα λίγο τα χέρια του. 

-Ο κύριος Σαρλ Ααρών; 

-Ξαναρωτάω, τι θέλετε; ο άνδρας είχε αρχίσει να χάνει την υπομονή του και έκανε μια νευρική κίνηση με την καραμπίνα. 

-Επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν… είπε και με αργές κινήσεις έβγαλε το σήμα από το πουκάμισο του. Θέλω μονάχα να μιλήσουμε… 

-Δεν έχω να πω τίποτα στις Αρχές, φύγετε… αυτή τη φορά σήκωσε με σταθερό χέρι την καραμπίνα προς το κεφάλι του Επιθεωρητή.

-Κινδυνεύετε… Σας σκοτώνουν όλους… είπε πιο ψιθυριστά ο Βίκτορ στον Σαρλ. Ο Σαρλ κατέβασε την καραμπίνα. Έμεινε για λίγο σιωπηλός κοιτάζοντας τον Βίκτορ μέσα στα μάτια. Ο Βίκτορ κατέβασε τα χέρια του πολύ αργά, ίσως η προειδοποίηση να τον είχε κάνει να το σκεφτεί περισσότερο. 

-Δεν κινδυνεύω λιγότερο μαζί σας… Μη ξαναέρθετε… είπε ο Σαρλ τελικά και έκλεισε την πόρτα. 

Ο Βίκτορ ξεφύσηξε κοιτώντας την κλειστή πόρτα. Μπήκε στο αυτοκίνητο του και έδεσε την ζώνη. Κοίταξε λίγο το σπίτι του Σαρλ με τις ανθισμένες πετούνιες. Έβγαλε το κινητό του και σχημάτισε ένα νούμερο. 

-Ναι; Τζόνας; Επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν εδώ… Χρειάζομαι την βοήθεια σου…

-Επιθεωρητά… Ναι, ευχαρίστως, πως μπορώ να σας βοηθήσω; ακούστηκε η φωνή του Τζόνας Έβανς από την άλλη γραμμή.

-Βρήκα τον Σαρλ Ααρών… αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσα να του μιλήσω. Είναι πολύ καχύποπτος και εχθρικός με τις Αρχές… Σκεφτόμουν αν μπορείς να του μιλήσεις εσύ.. Ίσως είναι πιο ανοιχτός με έναν δημοσιογράφο…

-Μπορώ να προσπαθήσω, αλλά να ξέρετε, ακόμα και σε δημοσιογράφους είναι δύσκολο να ανοιχτούν, εκτός αν υπάρχει κάποιος λόγ…. Ξαφνικά ο Τζόνας σταμάτησε να μιλάει. 

-Τι συμβαίνει; 

-Ξέρετε τι; Θα πάρω μαζί μου τον Πίτερ Χέιλ… Σε αυτόν θα μιλήσει…

-Γιατί συγκεκριμένα σε αυτόν; Ρώτησε με περιέργεια ο Βίκτορ.

-Ο πατέρας του ήταν επιβάτης στο Sea Monster... Στείλτε μου την διεύθυνση, αφήστε τα υπόλοιπα πάνω μου, θα πείσω εγώ τον Πίτερ…

Ασθενής 0

Η περιοχή του Shadowood ήταν γεμάτη καμένα δέντρα και το ελαφρύ αεράκι γέμιζε τα πνευμόνια με την μυρωδιά καμένου ξύλου. Πολύ ψηλά στο λόφο, υπήρχαν τα απομεινάρια μιας ξύλινης καλύβας, μόνο τα δοκάρια και ο σκελετός είχαν απομείνει. Κάτω χαμηλά στο δρόμο μια μικρή ξύλινη εξέδρα είχε στηθεί και οι δημοσιογράφοι περίμεναν υπομονετικά για τις δηλώσεις του αρχηγού της πυροσβεστικής. 

Ο Τζίμι Άσλερ ανέβηκε πάνω και στάθηκε μπροστά να κάνει δηλώσεις ενώ πίσω του ακολούθησε ο επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν και στάθηκε πιο πίσω με τα χέρια πίσω από την πλάτη του. 

