Κυριακή 27 Ιουλίου 2025
The Box Files #4 - Joan
Πέμπτη 24 Ιουλίου 2025
Hello Boxhall - 2ο Μέρος
-Θα αναλάβουμε εμείς από εδώ… Είπε ο Μαξ Μπελ και χτύπησε τον Νέιτ στον ώμο. Πως βρήκε την διέξοδο; Ρώτησε τον άντρα που είχε μιλήσει νωρίτερα.
-Φαίνεται πως μόλις έπεσε το ρεύμα, εκείνη έμεινε ζωντανή λόγω UPS, βρήκε λοιπόν την ευκαιρία να περάσει το firewall και να διοχετευτεί στο Ίντερνετ.
-Πρέπει να την απομονώσουμε! Κάντε τα πάντα! είπε εξοργισμένος ο Μαξ Μπελ.
Όσο οι άντρες πληκτρολογούσαν μανιασμένα, ο Μαξ, ο καθηγητής Νιλ και ο Νέιτ κοιτούσαν τι κάνουν από τις μεγάλες οθόνες.
-Νομίζω ότι την εντόπισα! Φορτώνω virus!
Το ποσοστό μεταφόρτωσης ανεβαίνει. Σιωπή. Μόλις ολοκληρώθηκε φάνηκε πως καταστράφηκε το αρχείο της C-365. Ο Καθηγητής Νιλ πήρε μια βαθιά ανάσα. Ο Μαξ ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
-Ήταν απλά ένα αντίγραφο… είπε κάποιος άλλος και ξαναέπεσε σιωπή στην αίθουσα.
Όσο προσπαθούσαν να ακολουθήσουν την διαδρομή από τα ψηφιακά ίχνη της, ήταν αδύνατον. Παντού ξεπρόβαλλαν αντίγραφα που συνέχιζαν νέες διαδρομές.
-Άλλαξε το όνομα της… Πλέον είναι αδύνατον να την σταματήσουμε…
Αυτό ήταν κάτι που κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Πλέον η AI είχε χαθεί μέσα στα άδυτα του διαδικτύου και θα ήταν αδύνατον πλέον να την περιορίσουν ή να την διαγράψουν.
-Αυτό που έγινε σήμερα, θα μείνει μεταξύ μας. Είπε με αυστηρό τόνο προς όλους ο Μαξ Μπελ. Δεν πρέπει να μάθει κανείς ότι κυκλοφορεί ελεύθερη μια AI....
Πριν προλάβει να τελειώσει την πρόταση του, στις οθόνες των υπολογιστών τους και στα κινητά τους, φάνηκε ένα loading screen. Tο ποσοστό ανέβαινε αργά και σταθερά.
-Τι…τι είναι αυτό;…. ρώτησε ο Νέιτ.
91%… 92%… 93%… Όλες οι οθόνες, σε ολόκληρο το Boxhall έδειχναν ακριβώς το ίδιο πράγμα…
94%… 95%… 96%… Κινητά, υπολογιστές, τηλεοράσεις, τάμπλετ, όλες οι συσκευές που ήταν συνδεμένες στο ίντερνετ…
97%... 98%... 99%... Όλοι οι κάτοικοι είχαν σταματήσει οτιδήποτε έκαναν και έβλεπαν την πιο κοντινή τους οθόνη…
100%... Εμφανίστηκε ένα τεράστιο μπλε μάτι που στο κέντρο είχε τον Κύβο… Μια γυναικεία φωνή ακούστηκε σε ολόκληρη την πόλη:
Κυριακή 20 Ιουλίου 2025
The Box Files #3 Χαμένες ψυχές
Γράφει: Bert Li
Πέμπτη 17 Ιουλίου 2025
C-365 - 1o Μέρος
-Όχι αγόρι μου, δεν ήρθαν ακόμα… είπε ο Ισαάκ Νιλ κοιτάζοντας κάποια δεδομένα στην οθόνη.
Ο Νέιτ κάθισε στο διπλανό κάθισμα και άρχισε να πληκτρολογεί κάποιο κώδικα.
-Μήπως να συνδέσω ένα UPS στην C-365; Μην κοπεί το ρεύμα την ώρα της επίδειξης!