-Η έρευνα για τα αίτια της πυρκαγιάς βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, η αρχική εστία εντοπίζεται σε μια αυθαίρετη καλύβα στη μέση του δάσους… Καθώς η έρευνα συνεχίζεται, δεν έχουμε εικόνα αν οφείλεται σε ατύχημα, προς το παρόν δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κανένα σενάριο, συμπεριλαμβανομένου αυτό του εμπρησμού.  

-Έχουν βρεθεί απανθρακωμένοι άνθρωποι στην καλύβα; Ρώτησε ο Τζόνας Έβανς κρατώντας ένα μαγνητοφωνάκι. Δίπλα του ο Πίτερ Χέιλ τραβούσε φωτογραφίες.

-Συνεργεία ερευνούν τόσο την καλύβα όσο και την γύρω περιοχή. Σας ευχαριστώ όλους… είπε ο Τζίμι Άσλερ και κατέβηκε από την εξέδρα. 

Καθώς το πλήθος διαλυόταν ο Πίτερ τράβηξε παράμερα τον Τζόνας.

-Θέλω να βγάλω καλύτερες φωτογραφίες της καλύβας. Έλα, πάμε από εδώ. 

Περπάτησαν γύρω στα 200 μέτρα για να φύγουν από την περιοχή που είχε αποκλείσει η πυροσβεστική και η αστυνομία. Καθώς έμπαιναν προς το καμένο δάσος με προσοχή ένα αεράκι φύσηξε παίρνοντας μαζί του λίγη στάχτη. Κάλυψαν λίγο τα πρόσωπα τους για να μην μπει στάχτη στα μάτια του, όταν ο Τζόνας πρόσεξε ένα μισοκαμένο κομμάτι χαρτί να ξεπροβάλει από τις στάχτες που σήκωσε ο αέρας. Το πήρε στα χέρια του. Ήταν φανερά κιτρινισμένο από την φωτιά και έλλειπε το μεγαλύτερο μέρος του εγγράφου. Το μόνο που μπόρεσε να διαβάσει ήταν: Σάρλ Ααρών – Ασθενής 0. 

-Πίτερ… κοίτα… είπε ο Τζόνας δίνοντας το χαρτάκι στον Πίτερ. Ο Πίτερ το διάβασε με προσοχή και άλλαξε το πρόσωπο του χρώμα. Τι συμβαίνει; Ρώτησε ο Τζόνας γεμάτος ανησυχία.

-Ο Σαρλ Ααρών είναι ο μοναδικός που δεν ανέβηκε στο Sea Monster... Έπειτα από το ναυάγιο τον έκλεισαν στο ψυχιατρικό άσυλο του Gardenview... 

Έμειναν για λίγα δευτερόλεπτα και οι δυο σιωπηλοί.

-Έλα, πρέπει να βρούμε τον Επιθεωρητή Ντιν… είπε ξαφνικά ο Τζόνας και άρχισε να τον τραβάει προς το μέρος που βρισκόταν η αστυνομία. Ο Πίτερ δεν καταλάβαινε, προσπαθούσε να τον ρωτήσει αλλά ο Τζόνας ήταν τόσο φουριόζος που δεν άκουγε τίποτα. Έφτασαν στο σημείο που βρισκόταν η αστυνομία και ο Τζόνας έκανε με μανία νοήματα στον Βίκτορ Ντιν να τον προσέξει. Ο Επιθεωρητής μόλις τον είδε, πλησίασε τους δυο δημοσιογράφους.

-Κύριε Έβανς… είπε ο Βίκτορ αλλά ο Τζόνας τον διέκοψε κατευθείαν.

-Επιθεωρητά, από εδώ ο Πίτερ Χέιλ, Πίτερ από εδώ ο επιθεωρητής Βίκτορ Ντιν, κοίτα τι βρήκαμε! Είπε ο Τζόνας με μια ανάσα και έδωσε το χαρτάκι στον Βίκτορ. Ο Βίκτορ κοίταξε με προσοχή το χαρτί. 

-Σαρλ Άαρων – Ασθενής μηδέν… μονολόγησε ο Βίκτορ. Υπάρχει η γωνία κάποιου λογότυπου, είμαι σίγουρος ότι είναι της στρατιωτικής βάσης, το έχω δει πολλές φορές… 

-Γιατί να ενδιαφέρονται για έναν επιζώντα του Sea Monster κλεισμένο στο Gardenview; Ρώτησε με μεγάλη απορία ο Πίτερ…

-Δεν είναι πια στο Gardenview... βγήκε πριν μερικά χρόνια και ζει μόνος στο Plain Fields... είπε ο Βίκτορ Ντιν το ίδιο σκεφτικός. 