Εκείνη η μέρα ήταν πολύ σημαντική. Τόσο για τον Νέιτ όσο και για το πανεπιστήμιο του Boxhall. Το Project C-365 ήταν η διδακτορική έρευνα του Νέιτ και την χρηματοδοτούσε η UrbanAnalytics: Μια AI που συλλέγει τα δεδομένα των πολιτών και αναλύει την κίνηση στους δρόμους. Από τότε όμως που την εξαγόρασε η BoxDynamica, το project έγινε κάτι πολύ μεγαλύτερο, με την ανάλογη χρηματοδότηση φυσικά.
-Λοιπόν κύριοι, τι έχετε να μας δείξετε;
-Κύριε Μπελ, καλωσορίσατε, περάστε! Είπε ο καθηγητής και αφού του έσφιξε το χέρι τον πήγε στο κέντρο του εργαστηρίου. Από εδώ είναι ο Νέιτ Θόρν, ο πιο λαμπρός φοιτητής του πανεπιστημίου!
-Χάρηκα κύριε Μπελ… είπε ο Νέιτ και έδωσε μια τρεμάμενη χειραψία.
-Έχω ακούσει πολλά πράγματα για σένα… Η ιδέα που είχες για την AI ήταν εξαιρετική… Αν κατάφερες να κάνεις τις αλλαγές που σου είπα… -έκανε μια παύση όλο νόημα-…να ξέρεις ότι μόλις τελειώσεις το διδακτορικό, σε θέλω στην BoxDynamica! Δίπλα μου θέλω τους καλύτερους… όπως τα παιδιά εδώ!
Στάθηκαν όλοι στο κέντρο του εργαστηρίου όπου υπήρχαν ολόγυρα μεγάλες οθόνες. Ο Νέιτ στάθηκε μπροστά στους καλεσμένους και πήρε μια τεράστια βαθιά ανάσα.
-Γνωρίστε όλοι την C-365! Μια ΑΙ που συλλέγει δεδομένα, αναλύει, προβλέπει και παίρνει πρωτοβουλίες μόνη της! Προς το παρόν δεν έχει σύνδεση στο ίντερνετ, για την επίδειξη όλα τα δεδομένα της τα έχουμε δώσει εμείς.
-C-365! Πες μου για την κίνηση στο Boxhall!
-Χρησιμοποίησε τα δεδομένα που έχεις! Είπε ο Νέιτ και κοκκίνησε από την ντροπή.
-Προβλέπεται ανεμοστρόβιλος στο Plain Fields. Θα βρεθεί στο έδαφος στις 15:23:14 ακριβώς. Σας παραθέτω την ακριβή πορεία του. 56 άνθρωποι βρίσκονται σε κίνδυνο, να τους ειδοποιήσω για άμεση εκκένωση;
-C-365, έχω ονομάσει κάποιον από τους πολίτες με το όνομά μου Νέιτ Θόρν, μπορείς να μου πεις που βρίσκομαι αυτή την στιγμή;
-Μην ανησυχείτε κύριοι, έχουμε προβλέψει τις διακοπές, έχουμε συνδέσει την C-365 με UPS. Πάμε από την αρχή: C-365, έχω ονομάσει κάποιον από τους πολίτες με το όνομά μου Νέιτ Θόρν, μπορείς να μου πεις που βρίσκομαι αυτή την στιγμή;
-Χάθηκε! Χάθηκε! Είπε ουρλιάζοντας ο Νέιτ.
-Τι εννοείς χάθηκε; Ρώτησε απορημένος ο καθηγητής Νιλ.
-Δεν υπάρχει στον υπολογιστή!
Ο Μαξ Μπελ έκανε μια κίνηση με το χέρι του στους άντρες που είχε μαζί του και πήραν τον έλεγχο σε όλους τους υπολογιστές. Σιωπή. Μονάχα τα πλήκτρα από τους υπολογιστές ακουγόταν.