-Είναι ο πρώτος ασθενής της Ομίχλης του Κύβου! Είπε με γουρλωμένα μάτια ο Τζόνας… Κινδυνεύει! 

-Δεν νομίζω ότι ο στρατός βγαίνει και δολοφονεί Επιζώντες… είπε ο Βίκτορ.

-Θέλετε να πείτε… ότι κάποιος δολοφονεί Επιζώντες της Ομίχλης; Είπε ο Πίτερ και το μυαλό του έτρεξε κατευθείαν σε όσα του είχε πει η Τατιάνα Μος.

-Θα σας εξηγήσω μια άλλη φορά… προς το παρόν νομίζω ότι πρέπει να επισκεφτώ τον κύριο Σαρλ Ααρών… είπε ο Επιθεωρητής και έβαλε το χαρτάκι στην τσέπη του.

Πυρκαγιά

 Ο Χέκτορ Θόρν πάρκαρε λίγο πιο έξω από το αυτοσχέδιο κέντρο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής και κοίταξε το μέτωπο της πυρκαγιάς που έκαιγε το δάσος του Shadowood. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και ένα πυροσβεστικό όχημα πέρασε δίπλα του με ταχύτητα, φωτίζοντας με κόκκινο φως τον δρόμο. Κάτω από μια τέντα, ο αρχηγός της Πυροσβεστικής είχε απλώσει τον χάρτη πάνω σε κάτι κιβώτια και μερικοί άλλοι στεκόταν από πάνω του. Πήγε προς τα εκεί όταν ένας νεαρός πυροσβέστης τον σταμάτησε. 

-Δεν μπορείτε να περάσετε από εδώ κύριε… 

Η  φράση αυτή τράβηξε την προσοχή του αρχηγού.

-Κύριε Θόρν! 

-Αρχηγέ, ελπίζω να μην ενοχλώ. Ήρθα να δω πώς είναι η κατάσταση.

Ο Τζίμι Άσλερ έκανε νόημα στον πυροσβέστη με το χέρι του να τον αφήσει να περάσει.

-Κάθε άλλο, κύριε Θόρν. Αν θέλετε να βοηθήσετε, ελάτε.

Ο Χέκτορ πλησίασε στο σημείο όπου είχε στηθεί πρόχειρα το μικρό κέντρο επιχειρήσεων. Κοίταξε πάνω από τον χάρτη που ήταν σημειωμένα διάφορα σημεία με κόκκινες γραμμές. Πιο δίπλα ο Ίθαν Μάλορι άκουγε προσεκτικά από τον ασύρματο τις πληροφορίες που ερχόταν από τις μονάδες στο πύρινο μέτωπο. 

-Προς τα που φυσάει ο άνεμος;

Ο Άσλερ του έδειξε με το δάχτυλο μια κόκκινη μεγάλη γραμμή στο βόρειο κομμάτι του Shadowood.

-Αυτή τη στιγμή φυσάει νοτιάς…είπε ο αρχηγός. Οι προβλέψεις όμως λένε ότι αύριο ο άνεμος θα γυρίσει θυελλώδης δυτικός. Αυτό σημαίνει…. 

-Πως η φωτιά θα κατευθυνθεί ανατολικά στο Mountain Hills... διέκοψε ο Χέκτορ. Ο Τζίμι Άσλερ τον κοίταξε στα μάτια και έκανε ένα θετικό νεύμα με το κεφάλι του. Έχετε ξεκινήσει τις αντιπυρικές ζώνες; Ρώτησε και πάλι ο Χέκτορ.

-Αρχηγέ, να σας θυμίσω ότι περιμένουμε τον Δήμαρχο που δίνει συνέντευξη… διέκοψε ο Ίθαν πριν καν απαντήσει ο Τζίμι Άσλερ. 

-Δεν έχουμε την πολυτέλεια χρόνου να περιμένουμε να τελειώσει το επικοινωνιακό του σόου ο δήμαρ….. ο Άσλερ δεν πρόλαβε να τελειώσει την φράση του.