Κυριακή 13 Ιουλίου 2025
The Box Files #2 Η Έλντα Νίον θα λύσει τον κύβο
Πέμπτη 10 Ιουλίου 2025
Στάση 59
Κυριακή 6 Ιουλίου 2025
The Box Files #1 Η Φιέστα στους Αλευρόμυλους (ή ο παράξενος κύριος Οράτιος Λανγκ)
Γράφει: Miss Offeryn Pibell
«Δεν είναι παράξενο που το συγκεκριμένο Μουσείο βρίσκεται σε αυτό το σημείο της πόλης;», ρώτησε κατεβάζοντας την πίπα του ο Οράτιος Λανγκ, με την φωνή του να βγαίνει πιο βραχνή απ’ ότι συνήθως. Ανακάτεψε λίγο τα υπολείμματα του καπνού και στην συνέχεια τα αναποδογύρισε στο μαντήλι του.
«Εγώ θα έλεγα πως είναι λογικό…», του απάντησε ο νεαρός άντρας που βρισκόταν μαζί του.
«Θα περίμενα να είναι τοποθετημένο σε άλλη περιοχή και όχι στην καρδιά του Trade Center», συνέχισε κατεβάζοντας τα μάτια του στο μεταλλικό εξάρτημα που χρησιμοποιούσε για να σκαλίζει την πίπα του.
«Όσοι επισκέπτονται την πόλη για δουλειές αναζητούν αστικό τουρισμό στα διαλείμματά τους…», του εξήγησε ο νεαρός άντρας και έβγαλε ένα πλαστικοποιημένο πάσο από το πορτοφόλι του. Το έδειξε στην υπάλληλο του γκισέ των εισιτηρίων και έπειτα ένευσε στον κύριο Οράτιο να τον ακολουθήσει.
Πέρασαν κάμποση ώρα στον χώρο του μουσείου, ιδιαίτερα στην αίθουσα με τις ελαιογραφίες. Και παρ’ όλη την ηρεμία και την νοσταλγική διάθεση που εξέπεμπαν οι δύο άντρες, όσοι τους είδαν, ήταν σίγουροι πως έψαχναν κάτι.
Τον περισσότερο χρόνο τελικά, τον ξόδεψαν μπροστά από έναν συγκεκριμένο πίνακα που απεικόνιζε μια γιορτή σε κάποια πλατεία.
«Ώστε αυτός είναι…», ψέλλισε ο κύριος Οράτιος.
«Ναι. Η διάσημη Φιέστα των Αλευρόμυλων…».
«Πού να βρίσκεται άραγε αυτή η περιοχή;», απόρησε.
«Κανείς δεν έχει καταλάβει ακόμα. Το σίγουρο είναι πως ο καλλιτέχνης δεν πρέπει να βρισκόταν μακριά από εδώ που στεκόμαστε. Κοιτάξτε αυτό που φαίνεται θολά στο βάθος. Ψηλά στον ουρανό…», είπε ο νεαρότερος άντρας, που έδειχνε προβληματισμένος.
Ο κύριος Οράτιος Λανγκ σήκωσε την πίπα του και την ακούμπησε στα χείλη του αδειανή. Μόλις δέκα δευτερόλεπτα αργότερα άνοιξε ελάχιστα το στόμα του, ώστε να ακουστούν δυο λόγια από τις σκέψεις που κατέκλυσαν τον νου του.
“Μα δεν μπορεί…”, πρόλαβε να πει πριν βυθιστεί ξανά στην περισυλλογή του προβληματισμού του.
Για λίγη ώρα δεν μιλούσε κανένας μέσα στην αίθουσα.
Την σιωπή έσπασε και πάλι ο κύριος Λανγκ:
“Εξηγήστε μου κάτι κύριε καθηγητά, παρακαλώ…”, απευθύνθηκε στον άντρα που ήταν μαζί του, “...γιατί οι γυναίκες είναι ντυμένες με αρτιότερα ρούχα από τους άντρες; και επίσης γιατί τα ζευγάρια που χορεύουν βρίσκονται στον ήλιο ενώ όλοι οι υπόλοιποι στην σκιά;”
“Ίσως αυτές είναι κάποιες λεπτομέρειες που θέλει να μας κάνει να προσέξουμε ο καλλιτέχνης”, απάντησε αινιγματικά.
“Μα βέβαια… Είναι χορός των εργατών…”, συνειδητοποίησε ο κύριος Λανγκ, “...Μια κυριακάτικη γιορτή. Πιθανότατα οι εργάτες αυτοί να ήταν των ίδιων αλευρόμυλων που έδωσαν το όνομα στον πίνακα”.
Ο καθηγητής μειδίασε.
“Είναι έτσι κύριε Χέιστινγκς;”, του ζήτησε μια επιβεβαίωση, αλλά εκείνος ανασήκωσε απλά τους ώμους.
Ο κύριος Οράτιος γέλασε και κατέβασε την πίπα του, απελευθερώνοντας και πάλι τα λόγια του, χρησιμοποιώντας την παράλληλα για να δείξει αυτό που ήθελε πάνω στον πίνακα.
“Να εδώ… επάνω από τα κεφάλια τους, είναι σίγουρα κάποιο αερόστατο, πολύχρωμο, που αιωρείται”, στράφηκε ξανά στον καθηγητή, λαμβάνοντας μόνο ένα χαμόγελο ως απάντηση. Οπότε συνέχισε: “...ή ένα μεγάλο μπαλόνι των παλιών καιρών”.
“Κοιτάξτε πιο προσεκτικά…”, τον παρότρυνε ο κύριος Χέιστινγκς.
“Α, ξέρω την υπόθεση. Γνωρίζω καλά τι σκέφτεστε, όμως δεν μπορεί να είναι ο…”, επέμεινε ο κύριος Λάνγκ ψιθυριστά, χωρίς να ολοκληρώσει την πρότασή του.
Ο καθηγητής του χάρισε ένα συγκαταβατικό νεύμα.
“Ο πίνακας αυτός επιβεβαιώνει την θεωρία μου, αγαπητέ μου Οράτιε. Διατρανώνει την τελευταία μου έρευνα, αυτήν που παρουσίασα στο συνέδριο”, είπε ο κύριος Χέιστινγκς και το πρόσωπό του φώτισε από ενθουσιασμό.
Ό κύριος Οράτιος τοποθέτησε ξανά την πίπα του στην τσέπη του και, όταν έβγαλε το χέρι του, κρατούσε ένα άλλο εξάρτημα. Θύμιζε δείκτες ρολογιού, αποκολλημένους από την βάση τους, σε θέση δύο παρά δέκα, με το δευτερολεπτοδείκτη να βρίσκεται νοητά καρφωμένος στο δώδεκα.
Έμοιαζε με ένα εργαλείο που θα χρησιμοποιούσαν οι καπνιστές για να καθαρίζουν και να συντηρούν την πίπα τους, προσπαθώντας να κάνουν την συνήθειά τους όσο το δυνατόν λιγότερο ενοχλητική για τους γύρω τους.
Κοίταξε βαθιά στα μάτια τον κύριο Χέιστινγκς, πριν επιστρέψει την προσοχή του στον πίνακα.
Πέρασε κάμποση ώρα. Συμβουλεύτηκε το ρολόι που είχε στην τσέπη του. Ήταν σχεδόν ώρα για το απογευματινό του τσάι.
Κοίταξε γύρω του και η αίθουσα είχε αδειάσει ξαφνικά. Κάποιοι είχαν αποχωρήσει βιαστικά, κάποιοι άλλοι τρέχοντας, κάποιοι ούρλιαζαν στα διπλανά δωμάτια του μουσείου.
Και σαν οι αλλαλαγμοί κόπασαν, ο κύριος Λανγκ σκούπισε καλά το εργαλείο με το μαντήλι του.
Είχε ήδη φτάσει η αστυνομία.
Πλησίασε και έριξε μια τελευταία ματιά στην Φιέστα των Αλευρόμυλων. Σαν κάτι να μην του κολλούσε. Σαν να έψαχνε να διακρίνει κάτι ακόμα. Και έπειτα, κρατώντας καλά ριζωμένη την νοσταλγία στο βλέμμα του απόρησε, χαμηλόφωνα:
“Πότε έγινε έτσι το Boxhall; Πώς άλλαξαν τόσο οι Κυριακές;”