-Καλησπέρα σας κύριοι… ακούστηκε η φωνή του Αλεξάντερ Κάιν καθώς πλησίαζε. Κύριε Θόρν δεν περίμενα να σας δω εδώ… Να σας δώσω τα συλλυπητήρια μου για τον γιό σας…

Ο Χέκτορ έσφιξε τα δόντια του και έκανε τα χέρια του γροθιά. Πήγε να απαντήσει αλλά τελευταία στιγμή αποφάσισε να πάρει απλώς μια πολύ βαθιά ανάσα. 

-Έλεγα λοιπόν κύριε Δήμαρχε ότι αύριο θα γυρίσουν οι άνεμοι δυτικοί και κινδυνεύει να πάει η πυρκαγιά στο Mountain Hills...

-Έχουμε άλλες δυνάμεις να στείλουμε εκεί; Το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι μια πυρκαγιά μέσα στη πόλη… είπε ο Αλεξάντερ σκεφτικός. Ο Τζίμι Άσλερ δεν απάντησε. Κοίταξε τον Χέκτορ Θόρν στα μάτια. 

-Οι αντιπυρικές ζώνες που έχουμε φτιάξει είναι εδώ και εδώ… είπε δείχνοντας τον χάρτη στον Χέκτορ.

-Ίσως θα μπορούσατε να φτιάξετε εδώ… είπε ο Αλεξάντερ δείχνοντας ένα άλλο σημείο…

-Εκεί είναι τέτοια η κλίση του εδάφους που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα… 

-Εδώ υπάρχει ένας στενός δρόμος. Θα μπορούσατε να κάνετε μια αντιπυρική ζώνη εδώ… ο δρόμος οδηγεί στο δημοτικό υδραγωγείο, θα μπορούσατε να το χρησιμοποιήσετε για την πιο γρήγορη κατάσβεση. 

-Το υδραγωγείο…μα φυσικά… Αυτό θα αξιοποιήσουμε … είπε ο Αλεξάντερ Κάιν λες και ήταν δική του ιδέα. Όλοι γύρισαν και τον κοίταξαν περίεργα. 

-Άκουσες τι πρέπει να κάνουμε, δώσε τις εντολές… είπε ο Τζίμι Άσλερ στον Ίθαν Μάλορι και εκείνος άρχισε να δίνει οδηγίες μέσω ασυρμάτου. Το ήξερα πως θα ήσασταν χρήσιμος απόψε εδώ κύριε Θόρν… συνέχισε ο αρχηγός της πυροσβεστικής.

Νέοι Ορίζοντες

Έβαλε λίγη Jazz μουσική και έπειτα στάθηκε πάνω από το τηγάνι για να γυρίσει το φιλέτο κοτόπουλο. Το κουδούνι χτύπησε και ο Άλαν Πρικ έτρεξε αμέσως να ανοίξει, σχεδόν γλιστρώντας στο πάτωμα. 

-Καλωσόρισες! Πέρασε μέσα!

Η Ναντίν Ρόου φορώντας ένα φλοράλ αέρινο φόρεμα μπήκε μέσα κρατώντας ένα μπουκάλι κρασί.

-Αυτό είναι για το καινούριο σου σπίτι… Έτσι για το καλό… είπε στον Άλαν, του έδωσε το κρασί και μόλις έκλεισε η πόρτα φιλήθηκαν στο στόμα. 

Όπως πολλοί άλλοι που είχαν εταιρείες, έτσι και ο Άλαν Πρικ μόλις είχε αγοράσει ένα καινούριο μικρό διαμέρισμα στο Trade Center ώστε να βρίσκεται πάντα κοντά στο γραφείο του. 

-Κάτι μυρίζει υπέροχα… παρατήρησε η Ναντίν.

-Ναι, φτιάχνω το αγαπημένο σου φαγητό, κοτόπουλο φιλέτο αλα κρεμ με μανιτάρια και ρύζι… 

-Άλαν, μα εσύ δεν μαγειρεύεις! 

-Νομίζω ότι την πρώτη νύχτα στο νέο μου σπίτι, πρέπει να το γιορτάσουμε όπως πρέπει… Μισό λεπτό να δω το κοτόπουλο και το ρύζι! 

Η Ναντίν γέλασε. Το διαμέρισμα ήταν μικρό, ίσα-ίσα μια μικρή κουζίνα, μια μικρή σαλονοτραπεζαρία και ένα μικρό υπνοδωμάτιο. Υπήρχαν ακόμα μερικές κούτες τριγύρω αλλά ο Άλαν είχε φροντίσει να στρώσει το τραπέζι και να βάλει κεριά. Κατευθύνθηκε προς το παράθυρο και κοίταξε την θέα του Trade Center. Οι μεγάλοι ουρανοξύστες με τα φώτα τους ήταν πολύ εντυπωσιακοί. Ο Άλαν αγκάλιασε την Ναντίν από πίσω, την φίλησε στο λαιμό και ακούμπησε το κεφάλι του στους ώμους της. Έμειναν λίγο αμίλητοι κοιτώντας την θέα αγκαλιά. 

-Είναι πολύ ωραία εδώ Άλαν…

-Ξέρεις τι είναι πιο ωραίο; Ότι είναι κοντά στις δουλειές μας… Θα σε απολαμβάνω περισσότερο τα πρωινά… 

Η Ναντίν γύρισε και άρχισε να φιλάει τον Άλαν. Εκείνος την έσφιξε σφιχτά πάνω στο σώμα του.

-Άλαν… ψιθύρισε η Ναντίν

-Μμμ; 

-Κάτι καίγεται…

Ο Άλαν έφυγε πανικόβλητος στην κουζίνα και η Ναντίν έβαλε τα γέλια. Κάτι μουρμούριζε στην κουζίνα, αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει τι λέει. Μετά από λίγο επέστρεψε με δυο ποτήρια κρασί.

-Φαίνεται ότι τελικά δεν θα φάμε απόψε… Αλλά τουλάχιστον μπορούμε να πιούμε το κρασί που έφερες…

-Δεν πειράζει αγάπη μου… απάντησε η Ναντίν χωρίς να μπορεί να σταματήσει να γελάει δυνατά. Ο Άλαν πήρε μια γλυκιά λυπημένη φατσούλα. 

-Μα ήθελα να είναι όλα τέλεια απόψε! 

-Μα είναι όλα τέλεια! Πήρε τα ποτήρια από τα χέρια του Άλαν, τα άφησε στο τραπέζι και άρχισε να τον φιλάει. Εκείνος με τα δυο χέρια την σήκωσε και την ξάπλωσε στο τραπέζι, ρίχνοντας ένα πιάτο κάτω. Του έβγαλε την μπλούζα που φορούσε και τον φίλησε στο στήθος. Το κινητό της που βρισκόταν πάνω στο τραπέζι άρχισε να χτυπάει, με την άκρη του ματιού της κοίταξε ποιος καλεί. Η BoxDynamica.

Boxhall Fashion Week 2026

H λιμουζίνα σταμάτησε μπροστά στο κόκκινο χαλί και οι φωτογράφοι μαζεύτηκαν γύρω από αυτή. Η πόρτα άνοιξε και βγήκε ο Μαξ Μπελ φορώντας μαύρα γυαλιά ηλίου και ένα κουστούμι Τζίτζι Ντε Φέρο. Κούμπωσε το σακάκι του, έκανε ένα γρήγορο χαιρετισμό στον κόσμο και προχώρησε στον τοίχο φωτογράφισης όπου έγραφε με μεγάλα γράμματα Boxhall Fashion Week 2026 – Τζίτζι. 

Ο ήχος από τα κλικ των φωτογραφικών μηχανών κατέκλεισαν τον χώρο, τα αμέτρητα φλας αναβόσβηναν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο πρόσωπο του Μαξ. Μια δημοσιογράφος τον πλησίασε.

-Κύριε Μπελ! Ήρθατε να δείτε την επίδειξη του Τζίτζι Ντε Φέρο;

-Φυσικά, άλλωστε ο Τζίτζι είναι πολύ καλός μου φίλος, δεν θα μπορούσα να λείπω από το Boxhall Fashion Week...

-Βλέπω ότι φοράτε και κουστούμι ραμμένο από τον ίδιο…

-Ραμμένο πάνω μου αποκλειστικά για σήμερα. Άλλωστε μόνο τον Τζίτζι εμπιστεύομαι…

Ένας άνθρωπος της διοργάνωσης του έκανε νόημα να προχωρήσει και ο Μαξ ευχαρίστησε την δημοσιογράφο και κατευθύνθηκε προς το μέρος του. 

-Κύριε Μπελ, αρχίζει η επίδειξη, σας έχουμε κρατήσει θέση στην πρώτη σειρά…

Μπήκε στην αίθουσα την στιγμή που η μουσική ξεκινούσε και τα πρώτα μοντέλα έβγαιναν στην πασαρέλα. Κατευθύνθηκε στην μοναδική άδεια καρέκλα και πλησιάζοντας είδε πως δίπλα του καθόταν ο δήμαρχος, ο Αλεξάντερ Κάιν. Μόλις κάθισε στην καρέκλα που του είχαν κρατήσει, ο Αλεξάντερ του έκανε ένα αμήχανο χαιρετισμό με το κεφάλι του. 

Στην πασαρέλα ένα εντυπωσιακό μοντέλο έκανε την εμφάνιση του φορώντας ένα λευκό δερμάτινο κολλητό catsuit με γεωμετρικούς όγκους στο κεφάλι και στα παπούτσια. 

-Δεν το ήξερα ότι ενδιαφέρεστε για την μόδα… είπε ο Μαξ στον Αλεξάντερ χωρίς να πάρει το βλέμμα του από το μοντέλο.

-Ξέρετε, στα καθήκοντα του δημάρχου είναι να στηρίζει και το Fashion Week... απάντησε με τον ακριβώς ίδιο τρόπο ο Αλεξάντερ.

Τα επόμενα δυο μοντέλα που βγήκαν, φορούσαν κάτι δερμάτινα πολύχρωμα ρούχα σε σχήμα κύβου, με λευκό κολλάν και κόκκινα παπούτσια. 

-Απλώς νόμιζα ότι θα έχετε πιο σοβαρά καθήκοντα να φροντίσετε…

-Όλα είναι υπό έλεγχο, μην ανησυχείτε κύριε Μπελ… είπε αδιάφορα ο Αλεξάντερ και σηκώθηκε όρθιος να χειροκροτήσει τα μοντέλα που περνούσαν όλα μαζί από μπροστά τους. Σηκώθηκε και ο Μαξ Μπελ.

-Δεν ανησυχώ κύριε Κάιν. Δεν είμαι εγώ αυτός που είπε ψέματα στους πολίτες του Boxhall για την πτώση της πτήσης BH2602... 

Ο Αλεξάντερ πάγωσε αλλά έκανε τον αδιάφορο. Συνέχισε να χειροκροτά τον Τζίτζι Ντε Φέρο που έκανε υπόκλιση στην πασαρέλα. 

-Κάτι μου λέει ότι την επόμενη φορά που θα έρθω στο Δημαρχείο, θα είναι όλες οι πόρτες ανοιχτές… έτσι δεν είναι δήμαρχε; Είπε ο Μαξ Μπελ, έφτιαξε το σακάκι του και αποχώρησε για τα παρασκήνια.

Μεσάνυχτα με τον Μπρουκ

-Η επόμενη καλεσμένη, έχει στο ενεργητικό της πλατινένιους δίσκους, γεμάτα στάδια και πολλά ρεκόρ! Παρακαλώ υποδεχτείτε στο πλατό του «Μεσάνυχτα με τον Μπρουκ» την καλή μου φίλη, Τατιάνα Μος! 

Το πλήθος στο στούντιο άρχισε να φωνάζει και να χειροκροτεί όρθιο καθώς η Τατιάνα έμπαινε στο πλατό της εκπομπής, χαιρέτησε τους θεατές και κάθισε στην πολυθρόνα. 

-Τατιάνα! Πέρασαν 8 μήνες από την τελευταία φορά που ήρθες! Είπε ο Βίνσεντ Μπρουκ 

-Σας έλειψα; Απευθύνθηκε στο κοινό και αυτό άρχισε να φωνάζει. 

-Έχω να σε δω όμως από την Χριστουγεννιάτικη δεξίωση μου, ετοιμάζεις κάτι; 

Η Τατιάνα συνέχισε να χαμογελάει. Με όλα όσα είχαν συμβεί τελευταία, είχε σταματήσει να σκέφτεται τον χωρισμό της με τον Παύλο Μιτρόφ. 

-Ναι, ετοιμάζω καινούριο δίσκο… Το πρώτο single θα κυκλοφορήσει αρχές Αυγούστου!  

Ένα κύμα ενθουσιασμού κατέκλεισε ολόκληρο το πλατό. Στα παρασκήνια όμως η ασφάλεια της Τατιάνας ήταν σε επαγρύπνηση. Σε όλη την διάρκεια της συνέντευξης, παρατηρούσε πολύ προσεκτικά το κοινό για οποιαδήποτε περίεργη κίνηση. 

-Ευχαριστούμε Τατιάνα που ήσουν κοντά μας! Κυρίες και κύριοι, το πιο θερμό χειροκρότημα στη Τατιάνα Μος! 

Η ορχήστρα της εκπομπής άρχισε να παίζει μουσική καθώς ο Βίνσεντ και η Τατιάνα βγήκαν στα παρασκήνια.

-Τατιάνα, συμβαίνει κάτι; Ρώτησε ο Βίνσεντ δείχνοντας την ασφάλεια. Τόσα χρόνια φίλοι, δεν την είχε δει ποτέ να έχει τόσους πολλούς ανθρώπους μαζί της. 

-Ίσως σου εξηγήσω κάποια άλλη στιγμή… 

-Με κάνεις και ανησυχώ… 

-Όχι βρε, αφού ξέρεις τι πρόβλημα υπάρχει με τους stalkers... είπε η Τατιάνα προσπαθώντας να αποφύγει την συζήτηση. Άλλωστε τι να του έλεγε; Ότι είχε δει ένα όραμα πως κάποιος θα την σκοτώσει;

-Είμαστε έτοιμοι να βγούμε από την πλαϊνή πόρτα… διέκοψε Ο Κόνορ, ένας 50αρης με κουστούμι και μαύρα γυαλιά, ο επικεφαλής από την ασφάλεια της. 

-Σε ευχαριστώ Βίνσεντ για όλα! Είπε η Τατιάνα και ακολούθησε τον Κόνορ.

Ο Βίνσεντ της έριξε ένα χαμόγελο. Δεν είχε όμως πειστεί από τις απαντήσεις της. 

Η λιμουζίνα περίμενε την Τατιάνα ακριβώς στην πόρτα. Μπροστά και πίσω της, υπήρχαν δυο ίδια ακριβώς αυτοκίνητα, αλλά ήταν της ασφάλειας. Κλείνοντας η Τατιάνα την πόρτα της λιμουζίνας, ένιωσε επιτέλους ασφάλεια. Καθώς φεύγανε από το Στούντιο 14, χάζεψε από το παράθυρο το φεγγάρι πάνω από το West Side. Μερικούς δρόμους πιο κάτω γυρίζανε μια σκηνή από ταινία. Πιο πέρα κάποιοι μεταφέρανε ολόκληρες γκαρνταρόμπες, ενώ σε 3 τετράγωνα πιο κάτω στήνανε ένα εξωτερικό πλατό. Πολλοί κάτοικοι του Boxhall δεν είχαν ιδέα πόσο μεγάλο ήταν το West Side. 

-Κοίτα Κόνορ, εδώ γύρισα το πρώτο μου βιντεοκλίπ! Είπε γεμάτη χαρά η Τατιάνα στον επικεφαλή που καθόταν δίπλα της. Εκείνος γύρισε το κεφάλι του να δει, όταν ακούστηκε ο ασύρματος από την ζώνη του.

-Ένα ύποπτο αυτοκίνητο μας ακολουθεί εδώ και ώρα…

-Δώσε στοιχεία… απάντησε ο Κόνορ με απόλυτη σοβαρότητα.

-Μαύρο αυτοκίνητο, έχουν αφαιρεθεί τα διακριτικά της μάρκας και έχουν ξεβάψει επίτηδες την πινακίδα. 

Η Τατιάνα έπαιρνε συνεχώς βαθιές ανάσες και ένιωθε να πλησιάζει η κρίση πανικού. 

-Λίγο πιο κάτω υπάρχει μια μεγάλη σήραγγα… Σχέδιο Τριφύλλι… έπειτα στράφηκε προς την Τατιάνα: Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά…

Μπαίνοντας στην σήραγγα οι τρεις ίδιες λιμουζίνες έπιασαν όλες τις λωρίδες αλλάζοντας μεταξύ τους θέση. Κατά την έξοδο, η μία προχώρησε ευθεία, η δεύτερη έστριψε δεξιά και η τρίτη αριστερά. 

Η αναπνοή της Τατιάνας γινόταν όλο και πιο βαριά και είχε πέσει στην αγκαλιά του Κόνορ ο οποίος είχε γυρίσει το κεφάλι του και κοιτούσε προς τα πίσω.

-Νομίζω μας έχασε… είπε τελικά μετά από 2 λεπτά και έσφιξε την Τατιάνα πάνω του.

Δούρειος

Όταν έπεφτε η νύχτα, το New Town μεταμορφωνόταν σε πολύχρωμο ψηφιδωτό, δικαιώνοντας έτσι τις καταβολές του: Χρώματα παντού και μουσικές, άνθρωποι του πνεύματος να πίνουν αψέντι στα μπαρ, γυναίκες που φοράνε εκκεντρικά φορέματα του Τζίτζι Ντε Φέρο και Velmont και αυτοκίνητα που σταματάνε μπροστά στα κορίτσια που κάνουν πεζοδρόμιο. Τίποτα δεν κάνει εντύπωση στο New Town. Ίσως γι’ αυτό κανείς από τους θαμώνες του Cube Grid, ένα υπόγειο κλαμπ με ηλεκτρονική μουσική, δεν έδινε σημασία στην σκιά με την μηχανική μάσκα λύκου που κινούνταν ανάμεσα τους. Ίσως δεν βοηθούσαν το σκοτάδι, τα λέιζερ, και οι ξέφρενοι χοροί. Η σκιά με την μάσκα λύκου κινήθηκε στο βάθος που υπήρχε μια πόρτα και οδηγούσε σε έναν άλλο χώρο. Ένας τεράστιος πορτιέρης με πράσινα μαλλιά και piercing παντού, του άνοιξε την πόρτα να περάσει. Περπατώντας το σκοτεινό διάδρομο, ο ήχος από την ηλεκτρονική μουσική έγινε πιο μουντός. Άνοιξε μια πόρτα και μπήκε μέσα. 

-Δούρειε, με ζήτησες… είπε η σκιά με την μάσκα λύκου. 

Ο Δούρειος, που φορούσε μάσκα ενός μηχανικού αλόγου, καθόταν σε ένα γραφείο με πολλές οθόνες υπολογιστών και κοιτούσε με προσοχή. 

-Έχουμε σοβαρό πρόβλημα, πέρασε μέσα… είπε ο Δούρειος και η φωνή του ακουγόταν σχεδόν ηλεκτρονική. Ο Λύκος στάθηκε πάνω από τις οθόνες των υπολογιστών που έτρεχαν έναν κώδικα. 

-Αστυνομία; Τι παίζει; Δεν φάνηκε να του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, αλλά με τις ηλεκτρονικές φωνές ήταν σχεδόν αδύνατο να καταλάβεις τι συναίσθημα έκρυβαν οι μάσκες από πίσω. 

-Κάποιος από εκεί μπήκε να ελέγξει τα Box Files που έχουμε αναρτήσει… Αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι πήγε κατευθείαν στα ονόματα των Εκλεκτών… 

-Τι μπορεί να θέλανε;

-Έσπασα το σύστημα και το τσέκαρα. Σύμφωνα με τα αρχεία της αστυνομίας, κάποιος είναι εκεί έξω και δολοφονεί τους Εκλεκτούς του Κύβου… 

-Έβγαλες την λίστα με τα ονόματα;

-Ξέρεις ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό… Το Boxhall θέλει να περάσει στην λήθη η Χαμένη Δεκαετία… Τα Box Files είναι η μνήμη της πόλης… Αν την αποκρύψουμε, θα γίνουμε σαν το Σύστημα που πολεμάμε…

-Τι θες να κάνουμε Δούρειε; 

-Όλος ο Κύκλος των Χαμένων Κυβιστών πρέπει να προστατέψει τους Εκλεκτούς του Κύβου. Αυτό δεν είναι η εντολή μου. Είναι χρέος μας. 

Ο Λύκος υποκλίθηκε μπροστά στον Δούρειο και αποχώρησε.